پرسپولیس / شناسه خبر: 102117 / تاریخ انتشار : 1399/4/4 18:22
|
گل‌محمدی، کالدرون یا برانکو

قهرمانی احتمالی پرسپولیس کار کیست؟!

وصال روحانی/اگر پرسپولیس در ادامه لیگ معوقه نوزدهم و در 9 هفته باقیمانده از این مسابقات مقام قهرمانی را مال خود کند، این عنوان تازه را باید به نام چه کسی نوشت: یحیی گل‌محمدی سرمربی فعلی که فقط از نیم‌فصل دوم سکاندار سرخ‌ها شد، گابریل کالدرون آرژانتینی که در نیم‌فصل اول لب خط می‌ایستاد و یا برانکو ایوانکوویچ که آنقدر تیم خوبی را ساخت و آن را به جا گذاشت و رفت که هیچ فرقی نمی‌کرد و نمی‌کند چه کسی جای او را می‌گیرد و هر کسی به جای کالدرون و یحیی هم می‌آید سرخ‌ها احتمالاً همین‌جا نشسته بودند که اینک نشسته‌اند.
 
توازن تیمی
بالاترین دستاورد ایوانکوویچ برای سرخ‌ها صرفنظر از نام‌های مهم و شایسته‌ای که جذب تیم وی و مهره‌هایی مؤثر برای اجرای خواسته‌های او شدند، نظم تیمی و توازن محسوس در کار تیمی بود که به رغم لنگ زدن در امور تهاجمی به‌ویژه در دو فصل اخیر چنان خط دفاعی توانمندی داشته که کمتر تیمی در لیگ‌های چهار سال اخیر توانسته است با آن برابری کند. به واقع به جز استقلال که در لیگ هجدهم با اندک فاصله‌ای نسبت به قرمزها صاحب عنوان بهترین خط دفاعی شد، در سایر موارد و فصول پرسپولیس با فاصله‌ای بسیار زیاد با سایرین در رأس محاسبات دفاعی و در نوک هرم تیم‌هایی ایستاد که توفیق‌ها و دستاوردهایشان ابتدا با استفاده از مدافعان ماهر و یکدست و قدرتی شکل گرفته است.
 
قدرت مطلقه
یک خط میانی توانا و دونده و جنگنده که زمانی کامیابی‌نیا در مرکز آن قدرت‌نمایی می‌کرد و در دو فصل اخیر احمد نوراللهی لیدر آن شده، نیز در شکل‌گیری توفیق‌های تیم سهم بسزایی داشته و در نهایت خط تهاجمی که به رغم کوچ مهدی طارمی به قطر و سپس پرتغال به قدر کفایت گل زد، همه و همه سلاح‌ها و ابزاری بوده‌اند که با هنر و روال انتخاب ایوانکوویچ در چرخه‌های کاری پرسپولیس جای گرفتند و کارهایی را کردند که دیدیم و دیدید و این تیم بشدت نزول کرده در زمان‌های زمامداری علی دایی و حمید درخشان را به قدرت مطلقه لیگ در سال‌های اخیر ارتقا بخشیدند. درست است که کالدرون تغییراتی را در روش کار آنها اعمال کرد اما در نهایت در زمان جدایی‌اش تیمی را در تهران برجای نهاد که بسیار شبیه به «پرسپولیس برانکو» کار می‌کرد و با اینکه یحیی هم در نیم‌فصل دوم «هنوز تمام نشده» لیگ نوزدهم بعضی تغییرها را در روش بازی سرخ‌ها به اجرا گذاشت اما پرسپولیس او هم با همان مکانیسم ایوانکوویچ حرکت می‌کند و تیم، هنوز تیم آن مرد کارساز کروات است.
 
عمارت‌سازی بر خاک ویرانه
هر موقع یک مربی بسیار تأثیرگذار و موفق تیمش را ترک می‌کند و به تیم‌های دیگر می‌رود، معمولاً ساختاری را به جا می‌گذارد که گاه چهار تا پنج سال بعد از رفتن وی همچنان به باشگاه سرویس می‌دهد و جام‌های قهرمانی را به آن هدیه می‌کند و ماجرای برانکو و قرمزها می‌تواند چنین چیزی تلقی شود. هیچ‌کس منکر زحمات گران کالدرون و مانورهای کلان گل‌محمدی در طول لیگ فرسایشی و ماه‌ها به تأخیر افتاده نوزدهم نیست و برخی نوآوری‌های هر دو مربی فوق به تیم ضمیمه و کار قرمزها را خوشرنگ‌تر و متنوع‌تر ساخته و دارایی‌های فنی آنان را بیشتر ساخته است. با این حال پرسپولیس فعلی و حتی تیمی که در پایان لیگ معوقه نوزدهم با کمترین استراحت پای به لیگ بعدی خواهد گذاشت، از اصل و اساس و بر پایه اصول تیمی، بازی گروهی و جلوه‌های فردی همان پرسپولیس برانکو و همان تیمی است که او بر خاکستر ویرانه‌هایی بنا کرد که اسلاف وی در باشگاه سرخ برجای نهاده بودند.
 
فقط رنگ و روغن
نگاهی به شمایل «پرسپولیس یحیی» و همچنین «پرسپولیس کالدرون» به ما می‌گوید بهترین کار این مربیان ایجاد کمترین تفاوت و تغییر در انگاره‌های بازی این تیم بوده و فقط آن را به سلیقه خود قدری رنگ و روغن زده‌اند. شاید هم دو نفر می‌خواستند تغییرات در روش بازی تیم بیش از اینها باشد اما بازیکنان خو کرده به روش‌های برانکو آن را برنتابیدند و تا پایان و به واقع تا لحظه فعلی همان پرسپولیس برانکو باقی مانده‌اند. تیم درخشانی که او ساخت و آنقدر خواهنده و مجهز به ظرفیت‌های عظیم بود که با بیشترین مصدوم و غایب و کمترین نفرات و فقط 13، 14 بازیکن تا کسب نایب قهرمانی آسیا هم پیش تاخت و به واقع از هیچ، همه چیز ساخت و هم‌اینک در فاصله کمی تا پایان لیگ نوزدهم نیز در صورتی که قهرمانی «محتمل» خود را «قطعی» کند، باز بیش از هر چیزی سرمربی قبلی‌اش را در اذهان خواهد نشاند تا کسانی را که البته زحمت کشیده و مربیان خوبی بوده‌اند اما برانکو ایوانکوویچ نبوده‌اند.

captcha
تازه ها
بیشتر