فوتبال ایران / شناسه خبر: 101745 / تاریخ انتشار : 1399/2/13 18:40
|
گمشده بزرگی به اسم شفافیت

فوتبال پشت چشمان عدالت

در شرایطی که بر هر کسی که حتی یک ماه فوتبال ایران را دنبال می‌کند پوشیده نیست که فساد در عمق این فوتبال ریشه محکمی دوانده.

سام ستارزاده| تعطیلی زمین‌های ورزشی در ایران به‌هیچ‌عنوان به‌معنای سکوت خبری دنیای فوتبال نیست. مشکلات، دعواها و پشت‌پرده‌های فوتبالی در سطوح مختلف مدیریتی، حقوقی و اقتصادی، دو ماه و اندی است که مدیران فوتبالی را حتی از بازیکنان بیشتر به شهرت و توجه رسانده‌اند؛ البته توجهی که چندان رنگ اعتماد و محبوبیت ندارد. مصاحبه جنجالی محمدرضا زنوزی علیه جریان فساد حقوقی که به گفته وی، یک سوی آن حتی به وکلای بین‌المللی نیز می‌رسد، نه‌تنها جدیدترین، بلکه قابل تأمل‌ترین نمونه کشمکش‌های مدیریتی فوتبال ما است؛ مصاحبه بی‌پروایانه‌ای که در آن مالک ماجراجوی سرخ‌های تبریز حتی مستقیماً به نام اشخاص تحصیلکرده‌ای نظیر علی خطیر و هوشنگ نصیرزاده اشاره کرده است.

درگیری لفظی اخیر زنوزی و نماینده حقوقی وی، ظاهری کلافه‌کننده از جنس تکذیب، شکایت، تهدید و سایر المان‌های تکراری  دارد، اما محتوای آن پیش‌تر در فضای رسانه‌ای کشور هیچگاه مطرح نشده بود. هرگاه پرونده یک بازیکن یا شکایت خارجی باز می‌شد، انگشت اتهام روی سینه دلالیسم و کسب درصد از قرارداد بازیکن بود، اما تا به حال کسی مطرح نکرده بود که یک پرونده در فیفا یا دادگاه CAS هم می‌تواند درآمدزا باشد!

بسیاری از ما به‌قدری اطلاعات نداریم که بخواهیم قضاوت کنیم حق با زنوزی بوده یا خطیر و یا غیره. اما همه یک چیز را می‌دانیم؛ اینکه جای ترازوی عدالت در مستطیل سبز تا چه اندازه خالی است؟

ادعاهای مطرح‌شده توسط زنوزی، نخستین نقطه کور فوتبال ایران نیست. بحث انتقال‌های نامشروع پول به حساب کی‌روش و ویلموتس، پرونده ایجنت‌های ناسالمی که از قراردادهای سنگین خارجی‌های کم‌کیفیت در لیگ برتر نان درمی‌آورند و حتی مالکان خصوصی که باشگاه‌های فوتبال را در طول سال‌های گذشته به یک کانون پولشویی بدل ساخته بودند، مدت کمی نیست که هر از گاهی مانند آتش زیر خاکستر زبانه می‌کشند و بحث‌های فنی و جذابیت‌های این فوتبال را به کناری می‌رانند.

در شرایطی که بر هر کسی که حتی یک ماه فوتبال ایران را دنبال می‌کند پوشیده نیست که فساد در عمق این فوتبال ریشه محکمی دوانده، جای سؤال و تعجب است که چرا هیچ نهاد نظارتی به چنین پرونده‌های کلانی ورود نمی‌کند؟ جدا از ارزش مالی، این امید و آرزوی میلیون‌ها هوادار فوتبال است که در تک‌تک این پرونده‌ها می‌سوزد و با هیچ دیه و رد مالی بازخرید نخواهد شد. هر پرونده فساد مالی در کنار اهمیت خود، به ما یادآوری می‌کند که «شفافیت»، گمشده بزرگ فوتبال ایران است.

ما مدت‌هاست که با مشکلات مالی و بی‌ساختاری فدراسیون و باشگاه‌های محبوب‌مان کنار آمده‌ایم، اما انتظار داریم قوه قضائیه روی فوتبالی که بخش دولتی غالب بر آن خروارها از بیت‌المال در آن هزینه می‌کند، چشم عدالت بگشاید و خیال کاسبان فاسد ورزشی، این مکندگان خون‌جگر عاشقان فوتبال را آسوده نگذارد.

captcha
تازه ها
بیشتر