ورزش ایران / شناسه خبر: 101795 / تاریخ انتشار : 1399/2/15 13:54
|
مربیگری را بیشتر از داوری دوست دارم

پوپک بسامی: مثل وزنه زدن، عاشق پرستاری‌ام

پوپک بسامی ملی پوش ۵۵ کیلویی وزنه برداری بانوان کشورمان درگفت و گوی اختصاصی با ایران ورزشی از شرایط ویژه خود در تیم وزنه برداری بانوان و خدماتی که دربحران کرونا به جامعه ورزش کشور داشته می‌گوید.

رضاعباسپور | روز چهارم اسفند سال 1370 در شهر کرمانشاه به دنیا آمد، از همان کودکی پرجنب و جوش بود و علاقه زیادی به ورزش داشت. به همین دلیل ابتدا در رشته بسکتبال فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. اگرچه به نظر می‌رسید پوپک بسامی چون از نظر فیزیکی، قد و قامت بلندی برای فعالیت در این رشته ندارد، توفیق چندانی هم در بسکتبال نمی‌تواند داشته باشد اما او با اراده و عزم راسخی که برای موفقیت در تمرینات این رشته نشان داد، موفق شد در ابتدا به مدت ۴ سال عضو تیم بسکتبال منتخب استان کرمانشاه شود. بسامی حتی با حضور در تیم بسکتبال ۳ نفره ایران تجربه شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان در سال ۲۰۱۸ را نیز در رزومه ورزشی خود دارد. اما با وجود جذابیت زیادی که فعالیت در رشته بسکتبال برای او داشت، با شروع رسمی فعالیت زنان در رشته وزنه‌برداری، بسامی عزمش را جزم کرد تا در این رشته المپیکی شانس و توان خود را محک بزند. ملی پوش 55 کیلوگرمی تیم ملی وزنه‌برداری زنان کشورمان خیلی زود با یادگیری تکنیک‌های ویژه وزنه‌‌برداری برای رفتن زیر هالتر، تکنیک و توان بالای خود را به رخ رقبای داخلی کشید تا با کسب دوبنده تیم ملی به عنوان اولین دختر تاریخ وزنه‌برداری ایران در رقابت‌های آسیایی و جهانی 2019 روی تخته رفته و تاریخ‌ساز شود. سوای نبوغ ورزشی، بسامی به عنوان یک پرستار ایثارگر، این روزها در شرایط بحرانی که ویروس کرونا برای مردم ایران و جامعه ورزشی کشور ایجاد کرده است، به صورت شبانه روزی مشغول خدمت به مردم به عنوان یک پرستار است. به همین بهانه با دختر پرستار و ملی‌پوش وزنه‌برداری ایران همکلام شدیم تا بیشتر با او آشنا شویم.
 
 
 
 
 
 

7 سال است که پرستاری می‌کنم

شیوع ویروس کرونا در کشور باعث شد تا اهمیت و ارزش وجود و کار تخصصی پزشکان و پرستاران ایثارگر و بی‌ادعا در کشور دیده شده و حس شود. پوپک بسامی نیز جزو همین جامعه است که در بحران «کرونا» و تعطیلی اردوها به عنوان یک پرستار مشغول رسیدگی و تیمار بیماران کرونایی در پایتخت بود. بسامی با بیان این مطلب که او مدرک کارشناسی پرستاری دارد و 7 سال است که به عنوان پرستار فعالیت دارد، می‌گوید: «من 7 سال است که شغلم پرستاری است و به عنوان نیروی فدراسیون پزشکی ورزشی مشغول خدمت به جامعه ورزش کشور هستم. سال‌هایی که من عضو تیم‌های ملی بسکتبال و وزنه‌برداری بودم، به خاطر حضور و فعالیتم در اردوهای ورزشی خیلی کمتر موفق شدم به حرفه و شغل اصلی خودم یعنی «پرستاری» بپردازم زیرا حضورم در اردوهای آماده‌سازی نمی‌گذاشت فرصت زیادی برای فعالیت در بخش پرستاری داشته باشم. من پرستار بیمارستان نیستم ولی در فدراسیون پزشکی ورزشی کشور، سال‌ها است مشغول خدمت‌رسانی به ملی‌پوشان و ورزشکاران پرافتخار کشورم هستم.»
بسامی ادامه می‌دهد: «وقتی از اوایل اسفندماه سال گذشته به صورت رسمی اعلام شد که این ویروس در کشور شیوع چشمگیری داشته است، بعد از اینکه اردوها و مسابقات تعطیل شد، من هم تصمیم گرفتم برگردم به محل کارم و به عنوان پرستار به هموطنانم خدمت کنم. با شرایط ویژه‌ای که در کشور ایجاد شد، ستاد ما که تحت نظر فدراسیون پزشکی ورزشی کشور است، کار ما در این بخش سنگین‌تر از قبل شد، چون ما باید تمامی قهرمانان و ورزشکاران فعال در تیم‌های ملی ورزشی را ویزیت می‌کردیم و آنها را تحت مراقبت‌های ویژه قرار می‌دادیم. نگاه اصلی ما بیش از بقیه روی مراقبت از ورزشکاران المپیکی کشورمان بود. چهره‌های شاخص و نماینده‌های ورزش ایران که باید برای حضور و کسب افتخار در بازی‌های المپیک پیش رو، سلامت آنها تضمین می‌شد. ما تا قبل از شیوع این ویروس نزدیک به 120 ورزشکار المپیکی ( یا آنهایی که در مسیر کسب سهمیه المپیک بودند) را مدام تحت معاینات پزشکی مختلف داشتیم تا از نظر سلامتی مشکلی نداشته باشند. اوایل شایع شدن ویروس کرونا یعنی وقتی که هنوز اردوها و مسابقات تعطیل نشده بود، کار ما خیلی سخت‌تر از حالا بود زیرا چون ورزشکاران المپیکی به خاطر شرایط ویژه‌ای که از نظر بدنی و فشار بالای تمرینات داشتند در خطر ابتلا به ویروس کرونا بودند، ما چاره‌ای نداشتیم جز اینکه مجدداً به صورت مداوم و مستمر آنها را چک کرده و معاینه کنیم. حتی عید نوروز هم بدون وقفه و تعطیلی همین روند برای ما ادامه داشت تا اینکه اردوها و مسابقات تعطیل شد. تعطیلی اردوها و مسابقات خیلی اتفاق خوبی بود و به ما به عنوان تیم مراقبت پزشکی از ورزشکاران المپیکی خیلی کمک کرد تا بتوانیم اساسی‌تر و با آرامشی بیشتر معاینات و مراقبت‌های پزشکی ویژه خود را برای خدمات‌رسانی به جامعه ورزش کشور در دستور کار قرار دهیم. اما به عنوان عضو کوچکی از خانواده پزشکی ورزشی کشور از همه قهرمانان ورزشی و مردم عزیزم می‌خواهم که «کرونا» را خیلی جدی بگیرند. توصیه‌های پزشکی را حتماً رعایت کنند تا به مدد الهی بتوانیم همه با هم این ویروس را شکست داده و زندگی مردم را به حالت عادی خودش برگردانیم.»
 
 
 
 

تمرین دارم ولی نه مثل قبل

ملی‌پوش وزنه‌برداری ایران درخصوص اینکه با وجود مشغله بالای کاری که این روزها دارد آیا می‌تواند دست به وزنه شود و تمرین کند یا خیر،  می‌گوید: «شروع سال 99 برای مردم کشورم، شروع خوبی نبود زیرا کرونا نه تنها زندگی مردم ایران بلکه زندگی مردم دیگر کشورها را نیز به شدت تحت‌الشعاع خود قرار داده است. من هم از این قاعده مستثنی نیستم، اگر چه کم و بیش تمریناتم را انجام می‌دهم تا بدنم و رکوردهایم با شرایط نرمال قبلی فاصله چندانی نداشته باشد. اما ناخواسته تعطیلی اردوها، مسابقات و نداشتن تمرین تحت نظر کادرفنی تیم ملی روی کیفیت تمرینات و رکوردهایم تأثیرات منفی خودش را گذاشته است. فکر کنم تقریباً شرایط اغلب اعضای تیم ملی زنان خیلی با من فرقی نداشته باشد. البته من چون در ستاد مقابله با کرونا در ورزش (فدراسیون پزشکی ورزشی) مشغول انجام وظیفه هستم، خب شرایطم با سایر ملی‌پوشان متفاوت است. به هرحال امیدوارم هرچه سریع‌تر این ویروس با همت و کمک همه مردم دنیا کنترل شود تا بتوانیم مثل قبل به شرایط عادی برگردیم.»
 
 

کرونا به پیشرفت سریع دختران ضربه زد!

پوپک بسامی در خصوص اینکه تعویق المپیک به سود وزنه‌برداری ایران تمام می‌شود یا به ضرر ما، می‌گوید: «نمی‌دانم که این اتفاق آیا به سود ما است یا به ضرر ما. اما این را می‌دانم که بحران کرونا و تعطیلی اردوها و مسابقات داخلی و برون مرزی بیش از هر چیز دیگری به پیشرفت سریع دختران وزنه‌برداری ایران در دنیا ضربه زد. ما به خوبی در مسیر پیشرفت قدم گذاشته بودیم و داشتیم قدم به قدم جلو می‌رفتیم اما به یکباره همه چیز متوقف شد. البته مطمئن هستم که مسئولان فدراسیون و کادرفنی برای خروج از این بحران تفکرات فنی مثبت و کارآمدی دارند و حتماً برای بعد از این دوران و قرار گرفتن در مسیر قبلی برنامه دارند.»
 
 
 

بعد از قهرمانی، مربی می‌شوم

ملی‌پوش 55 کیلویی تیم ملی زنان در خصوص اینکه بعد از دوره قهرمانی دوست دارد مربیگری را ادامه دهد یا در بخش قضاوت و داوری وزنه‌برداری فعالیت کند، می‌گوید: «حتماً بعد از دوره قهرمانی علاقه‌مندم در بخش مربیگری وزنه‌برداری زنان در خدمت علاقه‌مندان به این رشته باشم و تجربیاتم را در اختیار نسل جوان و آینده این رشته قرار دهم. البته با تمام احترامی که برای داوران وزنه‌برداری قائلم، خیلی علاقه‌ای به داوری ندارم چون عاشق بخش فنی و مربیگری وزنه‌برداری هستم. البته هنوز تمایل دارم در تیم ملی به عنوان وزنه‌بردار باشم و در مسابقات پیش‌رو اگر لایق باشم برای کشورم افتخار کسب کنم. تلاش می‌کنم بعد از خروج از بحران کرونا، کیفیت تمریناتم را ارتقا بدهم تا اگر توانستم نظر کادر فنی را جلب کنم و صاحب دوبنده تیم ملی در مسابقات آسیایی و جهانی آتی شوم، در این میادین از اعتبار وزنه‌برداری زنان ایران دفاع کنم. قطعاً نمی‌شود مدال‌آوری را در سطح اول وزنه‌برداری جهان پیش‌بینی کرد آن هم برای ما که تازه اول راه هستیم اما می‌دانم که زنان ما توانایی افتخارآفرینی و مدال‌آوری را در دنیای وزنه‌برداری دارند و این قول را می‌دهم که اگر خوب حمایت و هدایت شوند، می‌توانند نتیجه بگیرند. حالا ممکن است توسط من این اتفاق بیفتد یا دیگر دوستانم.

 

 

اولین وزنه‌بردار منتخب تیم تاریخی زنان ایران بودم

کمی به عقب برمی‌گردیم و با ملی‌پوش 55 کیلویی تیم ملی وزنه‌برداری درخصوص نحوه انتخابش برای اولین حضورتاریخی زنان ایران در مسابقات آسیایی نینگبوی چین حرف می‌زنیم. او می‌گوید: «قبل از اینکه اولین اعزام بین‌المللی خود در سال 98 را تجربه کنم، در مسابقه انتخابی و رکوردگیری درون اردویی تیم ملی وزنه‌برداری زنان روی تخته رفتم و موفق شدم به عنوان اولین وزنه‌بردار دختر ملی‌پوش مجوز حضور در تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران را دریافت کنم. در اردوی تیم ملی هم طوری تمرین کردم که کادرفنی را برای حضورتاریخی خود در رقابت‌های آسیایی چین مجاب کنم. همین اتفاق هم افتاد و به عنوان نخستین دختر تاریخ وزنه‌برداری ایران موفق شدم در رقابت‌های آسیایی چین با دوبنده تیم ملی بانوان ایران روی تخته بروم. در نینگبوی چین اگرچه اولین حضور رسمی بانوان ایران را در یک رقابت مهم و معتبر بین‌المللی در رده سنی بزرگسالان تجربه می‌کردیم. اما طبق گفته کادرفنی و مسئولین وزنه‌برداری به قدری خوب کار کردیم که تقریباً حتی خود رقبای آسیایی ما هم باورشان نمی‌شد زنان وزنه‌برداری ایران برای اولین بار در یک رویداد معتبر بین‌المللی اینقدر خوب و مسلط وزنه بزنند. همانجا بود که کادرفنی و مسئولان فدراسیون تصمیم گرفتند همین تیم را با کمترین تغییر و نوسان برای حضور در مسابقات جهانی 2019 تایلند که اتفاقاً گزینشی بازی‌های المپیک توکیو هم بود آماده کنند. خداراشکر من هم جزو همین تیم بودم و موفق شدم با تمرین و آمادگی بهتر افتخار پوشیدن دوبنده تیم ملی وزنه‌برداری زنان ایران در اولین حضور تاریخی در مسابقات جهانی را پیدا کنم.
 
 
 
 

عملکردم در سال 98 خوب بود

پوپک بسامی معتقد است که اگر ساعت وزنه زدن و مسابقه‌اش در رقابت‌های جهانی به جای اینکه صبح باشد بعدازظهر بود، قطعاً او عملکرد فنی و نتیجه بهتری را برای خود در رقابت‌های جهانی 2019 تایلند ثبت می‌کرد: «خودتان در مسابقات جهانی 2019 کنار ما بودید و شاهد بودید که میزبان مسابقات چه زمان بدی را برای رقابت ما در مسابقات جهانی تعیین کرده بود. مسابقه ما صبح برگزار شد و بدن من اگر چه خوب گرم شد اما آنطوری که می‌خواستم روی تخته جواب نداد. به همین دلیل معتقدم اگر مسابقه من بعدازظهر بود، حتماً می‌توانستم ضمن ثبت رکوردهای بهتر جایگاه قابل قبول‌تری را برای خودم در دسته 55 کیلوگرم دست و پا کنم. به هر حال از نظر خودم و کادرفنی عملکرد من و تک‌تک بچه‌های تیم، با توجه به اینکه نخستین حضور تاریخی ما در رقابت‌های برون مرزی رقم می‌خورد شاید ایده‌آل نبود اما خوب و قابل قبول بود. به همین دلیل معتقدم به جز شیوع ویروس مرگبار«کرونا» در پایان سال 98 که منجر به مرگ و میر عزیزان و هموطنانم، همچنین تعطیلی کسب و کارها، اردوها و مسابقات مختلف ورزشی در دنیا شد، واقعاً سال گذشته یکی از به یادماندنی‌ترین سال‌های عمرم بود که هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم.»
captcha
تازه ها
بیشتر