فوتبال ایران / شناسه خبر: 101479 / تاریخ انتشار : 1399/1/30 12:47
|
رفتارهای مالی باشگاه خصوصی، مثالی برای فرار از باشگاه‌داری

تراکتور با امروز و فردای فوتبال چه می‌کند؟

تراکتور با پرونده بدهی ۸۰۰ هزار دلاری کوین کنستانت مواجه است و این فقط یک مثال از ندانم‌کاری‌ها در این باشگاه است. شناخت اندک مالک باشگاه از بازار فوتبال.

فرشاد کاس‌نژاد| در ایران عادات عجیبی برای بر باد دادن سرمایه‌ها وجود دارد که نه تنها در باشگاه‌های دولتی، بلکه در باشگاه‌های خصوصی هم رواج دارند، عادت‌هایی بیمارگونه برای دور ریختن پول‌ها و انباشتن بدهی‌های بزرگ و بزرگ‌تر.
این فقط باشگاه‌های دولتی نیستند که مدیران‌شان مسئولیتی در قبال سرمایه اقتصادی باشگاه حس نمی‌کنند، بلکه در نمونه‌های کم‌شمار ظاهرا خصوصی در فوتبال ایران، جریان هدر دادن سرمایه‌ها رایج است. مثالش باشگاه تراکتور تبریز که در ولخرجی‌های خارج از عرف در بازار فوتبال ایران از همه سبقت می‌گیرد و حتی به خریدهای اشتباه و دور ریختن سرمایه‌اش نیز گرایش دارد، گرایشی خانمانسوز.
تراکتور بود که خرید بازیکن ایرانی را به دلار مرسوم کرد، تراکتور بود که بازیکنان ۱۱ میلیاردی خرید، تراکتور بود که در خریدهای خارجی بی‌فایده و گزاف تنه به تنه پرسپولیس و استقلال زد و این عجیب است که باشگاه خصوصی از بر باد دادن سرمایه‌هایش ابایی ندارد.
حیرت‌آور است که باشگاه تراکتور تبریز که از تراکتورسازی به تراکتور تغییر نام داد، همچنان نام کارخانه موسس باشگاه را با خود حمل می‌کند و تبلیغ‌کننده برند یک کارخانه دیگر است و توسط هولدینگ بی‌ربط به موسس باشگاه فعالیت می‌کند. هزینه‌هایش سرسام‌آور است و درآمدش ناچیز و مالک باشگاه با هزینه‌های بیشتر اصرار دارد که مشغول خدمت به فوتبال است، در حالیکه گزاف شدن قیمت‌ها و به باد رفتن این پول‌ها کمکی به آینده باشگاه نمی‌کند و فردا اگر مالک خصوصی این باشگاه را رها کند، قابل پیش‌بینی است که با توجه به میزان هزینه‌ها و شاید بدهی‌های به جا مانده و عادات عجیب و غریب در هزینه‌های سرسام‌آور چه بر سر تراکتور خواهد آمد.
تراکتور با پرونده بدهی ۸۰۰ هزار دلاری کوین کنستانت مواجه است و این فقط یک مثال از ندانم‌کاری‌ها در این باشگاه است. شناخت اندک مالک باشگاه از بازار فوتبال، فرصت فروش بازیکن به قیمت‌های گزاف را به فعالان نقل و انتقالات اطراف این باشگاه می‌دهد و حتی در دوره‌ای طولانی فعالان غیررسمی نقل و انتقالات در نقش مشاور باشگاه در تراکتور فعالیت می‌کردند و حکایت قراردادها در چنین همکاری عجیب و خارج از عرف می‌تواند مفصل باشد. تراکتور اما در مراقبت از سرمایه خود کوششی ندارد و تمول باشگاه که برگرفته از اقتصاد فوتبال نیست، باعث شده که باشگاه در هزینه‌سازی‌های ویرانگر بدون ترس از فردایش پیش برود و به امروز و فردای خود با حراج سرمایه‌اش رحم نکند.
تراکتور به عنوان بزرگ‌ترین باشگاه خصوصی ایران باید به الگوی باشگاه‌داری خصوصی تبدیل می‌شد اما حالا به الگوی هزینه‌های اعجاب‌آور تبدیل شده و با این الگو بخش خصوصی واقعی از حضور در بازار ورزش به وحشت می‌افتد. در ایران چون باشگاه‌های دولتی نیز به فیرپلی مالی توجهی ندارند و چند برابر درآمدشان هزینه می‌سازند، تراکتور را چندان نمی‌توان سرزنش کرد که چرا چندین و چند برابر درآمد در اقتصاد فوتبال ایران، پول خرج می‌کند. اما این روش‌ها در باشگاه‌های دولتی مثل استقلال و پرسپولیس یا باشگاه خصوصی مثل تراکتور باعث شده که خیال باشگاه‌داری به سر بخش خصوصی واقعی خطور نکند.
captcha
تازه ها
بیشتر