پرسپولیس / شناسه خبر: 102104 / تاریخ انتشار : 1399/3/31 19:20
|
در فوتبال ایران مسیر انتخاب و انتصاب باید اصلاح شود

امامی‌فر: یک مصاحبه از نیمکت تیم ملی دورم کرد

محمدقراگزلو/علیرضا امامی‌فر را آخرین بار در تیم المپیک به عنوان دستیار حمید استیلی در کادر فنی دیده بودیم. بعد از آن امامی‌فر جایی نبوده و بیشتر روی تحصیلاتش متمرکز شده است. او می‌گوید در رشته مدیریتی ورزشی پروپوزال دکترایش را ارائه داده که تأیید هم شده است. نکته جالب اینکه موضوع پروپوزالش فیرپلی مالی در باشگاه‌های فوتبال است. به همین خاطر او نسخه‌ای از آن را به مسئولان سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال داده تا از این راه هم کمکی به فوتبال کند. با بازیکن و مربی سابق پرسپولیس درباره شرایط لیگ، پرسپولیس و البته دنیای مدیریت حرف زدیم که صحبت‌های امامی‌فر شنیدنی بود.
 
علی آقا خبری از شما نیست؟
بعد از اینکه کارمان در تیم المپیک تمام شد و نتوانستیم صعود کنیم، کار خاصی نمی‌کنم چون تیمی نداشتم ضمن اینکه کرونا هم آمد و بیشتر روی پروپزال دانشگاهم کار می‌کردم. آکادمی فوتبالم را هم در کل تابستان تعطیل کردم چرا که وضعیت شهر تهران ثبات ندارد و نمی‌توانم برای سلامتی بچه‌هایی که مثل بچه‌های خودم هستند ریسک کنم.


حتماً می‌دانید که برخی تیم‌های لیگ برتری خواهان تعطیلی مسابقات هستند. در این باره چه نظری دارید؟
از نظر من دو تا مسأله وجود دارد. یکی آنچه فیفا، ای‌اف‌سی و فدراسیون فوتبال می‌گویند و اینها تصمیم‌گیرنده نهایی هستند. ارگان‌های بین‌المللی فوتبال تصمیم را به فدراسیون خودمان محول کرده. بحث دوم ستاد مبارزه با کروناست که تمام موارد برای حفظ سلامتی ورزشکاران و فوتبالیست‌ها را در نظر می‌گیرند و می‌توانند تصمیم‌گیرنده باشند. در این کشور قانون حرف اول و آخر را می‌زند. ما به عنوان افرادی که در این کشور زندگی می‌کنیم باید هرچه قانونگذار می‌گوید احترام بگذاریم و پست‌مان هر چه که باشد، مربی، مدیر یا بازیکن باید به قانون احترام بگذاریم. اینطور نیست که هر کسی قانونی از خودش در بیاورد و مدیری بگوید قانونگذار را قبول ندارم. مسأله دیگری که در دنیا مد نظر دارند بحث اقتصادی است که این هم تحت‌الشعاع تصمیم ستاد کرونا و وزارت بهداشت قرار می‌گیرد. در این شرایط با توجه به وضعیت اقتصادی فدراسیون و کسانی که درگیر هستند راه حل ارائه می‌دهند تا باشگاه‌ها به شکلی ضرر نکنند و در سال‌های آینده با مشکل روبه‌رو نشوند. در بحث اول تمام اعضایی که درگیر هستند یعنی وزیر ورزش، رئیس فدراسیون و سازمان لیگ تمام موارد را مو به مو بررسی می‌کنند و درباره پروتکل‌ها و جزئیاتش صحبت می‌شود و در نهایت نتیجه‌گیری می‌کنند. این وظیفه تمام زیرگروه‌های آنهاست که منتظر باشند تا ببینند قانونگذار چه تصمیمی می‌گیرد و بر اساس آن عمل کنند. من معتقدم آنهایی هم که اعتراض دارند باید اجازه بدهند قانونگذار تصمیمش را اعلام کند و بعد به شکل قانونی اعتراض‌شان را مطرح کنند و دلایل‌شان را برای مخالفت بگویند. غیر از این هر کسی اگر بخواهد نظرش را فریاد بزند، می‌شود بی‌احترامی و درست نیست.


اخیراً برخی از این باشگاه‌ها که خصوصی هم هستند تهدید به کناره‌گیری کرده‌اند.
اینکه گفته‌اند کنار می‌کشند برای فدراسیون یک تهدید است. فدراسیون فوتبال یک ارگان مستقل زیر نظر فیفا است آن وقت چطوری 5،4 تا باشگاه تهدیدش می‌کنند؟ اگر اینطوری باشد یکی دو سال بعد یک مشکلی پیش بیاید دوباره 5،4 تا باشگاه می‌گویند قصد کناره‌گیری دارند و این قدرت و جایگاه فدراسیون فوتبال را زیر سؤال می‌برد. فدراسیون می‌تواند بر اساس قانون تصمیمش را ابلاغ کند و اگر تیم‌هایی نمی‌خواهند تمکین کنند کمیته انضباطی و مجازات وجود دارد.


بحث تعیین قهرمان و سهمیه‌ها در صورت تعطیلی لیگ چطور؟
این هم یک آپشن است. اینکه فدراسیون به خاطر حفظ آبروی فوتبال ایران و اینکه نمایندگان فوتبال‌مان در مسابقات آسیایی شرکت کنند قهرمان و تیم‌های راه یافته به مسابقات آسیایی را مشخص کند. در لیگ‌های پایین‌تر هم همین طور، باید سهمیه صعود و سقوط مشخص شود. با توجه به اینکه اتفاقی که افتاده اتفاق خاص بوده و تا حالاچنین موردی نداشته‌ایم دست فدراسیون برای تصمیم‌گیری باز است و می‌تواند یک تصمیم مهم بگیرد و لیگ را پایان بدهد. قانونگذار می‌تواند هر تصمیمی بگیرد و کسی هم حق اعتراض ندارد. در این صورت تیم‌ها دو ماه وقت دارند تا برای فصل آینده آماده شوند و همزمان سازمان لیگ از نظر سخت‌افزاری، تجهیزات پزشکی، ورزشگاه‌ها و بحث برگزاری خودش را قوی‌تر کند.


با توجه به اختلافی که پرسپولیس در جدول ایجاد کرده می‌شود گفت این تیم برای قهرمانی رقیبی ندارد؟
این اتفاق چند سالی است در پرسپولیس می‌افتد و روند مثبتی داشته است. به لحاظ آینده‌نگری در مورد نفرات تیم و تصمیمات مدیریتی روند مثبتی وجود داشته. یکسری تصمیمات کوتاه مدت گرفتند که از نظر داشتن بازیکنان جوان مشکل نداشتند و یکسری تصمیمات درازمدت بود که بیشتر در مورد بازیکنان و مربیان خارجی بوده و بعداً مشخص می‌شد به جریمه و شکایت می‌رسد یا خیر. این دو مسأله خیلی تأثیرگذار است. مسأله اول از زمان برانکو که آمد انجام شده و ادامه پیدا کرده است. در بحث نقل و انتقالات هم شنیدم افشین پیروانی دوست خوب ما مسئول نقل و انتقالات شده و جای امیدواری است اما یک شخص تنها نیاز به کمک دارد و باید نفراتی آگاه انتخاب شوند و مطالعاتی انجام شود تا با تفکرات و هماهنگی سرمربی تیم بازیکنان جدیدی جذب شوند. در عین حال مسائل مدیریتی نباید برای باشگاه دردسر درست کند تا بازیکنان و کادر فنی تمرکزشان را از دست بدهند. مسائل مالی و جذب اسپانسر نباید در باشگاه علنی شود. شما در روزنامه‌های خارجی اصلاً نمی‌بینید که این همه مدیران و مسائل مربوط به آنها بیرون باشد و اصلاً این را نمی‌بینید مگر اینکه باشگاهی به مشکل بربخورد و قصد تغییر هیأت مدیره و مدیرعامل را داشته باشند.


با این شرایط پرسپولیس قهرمان خواهد شد؟
فکر نمی‌کنم مشکل آنچنانی داشته باشند. کادر فنی این تیم دقیق و ریزبین هستند و بازیکنان هم این حساسیت را درک کرده‌اند که قهرمانی چقدر روی آینده و کارشان تأثیرگذار است. بنابراین با تمرینات مرتب، گوش سپردن به صحبت‌های سرمربی و کادر، این انگیزه برقرار خواهد بود و ان‌شاء‌الله قهرمانی حاصل می‌شود.


رشته شما مدیریت ورزشی است. موضوعی که در پرسپولیس همواره با مشکلات مطرح بوده. همین حالا نزدیک چهار ماه است باشگاه پرسپولیس با سرپرست موقت اداره می‌شود و هیأت مدیره‌اش ناقص است.
چندین سال است که مدیریت در ورزش و فوتبال ما دچار تزلزل شده. شما برای داشتن بازیکن خوب باید روی پایه‌ها کار کنید. در مباحث مدیریتی هم به همین شکل است. متأسفانه روابط در انتخاب‌ها بیشتر تأثیرگذار است و مدیران‌مان عملکرد و تجربه را زیاد مدنظر قرار نمی‌دهند. به نظرم این کانال‌های انتخابی باید اصلاح شود و اگر نیاز هست که کار سازنده‌ای انجام شود و مسیر انتخاب و انتصاب باید اصلاح شود ضمن اینکه باید روی تربیت مدیران جوان هم کار کنیم که این کار اتفاق نیفتاده.


یعنی همانطور که در حوزه تربیت مربی جوان کاری نکرده‌ایم در این بحث هم کوتاهی صورت گرفته.
بله، من دیده‌ام که مربیان یا مدیر جوان می‌آورند اما قدرت عملکرد نمی‌دهند. درست است که مدیر جوان باید شاگردی کند اما دستش باید به آچار بخورد و اینطور نباشد که مدام به او بگویند این کار را بکن و آن کار را نکن.


مثالش حضور ابراهیم شکوری در فدراسیون فوتبال و حضور آقای ساکت بالای سر او بود.
من نمی‌خواهم هیچ اسمی بیاورم. مدیر جوان حتماً باید کنارش اشخاصی داشته باشد و تقویت شود اما دست خودش هم باید توی کار باشد. ما این مسأله را در نظر نمی‌گیریم. ما می‌توانیم ده تا از مربیان جوان‌مان را با خرج فدراسیون فوتبال بفرستیم جام جهانی که نکرده‌ایم. برای مدیران‌مان چه کار باید بکنیم؟ من الان نزدیک 50 سال سن دارم و کم کم دارم به سن بازنشستگی نزدیک می‌شوم اما کسی به من توجهی نمی‌کند. من دکترای مدیریت ورزشی دارم، بازیکن تیم ملی و پرسپولیس بوده‌ام، در اروپا هم بازی کرده‌ام، در تیم المپیک، لیگ برتر و پرسپولیس مربیگری کرده‌ام اما هیچ‌کس با من کاری ندارد. شاید باورتان نشود اما سال قبل کمیته آموزش فدراسیون فوتبال کلاس حرفه‌ای مربیگری برگزار کرد اما اصلاً خبر نداشتند من هستم. می‌خواهم بدانم در این کشور مگر چند تا فوتبالیست بوده‌اند که رزومه خوب و تحصیلات داشته‌اند. چرا کمیته آموزش، سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال رصد نمی‌کند که کی هست و کی تجربه دارد. من که با این تحصیلات و سابقه نمی‌توانم گردن کج کنم که از من استفاده کنید.


بعد از تیم المپیک اصلاً سراغ شما آمدند؟
هیچ کس نیامد یک گزارش بگیرد که نقطه ضعف و قوت‌تان چه بود. یک گزارش از ما نخواستند و همان جا همه چیز تمام شد. در صورتی که نظر من این بود همان تیم جوان حفظ شود تا در مسابقات غرب آسیا از این بچه‌ها استفاده کنند. متأسفانه از مربیان و مدیران جوان استفاده نمی‌شود. باید برای انتخاب مربی و مدیر اصولی در کار باشد چون همیشه روابط جواب نمی‌دهد و یک جایی باید با قدرت ورود کرد.


به بحث انتخاب مربی اشاره کردید. قبل از انتخاب ویلموتس من چند مطلب نوشتم درباره اینکه از سرمربی بعدی تیم ملی چه می‌خواهیم و مبنای انتخاب سرمربی باید چه باشد اما هیچ‌کس این مسائل کلیدی را در نظر نگرفت و بعداً هم مشخص شد خود قرارداد نیز مشکلات زیادی دارد.
نمی‌دانم در جریان مصاحبه‌های من قبل از حضور آقای ویلموتس در تیم ملی هستید یا نه. یکی از دلایلی که به عنوان دستیار ویلموتس در تیم ملی انتخاب نشدم این بود که 40،30 روز قبل از انتخاب ایشان من یک مصاحبه انجام دادم با خبرگزاری که مصاحبه کاملی هم بود. من گفتم حالا که قرار است ویلموتس بیاید باید چه کار کند. کمیته فنی ما باید ببیند کی‌روش چه روشی داشته و در راستای آن کار را ادامه بدهد. خود ویلموتس نتوانست با بازیکنان فوق‌العاده‌ای که در بلژیک بودند کار سازندگی را انجام بدهد. من متن مصاحبه‌هایم را دارم اما همین را پیراهن عثمان کردند.


آن زمان شما به نیمکت تیم ملی خیلی نزدیک شده بودید.
من حتی با آقای تاج جلسه حضوری داشتم اما نمی‌خواهم بحث را شخصی کنم. مثلاً وقتی برانکو کنار می‌رود، بررسی می‌کنند و تصمیم می‌گیرند با توجه به سیستم و خصایل برانکو اگر یحیی را بیاورند به او نزدیک است. یعنی هم مثل او آدم خونسردی است و شخصیت پرخاشگری ندارد هم فوتبالش به برانکو نزدیک است. شما می‌بینید که دیگو سیمئونه و گواردیولا شخصیت‌های متفاوتی دارند. یکی پرخاشگر و برون‌گرا، یکی آرام و متین. این تفاوت در سبک فوتبال‌شان هم تأثیر می‌گذارد. اولی روی مسائل آمادگی جسمانی و دوندگی تمرکز می‌کند اما گواردیولا روی مسائل تاکتیکی توجه دارد. این را گفتم تا بگویم انتخاب مربی بخصوص در بحث ملی اهمیت بسیاری دارد. اول باید سعی کنید مربی را حفظ کنید اما اگر تصمیم به تغییر گرفتید و اینطور شد که رفتن آن مربی به صلاح کشور است احتمال این ضرر و زیان وجود دارد و باید طوری پیش بروید که مربی را با چه تفکری بیاورید چه به لحاظ قراردادی چه فنی. یعنی اینطور نباشد که 8 سال از کی‌روش استفاده کنید بعد هول هولکی مربی انتخاب کنید که قراردادش چنین مشکلاتی هم داشته باشد.


مصاحبه شما به گوش ویلموتس رسیده بود که انتخاب‌تان نکردند؟
به گوش خودی‌ها رسیده بود. برخی خوشحال نمی‌شدند من بیایم و دوست داشتند افراد دیگری باشند. اگر مصاحبه من را بخوانید پیام من مشخص است.

captcha
تازه ها
بیشتر