فوتبال ایران / شناسه خبر: 101578 / تاریخ انتشار : 1399/2/4 00:23
|
آسیب‌های خانمان‌سوزی که حتی اخبارش منتشر نمی‌شود

فوتبال همین چند باشگاه و یک فدراسیون نیست

در فوتبال ایران باشگاه‌های کوچک زیر انبوهی از اخبار سلبریتی‌ها، اخبار بدهی‌های باشگاه‌های بزرگ‌تر، اخبار بدهی‌های ورشکست‌کننده فدراسیون فوتبال و زیر مشتی جنگ و جدل اینستاگرامی حتی فضایی برای نفس کشیدن

فرشاد کاس‌نژاد | فوتبال ایران بحران‌های مالی بزرگی را در تعطیلی به دلیل شیوع کرونا در پیش دارد اما حتی در میان اخبار فوتبال اثری از این بحران‌ها نیست. فوتبال ایران به بخش‌های آسیب‌دیده‌اش حتی نگاه نمی‌کند.

فوتبال فقط چند باشگاه بزرگ و پر سر و صدا، یک فدراسیون و یک سازمان لیگ و یک تیم ملی نیست. فوتبال با این چند وجه خبرساز، ساخته نمی‌شود اما تمام مسأله فوتبال به همین موضوعات خلاصه شده، روایتی پرخبر و پرتنش از فوتبال که به سرگرمی اینستاگرامی شباهت دارد.
فوتبال ایران فقط همین چند وجه خود را نمایان می‌کند. تیتر یک این فوتبال اخبار بی‌مصرفی‌ است که منجر به نادیده گرفته شدن بخش اصلی فوتبال شده و تمام فضای فوتبال را بلعیده است. در این فضا آنچه زیر دست و پا له می‌شود، فوتبال واقعی است، همان چیزی که در باشگاه‌های کوچک جریان دارد اما رو به نابودی رفته و شاید خیلی زود اثری از آثارش باقی نماند.
در فوتبال ایران باشگاه‌های کوچک زیر انبوهی از اخبار سلبریتی‌ها، اخبار بدهی‌های باشگاه‌های بزرگ‌تر، اخبار بدهی‌های ورشکست‌کننده فدراسیون فوتبال و زیر مشتی جنگ و جدل اینستاگرامی حتی فضایی برای نفس کشیدن ندارند. باشگاه‌های کوچک هر روز فقیرتر می‌شوند و دیگر نمی‌توانند چرخه تولید بازیکن را زنده نگه دارند. هیچ هدف و دورنمایی ندارند و می‌دانند که خیلی زود محکوم به تعطیلی هستند.
باشگاه‌های بزرگ با انبوهی از بدهی و با دسترسی به منابع مالی عجیب و غریب روزگارشان را می‌گذرانند اما باشگاه‌های کوچک با بدهی‌های کوچک به پایان راهی بی‌سرانجام می‌رسند چون نه راه درآمدزایی برای آنها باز است و نه دسترسی به منابع مالی بزرگ و ناشناخته دارند.
حتی چهره‌های سیاسی محلی که از باشگاه‌های کوچک با اهداف تبلیغاتی در انتخابات حمایت مالی می‌کردند، دیگر رغبتی به این نوع حضور در فوتبال ندارند، چون بدیهی است که فوتبال در آن مسیر غلط خیلی زود کارکردش را از دست داده است. حمایت‌های آنها همیشه ناچیز اما پرسر و صدا بود و حالا حتی همان نیز برای چهره‌های سیاسی بی‌معناست. باشگاه‌های کوچک که به همین روش‌های زشت و پرماجرا رو آورده بودند و تبلیغ‌کننده نامزدهای انتخابات شورای شهر بودند یا در هیأت مدیره خود از چنین چهره‌هایی بهره می‌بردند تا فرصتی برای دستیابی به منابع مالی پیدا کنند، حالا می‌بینند که دیگر حتی جذابیتی در این زمینه‌ها ندارند.
باشگاه‌های کوچک سال‌هاست که نمی‌دانند چه مسیری را باید برای زنده ماندن انتخاب کنند. نه از حق پخش تلویزیونی بهره می‌برند و نه درآمدهای دیگرشان برای هزینه‌های گران و گزاف باشگاه‌داری کافی است. حتی شبکه‌های تلویزیونی محلی بابت پخش بازی تیم‌های کوچک پول می‌خواهند و این از عجیب‌ترین اتفاقات در فوتبال حرفه‌ای است.
اگر خیال کنیم فدراسیون فوتبال یا سازمان لیگ مسئولیتی در قبال درآمدهای برباد رفته باشگاه‌ها حس می‌کنند، احتمالاَ بسیار دچار خوش‌باوری هستیم. آخرین کاری که فدراسیون برای باشگاه‌های بدهکار کوچک انجام می‌دهد، جلسه‌ آموزش قوانین برای پرداخت نکردن بدهی‌هاست که البته سرانجامی جز محرومیت ندارد.

captcha
تازه ها
بیشتر