فوتبال ایران / شناسه خبر: 101413 / تاریخ انتشار : 1399/1/26 23:18
|
ارتباطات ضعیف، دلال‌های منفعت‌طلب، زندگی غیرحرفه‌ای

حلقه مفقوده

دایره ارتباطات ضعیف با مدیربرنامه‌های رسمی و موفق فیفا و عدم ثبات در زندگی حرفه‌ای از مهم‌ترین دلایل عدم حضور ستاره‌های ایرانی در تاپ‌فور لیگ‌های اروپایی و حلقه مفقوده موفقیت آنهاست.

میعاد نیک| خبر لژیونر شدن علیرضا بیرانوند همانقدر که برای‌مان خوشحال‌کننده و نویدبخش بود، به همان‌ میزان نگران‌کننده به‌نظر می‌رسید. در سال‌های اخیر تعداد لژیونرهای ایرانی شاغل در اروپا کم نبوده اما دروازه‌بان لژیونر چیز دیگری است؛ ریسکی بزرگتر با احتمال پیروزی یا شکست به‌مراتب بیشتر. پس از امیر عابدزاده که با هدایت عقاب آسیا و رهنمودهای وی توانسته در لیگ پرتغال دوام بیاورد، گلر ایرانی دیگری نبوده که یاد و خاطره حجازی و عابدزاده را در اروپا زنده کند. علیرضا حقیقی و سوشا مکانی بین لیگ برتر ایران و لیگ‌های درجه 3 اروپایی جابه‌جا می‌شوند و چشم امیدمان به علی بیرو دوخته شده بود تا از لیگ جزیره، لالیگا یا سری A   سر دربیاورد. لژیونر شدن علیرضا بالاخره رخ داد؛ اما چرا آنتورپ بلژیک؟

ژوپیلرلیگ در سال‌های اخیر تبدیل به یک مقصد مورد اطمینان برای ستاره‌های ایرانی شده که با سودای فوتبال اروپا از کشور خارج می‌شوند. میلاد محمدی، کاوه رضایی، یونس دلفی، امید نورافکن و علی قلی‌زاده از ستاره‌های جوان و آینده‌داری هستند که لیگ بلژیک را به لیگ ایران ترجیح دادند. باشگاهی مانند شارلروا که از مدیری ایرانی استفاده می‌کند، توانسته تعداد زیادی از ستاره‌های لیگ ایران را برباید و به ترکیب گورخرهای بلژیکی اضافه کند و یکی از دلایل مهم انتقال ایرانی‌ها به بلژیک لقب بگیرد.

از دیگر دلایلی که بلژیک در سال‌های اخیر ایرانی‌های بیشتری را می‌پذیرد، حضور مثمرثمر ایجنت‌ها و دلال‌هاست. روابط مدیربرنامه‌های فوتبالی بازیکنان با باشگاه‌های بلژیکی بهتر از باشگاه‌های به‌مراتب حرفه‌ای‌تر است و اگر به سابقه ترانسفر بازیکنان ایرانی نگاه کنیم، اسامی دلال‌های مشترک زیادی به چشم می‌خورد. بازیکنان ایرانی برخلاف همتایان انگلیسی و اسپانیایی خود، به‌علت شرایط تحریم‌های مالی و پرداختی‌های نامشخص باشگاه‌های‌شان نمی‌توانند از هدایت ایجنت‌های رسمی فیفا بهره‌مند شوند و مجبور به تن دادن به قرارداد با دلال‌هایی هستند که برای چندصد یورو بیشتر، آینده فوتبالی بازیکنان ایرانی را دستخوش تغییراتی جبران‌ناپذیر می‌کنند.

از سوی دیگر ثبات در فوتبال ایران موضوعی ناشناخته به‌نظر می‌آید. ستاره‌های ایرانی در دنیا به چشمک و درخشش کوتاه و افول طولانی معروفند و نمونه‌هایش در لیگ خودمان نیز بسیار است. در بین لژیونرهای حال حاضر شاید باثبات‌ترین ملی‌پوش، سردار آزمون باشد. سردار را با گلزنی‌های پیاپی به اطر می‌آوریم و دلیل تیتر شدنش همین ثبات چشمگیرش است. ثبات علیرضا جهانبخش در سال‌های گذشته کمک شایانی به انتقالش به برایتون کرد. دایره ارتباطات ضعیف با مدیربرنامه‌های رسمی و موفق فیفا و عدم ثبات در زندگی حرفه‌ای از مهم‌ترین دلایل عدم حضور ستاره‌های ایرانی در تاپ‌فور لیگ‌های اروپایی و حلقه مفقوده موفقیت آنهاست.

captcha
تازه ها
بیشتر