فوتبال ایران / شناسه خبر: 101410 / تاریخ انتشار : 1399/1/26 23:17
|
فوتبال ایران دور از تحول و تغییر

زندگی در سطح ۲

ایران در حالی در 5 سال اخیر بهترین تیم آسیا در رنکینگ بود که در بعضی مواقع حتی در سطح تیمی مانند چین هم لژیونر در لیگ‌های معتبر نداشت.

سامان موحدی‌راد| بهترین محصول فوتبال ایران در چند سال اخیر قرار است در دوران اوج بازی‌اش راهی تیمی به نام آنتورپ در لیگ بلژیک شود؛ تیمی که شاید خیلی‌ها تا یکی دو سال پیش نامش را هم نشنیده بودند. رفتن علیرضا بیرانوند به آنتورپ البته در این روزها چندان عجیب نیست. بلژیک چند سالی است که به مقصد اول بازیکنان فوتبال ایران تبدیل شده و ملی‌پوشان زیادی راهی این لیگ می‌شوند تا برچسب لژیونر را بر سینه بزنند؛ برچسبی که سال‌ها پیش برای ما معادل بازی کردن در بوندس‌لیگا و سری «آ» بود.

از سال‌های ابتدایی 2000 که فوتبال ایران در سطح اول فوتبال جهان نمایندگانی شایسته داشت، نزدیک به 20 سالی می‌گذرد. انگار گذشت این همه سال، توسعه و پیشرفت فوتبال در ایران و تغییر نگاه جهانی به ایران رابطه عکسی با حضور جهانی ستاره‌های فوتبال ایرانی در اروپا داشته است، چراکه بعد از آنکه دوران حضور مهدوی‌کیا و هاشمیان در اروپا به‌سر رسید و به سال‌های بازنشستگی نزدیک شدند و آلمان را ترک کردند، دیگر تا سال‌ها فوتبالیستی از ایران رنگ یکی از لیگ‌های معتبر فوتبال دنیا را ندید. دیگر بعد از آن دنبال کردن اخبار لژیونرها برای ایرانی‌ها از بوندس‌لیگا به لیگ‌هایی چون پرتغال، یونان و بلژیک محدود شد.

20 سال پیش وقتی ایران بعد از سال‌ها یک جام‌جهانی را تجربه کرد چند ستاره بزرگش راهی آلمان شدند. 20 سال بعد پس از آنکه ایران 3 جام‌جهانی را تجربه کرد، نهایتاً یکی دو محصولش راهی اسپانیا شدند. حتی حضور مربی شناخته‌شده‌ای چون کارلوس کی‌روش هم تأثیری در بین‌المللی‌تر شدن فوتبال ایران نداشت. ایران در حالی در 5 سال اخیر بهترین تیم آسیا در رنکینگ بود که در بعضی مواقع حتی در سطح تیمی مانند چین هم لژیونر در لیگ‌های معتبر نداشت.
افت فوتبال ما دلایل زیادی دارد. یکی شاید این باشد که با تحول ساختارهای فوتبال، ما متحول نشدیم. طبیعتاً سازوکار فوتبال حرفه‌ای در باشگاه‌های دنیا نسبت به سال 1998 تغییرات گسترده‌ای کرده و فوتبال هم نسبت به آنچه دو دهه پیش بازی می‌شد، تغییر یافته. اما به‌نظر نسیم این تغییرات در فوتبال ایران وزیده نشده است. همچنان فوتبالیست‌های ایرانی در اروپا با مشکلات قبل دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. نظم‌پذیر و ساختارپذیر نیستند و تنها در صورتی می‌توانند کمی موفق باشند که مثل آزمون و جهانبخش از ابتدای دوران حرفه‌ای به اروپا بروند. مسائل اقتصادی هم در حضور کمرنگ ایرانی‌ها در اروپا مؤثر است. در ایران شرکت تجاری بزرگی نداریم که مثل همتایان آزاد ما در قاره به‌منظور بستن قرارداد با بازیکنان ایرانی بازار جدیدی برای تیم‌ها ایجاد کند.

captcha
تازه ها
بیشتر