ورزش ایران / شناسه خبر: 101588 / تاریخ انتشار : 1399/2/1 21:55
|
چراغ سبز حسن رحیمی برای بازگشت به کشتی

بازگشت ستاره به دایره طلایی

اگر واقعاً رحیمی شرایط کشتی گرفتن را داشته باشد، چرا نباید به او اعتماد کرد؟


محسن وظیفه- شاید یکی از بهترین کشتی‌گیران سبک وزن ایران در سال‌های بعد از انقلاب حسن رحیمی باشد. کشتی‌گیر اهل اسلامشهر که با حضورش در تیم ملی کشتی آزاد توانست چندین سال، کشتی ایران را در وزن اول بیمه کند. سال 2009 حسن رحیمی پشت سر عباس دباغی قرار داشت و قرار بود دباغی در رقابت‌های قهرمانی آسیا در سال 2009 حضور داشته باشد اما یک اتفاق باعث شد سرنوشت تغییر کند و رحیمی به عنوان نفر اول تیم ملی انتخاب شود. او نزدیک به هفت سال هم این دوبنده را در اختیار خودش نگه داشت.
دباغی از سوی کادر فنی برای مسابقات قهرمانی آسیا در 2009 تایلند انتخاب شده بود اما در آخرین روزها قبل از اعزام هنگام بازی بسکتبال در اردوی تیم ملی از ناحیه دست دچار شکستگی شد و رحیمی به جای او انتخاب شد و از همان جا حضور رحیمی در ترکیب تیم ملی استارت خورد و تا بعد از المپیک ریو هم ادامه داشت.
در المپیک 2016 ریو هم تا یکقدمی مدال طلای وزن اول پیش رفت اما در نیمه نهایی مقابل حریف ژاپنی خود کم آورد و به مدال برنز بسنده کرد اما با این حال با کسب یک مدال طلا، یک نقره و دو برنز در مسابقات جهانی و یک برنز المپیک به یکی از پر افتخارترین کشتی‌گیران تاریخ ایران تبدیل شد.
با این حال این کشتی‌گیر بااستعداد خیلی زود از تیم ملی جدا شد؛ او در صورت ادامه حضورش احتمالاً می‌توانست تعداد مدال‌هایش را افزایش بدهد اما بعد از مدال برنز ریو دیگر نتوانست در تیم ملی باشد. البته در دور ماندن رحیمی از تیم ملی، برنامه‌ریزی غلط و اشتباه کادر فنی نقش مهمی را ایفا کرد.
رحیمی در المپیک 2016 ریو با وجود آسیب‌دیدگی شدید به مدال برنز رسید و بعد از ریو باید جراحی می‌کرد اما به دلیل اینکه می‌خواست در مسابقات جهانی 2017 به روی تشک برود، پای خود را به تیغ جراحان نسپرد. او این امید را داشت که با توجه به مصدومیتی که دارد و فاصله زیادی که بین او و سایر نفرات این وزن وجود داشت، بدون انتخابی به تیم ملی برسد اما در آخرین روزها قبل از جهانی رسول خادم با این موضوع مخالفت کرد تا رحیمی بدون اعزام به جهانی فرانسه و انجام عمل جراحی دو سال را از دست بدهد. او پای خود را بعد از جهانی فرانسه جراحی کرد تا جهانی 2018 مجارستان هم به همین سادگی از دست برود.
بعد از مجارستان هم کشتی درگیر حاشیه‌های رفتن رسول خادم شد و رحیمی با دو سال دوری از سطح اول رقابت‌ها، در گیر و دار رفتن یا ماندن در کشتی بود و نتوانست تصمیم درستی بگیرد. حالا بعد از چهار سال که کشتی ایران هنوز نتوانسته جانشین مطمئنی برای حسن رحیمی پیدا کند، رحیمی ابراز تمایل کرده که برگردد: «یک نفر از من پرسید اگر شرایط فراهم شود دوست داری دوباره کشتی بگیری که من هم گفتم چرا که نه. دوست دارم، ولی وقتی می‌بینم شرایطی که لازم است، فراهم نیست و من اگر بیایم باید با همه بجنگم، چرا باید بیایم؟»
ظاهراً رحیمی می‌خواهد به کشتی برگردد اما بدون فرآیند و انتخابی که رسول خادم گذاشته بود. او به زبان نمی‌آورد اما مشخص است که از آن فرآیند گله دارد. و حالا سؤال این است؛ چرا نباید این شرایط را برای او فراهم کرد؟ اگر در اردوها نشان بدهد که انگیزه کافی برای کشتی گرفتن دارد، چرا حمایت نشود؟ رحیمی تمام تصمیم خود را منوط به حمایت شدن از سوی کادر فنی ربط داده است: «اگر شرایط خیلی خوبی برایم فراهم می‌شد و حمایتم می‌کردند، من هم می‌آمدم و همه سعی و تلاشم را می‌کردم که دوباره ملی‌پوش شوم. حتی در مسابقه انتخابی هم شرکت می‌کردم اما در شرایط عادلانه. وقتی که می‌دانم این شرایط مهیا نیست، نمی‌آیم. قرار نیست که از روی احساسات تصمیم بزرگی بگیرم. مگر به من گفته‌اند سال المپیک است و ما به تو نیاز داریم؟ اصلاً کسی دوست ندارد که حسن رحیمی به کشتی برگردد.»
کادر فنی تیم ملی کشتی آزاد قبل از او سعی کرد به رضا یزدانی و مهدی تقوی فرصت بدهد. همین حسن رحیمی را هم دعوت کردند که بعد از مدتی اردوی تیم ملی را ترک کرد اما اگر واقعاً رحیمی شرایط کشتی گرفتن را داشته باشد، چرا نباید به او اعتماد کرد؟ حالا که رحیمی می‌خواهد از کوچه و استان‌گردی به خانه اصلی خود یعنی خانه کشتی برگردد چرا باید مانع شد؟ واقعیت این است که هنوز سبک‌وزن‌های ایران با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند، بازگرداندن رحیمی می‌تواند به تیم ملی کمک کند. به شرطی که او هم از حواشی بیرون کشتی خود فاصله بگیرد. این بازگشت را می‌توان به فال نیک گرفت.
 

captcha
تازه ها
بیشتر