یادداشت / شناسه خبر: 101787 / تاریخ انتشار : 1399/2/14 21:29
|
برای رامین که خیلی معمولی نیست

یادداشت: رضاییان و اشتهای سیری‌ناپذیر برای دیده شدن

رامین رضاییان، پسر شمالی فوتبال ایران خیلی معمولی نیست. از آنهاست که احتمالاً وقتی بازنشسته شد و به میانسالی رسید با دیدن این عکس‌ها بگوید کاش آن روزها دست به انتخاب‌های بهتری می‌زد.

 رضاییان و اشتهای سیری‌ناپذیر برای دیده شدن

احسان محمدی / در فضای مجازی سر به سرش می‌گذارند که بیشتر شبیه شخصیت‌های سریال یوسف پیامبر است تا یک فوتبالیست. خودش هم انگار خیلی از این شوخی‌ها بدش نمی‌آید. مدل موها و ریش و فرم چشم‌هایش برای بازی کردن او در یک سریال تاریخی همان عصر مناسب است. رامین رضاییان مدت‌هاست که برای‌مان یک تصویر پررنگ در فوتبال نساخته است اما تا دل‌تان بخواهد از او در شبکه‌های اجتماعی عکس‌هایی با لباس‌های متفاوت و تیپ منحصر به‌ فرد دیده‌ایم.
پسر شمالی فوتبال ایران خیلی معمولی نیست. از آنهاست که احتمالاً وقتی بازنشسته شد و به میانسالی رسید با دیدن این عکس‌ها بگوید کاش آن روزها دست به انتخاب‌های بهتری می‌زد و با آن همه استعداد و توانی که داشت بیشتر در زمین فوتبال می‌درخشید و روی سکوها تشویق می‌شد تا اینکه ستاره شبکه‌های اجتماعی باشد و لایک جمع کند. ستاره‌های جوان البته از این نصیحت‌های پدربزرگ‌ گونه خیلی خوش‌شان نمی‌آید و هرچه بزرگترها بگویند که این راه را ما قبلاً رفته‌ایم و بهتر است فوتبال را فدای شهرت نکنید، گوش‌شان بدهکار نیست. صدای تحسین‌ها آنقدر بالا است که زمزمه‌های پیرانه اصلاً شنیده نمی‌شود.
اختلاف او با برانکو و جدایی‌اش چیزی نیست که از یاد هواداران برود. او و مهدی طارمی اسم‌شان با کودتای ترکیه گره خورد! تا از پرسپولیس رفتند در ترکیه چنان آشوبی به راه افتاد که تانک‌ها به خیابان آمدند اما کسی از آنها با لباس تیم‌های ترکیه حتی یک بازی به خاطر نمی‌آورد. یک جدایی نا به هنگام که هواداران از آن به عنوان ناسپاسی یاد می‌کنند و می‌گویند اگر مانده بودند چه بسا تیم فاتح لیگ قهرمانان آسیا می‌شد.
از هنگام بازی کردن او با لباس پرسپولیس دو تصویر در ذهنم برجسته مانده است. یکی وقتی به راه‌آهن گل زد و چنان به سبک کریستین رونالدو شادمانی کرد که انگار جام را برده‌اند و خبر ندارد تیم هنوز در تفاضل گل از استقلال خوزستان پایین‌تر است. عادل فردوسی‌پور گزارشگر آن بازی چنان لجش گرفته بود که به نوعی با طعنه سرزنشش کرد. گویی دلش می‌خواست داد بزند که به جای جشن پس از گل توپ را بردار و ببر وسط زمین!... آن بازی در نهایت با اشک برای قرمزها تمام شد. نایب قهرمانی فقط به خاطر تفاضل گل کمتر دردناک است.
صحنه دیگر هم در بازی پرسپولیس - سپاهان بود که او به سبک لیونل مسی - لوئیز سوارز، ضربه پنالتی را به مهدی طارمی پاس داد تا پرسپولیس در یک رقابت شانه به شانه از سد زردپوش‌های اصفهان بگذرد. گلی که البته اسباب کُری‌خوانی شد و هواداران روی سکوها حسابی جشن گرفتند اما گفته می‌شود در رختکن برانکو به شدت با هر دو بازیکن برخورد کرده است که رفتارشان غیرمسئولانه بوده و اگر توپ گل نمی‌شد به همه تیم ضربه زده بودند.
او در تیم ملی هم هافبکی دونده - رونده بود و کی‌روش حتی در جام جهانی 2018 به رضاییان اعتماد کامل داشت. درگیری‌های او با کاستا و رونالدو در خاطره‌ها مانده است و کمتر کسی یادش می‌آید که در دیدار مقابل اسپانیا ضربه رضاییان به توپ باعث شد که دقیقه 54 کاملاً اتفاقی به ساق پای کاستا برخورد کند و درون دروازه بیرانوند بغلتد وگرنه با آن سبک دفاع صخره‌ای تیم ملی و بازی فداکارانه احتمالاً آنها به گل نمی‌رسیدند.
رضاییان در تیم ملی شاید ستاره کاملی نبود اما کسی به او خرده نمی‌گرفت که کم‌کاری می‌کند یا بازیکن ضعیفی است. مدافع - هافبکی دونده که گاهی خودش را به محوطه جریمه می‌رساند تا از ضربات سرش استفاده کند و هنگام قرار گرفتن پشت ضربات ایستگاهی با ژست رونالدو ضربه می‌زد هنوز آینده را پیش‌رو دارد و البته پنهان نمی‌کند که دوست دارد به پرسپولیس برگردد. گرچه هوادارانی هنوز از او دل چرکین هستند اما تجربه نشان داده است که به محض برگشت و زدن یک گل و کمی دلبری برای هواداران همه چیز از یاد می‌رود. هواداران فوتبال در لحظه زندگی می‌کنند و می‌دانند حضور یک رضاییان آماده حتی با حاشیه‌هایش در فضای مجازی به تیم انرژی مضاعف می‌بخشد و همیشه گل و پاس گل خاصیت عجیبی برای تطهیر بازیکنان دارد!
captcha
تازه ها
بیشتر