ion

تصور کنید چگونه جهانی خواهیم داشت، زمانی که کشورهایی مانند عربستان، قطر و امارات و یا اردن به دست گروه های تکفیری مانند القاعده، داعش و ... بیفتند. این فرض محال نیست، چرا که این کشورها موطن و خاستگاه رهبران گروه های افراط گرا و تئوریسن های جریان تکفیر هستند.

ایران آنلاین /بن لادن، ایمن الظواهری، ابومصعب الزرقاوی، حارث الضاری، عمر البغدادی، ابوبکر البغدادی و ... در همین منطقه متولد شده، رشد کرده و تربیت شده اند.این اسامی که برخی هاشان مرده اند و یا کشته شده اند، همگی با رویای خلافت اسلامی در سراسر جهان اسلام زندگی کرده اند، در حالی که حامل خطرناکترین تفکرات عقیدتی و مروج فرهنگ خشونت بوده اند.
منطقه ای با چنین مختصات پیچیده و در عین حال غیر قابل پیش بینی، موجی از هراس از قدرت گرفتن تروریست ها ایجاد کرده است و جهان را با این سوال روبه رو ساخته که 'مهار تروریست هایی که هنوز به تسلیحات سنگین و کشتار جمعی دست نیافته اند و یک دولت با مرزهای جغرافیایی مشخص ندارند، تا این حد دشوار است، اگر صاحب یک کشور شده و به این تسلیحات دست یابند، چه خواهد شد؟'
این سوالی است که دولت هایی که اکنون در رقابت تسلیحاتی دیوانه وار کشورهای منطقه ای که به زایشگاه تروریسم تبدیل شده، وارد شده اند، باید پاسخ دهند.
به این کشورها که تنها در سال 2014 معادل 6 و نیم میلیارد دلار سلاح به دولت سعودی فروخته اند، باید یادآور شد که گروه های تروریستی در سراسر منطقه، از فتاوای مفتی های این کشور تغذیه عقیدتی می شوند.
اکنون با توجه به تجاوز نظامی عربستان به یمن، پیش بینی می شود که خرید تسلیحاتی ریاض در 2015 از مرز 10 میلیارد دلار هم بگذرد که همین سلاح علیه غیر نظامیان بکار گرفته می شود و تاکنون هزاران زن و کودک را با همین تجهیزات پیشرفته کشتار کرده اند و این درحالی است که فروش سلاح به کشوری که بیشترین آمادگی را برای انتقال قدرت به رهبران گروه های تروریستی مانند القاعده و داعش دارد، اقدام مستقیم علیه امنیت جهانی محسوب می شود.
اگرچه کارخانه های اسلحه سازی در آمریکا و عمدتا کشورهای غربی، بیشترین سود را طی سال های اخیر از التهابات منطقه کسب کرده اند و به رقابت های تسلیحاتی در این منطقه پر خطر دامن زده اند، اما باید هرازگاهی حادثه برج های دوقلو در سال 2001 میلادی را به آنان یادآوری کرد تا فراموش نکنند، مسابقه تسلیحاتی در منطقه ای که گروه های تروریستی خطرناکی در آن لانه کرده اند، می تواند آن تجربه تلخ را باردیگر تکرار کند.
آمریکایی ها همچنان به دولت هایی سلاح می رسانند که هر آن امکان فروپاشی آن وجود دارد، چرا که گروه های تروریستی در این کشورها بیشترین پایگاه اجتماعی را دارند. استان نینوا به مرکزیت موصل یک عبرت و یک مثال خوب است. این منطقه در ژوئن 2014 در کمتر از یک روز سقوط کرد و تمام تسلیحات ارتش عراق در این استان، به ارزش حدودا 3 میلیارد دلار به دست داعش افتاد که در میان آن علاوه بر تانک ها و توپخانه سنگین پیشرفته، تعدادی بالگرد نیز در اختیار این گروه قرار گرفت. حال تصور کنید، روزهایی را که داعش به جنگنده های اف 16 و موشک های دوربرد دست یابد، چگونه جهانی خواهیم داشت.
گروه تروریستی داعش اکنون هم گروهی از پهبادهای کوچک را در اختیار دارد که یا متعلق به آلمان هاست یا آمریکایی ها !
بسیاری از نخبگان اجتماعی، خریداران سلاح در خاورمیانه را کشورهایی متزلزل می شناسند
که تروریست های تکفیری درآن پایگاه اجتماعی نسبتا خوبی دارند و به همین دلیل انبار کردن سلاح های پیشرفته سنگین در این کشورها را ریسک بزرگی تلقی می کنند.
با این همه، «چارلز براون» مسوول فرماندهی مرکزی جنوب غرب آسیا در نیروی هوایی آمریکا
بدون اندیشه در این خصوص، به کشورهای عرب منطقه توصیه کرده که توان موشکی خود را تقویت کنند. آیا براون هیچ فکر نکرده که هنگامی که زرادخانه ها و انبارهای سلاح و موشک و جنگنده های مدرن، با سقوط هرکدام از این کشورها به دست داعش بیفتد، جهان باید در انتظار چه حادثه ای باشد؟ آیا او نمی داند که گروه های تکفیری - تروریستی در بکارگیری این سلاح و تجهیزات لحظه ای درنگ نخواهند کرد؟
حالا اگر فرضیه مربوط به سقوط هواپیمای روسی در صحرای سینا که گفته می شود توسط داعش سرنگون شده را پذیرفت، آیا این حقیقت را به ما گوشزد نمی کند که جهان از همین حالا وارد دالان وحشت شده است؟
کشورهای غربی در سال 2014 سرجمع به 2 کشور عربستان و امارات بیش از 8 میلیارد و 700 میلیون دلار سلاح فروخته اند و آلمان ها نیز تنها در ماه آوریل 2015 تعداد 100 دستگاه پهباد کوچک و تجهیزات مخابراتی مدرن تحویل عربستان داده اند.
تحویل این تسلیحات به کشورهایی که مفتی هایشان فتوای خشونت صادر می کنند، سیاستمدارانشان حقوق بشر را در سطحی گسترده نقض می کنند و نظامیانشان در بمباران کودکان و زنان و تامین سلاح گروه های تروریستی درنگ نمی کنند، از سوی دولت های غربی، عجیب به نظر می رسد، چرا که به نظر می رسد خود را در جزیره امن و دور از حوزه فعالیت تروریست ها تلقی می کنند.
فعلا اینگونه به نظر می رسد که کشورهای غربی نگرانی زیادی ندارند و نشانه های این مدعا هم انبارهای داعش در شهرهای تکریت، بیجی، الرمادی و بسیاری دیگر از مناطق تحت اشغال داعش است که از تجهیزات و سلاح و موادغذایی و داروی ساخت کشورهای غربی و از جمله آمریکا پر شده است.
عمده این تجهیزات و سلاح از جانب خریداران تسلیحات غربی در اختیار داعش قرار گرفته است که از جمله جنجالی ترین آن مربوط به تویوتاهای ژاپنی بود که در ماه گذشته میلادی دولت توکیو را مجبور به پاسخ دادن کرد.
این تجهیزات و تسلیحات از کجا به دست داعش و دیگر گروه های تروریستی منطقه می رسد؟ آیا دولت های غربی باور ندارند که با فروش سلاح بیشتر در منطقه، امکان دستیابی گروه های تروریستی را به سلاح های مدرن تر افزایش می دهند.
قطعا مردم آمریکا حادثه برج های دوقلو و اروپایی ها حملات در فرانسه و آلمان و در نهایت انگلیسی ها قتل سرباز خود را در خیابانی شلوغ فراموش نکرده اند و حتما احساس کرده اند که تروریست های تکفیری کنار گوششان ایستاده اند و خانه های این تروریست ها خیلی از اروپا دور نیست، اما دولتمردان غربی هم باید درک کنند که با فروش سلاح به کشورهای متزلزل منطقه، امنیت جهانی را به خطر می اندازند.

منبع: ایرنا

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.