ion

اصلاح نگاه به وکلا

حقوقی /
شناسه خبر: 310615

ایفای نقش وکیل در بحث تحقق حقوق شهروندی مستلزم شناخت و تعیین جایگاه آن است. این مطلب در سایر رشته‌ها و اشخاص نیز صدق می‌کند. هرشخصی بخواهد در جامعه تأثیر‌گذار یا نقش آفرین باشد باید در درجه اول خود و جایگاه خود را بشناسد.

ایران آنلاین / در یک فیلم عوامل متعددی حضور دارند ولی جایگاه و نقش آنها متفاوت است. تمامی عوامل ساخت فیلم دارای نقش مهمی هستند، یا در پشت صحنه یا در نقش اول  یا گاهی سیاهی لشکر، در حال انجام وظیفه هستند. در جامعه هم به همین کیفیت است و هیچ فردی در جامعه بدون نقش و تأثیر نیست. در این بین نقشی که وکیل و قاضی می‌توانند در تحقق حقوق شهروندی و سایر حقوق داشته باشند قطعاً متمایز است، زیرا شک نداریم که تست سلامت و جان اشخاص و جامعه به عهده رشته‌های علوم انسانی و بخصوص حقوق است. نباید فراموش کرد که عدلیه بی‌قاضی و بی‌وکیل یعنی هیچ.

همچنین می‌دانیم وکیل و قاضی از اسماء خدا و دوبال فرشته عدالت هستند و برای برقراری و ایفای نقش برای هر دو، نیازمند به استقلال هر دو و برابری هر دو هستیم.
برای نقش آفرینی در خصوص وکیل در درجه اول باید وکلا نقش و جایگاه خود را در نظام حقوقی و قضایی کشور پیدا کنند. درحالی‌که اکنون شاهد هستیم وکیل در نخستین‌های امر وکالت مورد تبعیض و نابرابری قرار می‌گیرد.حتی‌ گاه در مقررات می‌بینیم که بین وکلا قائل به تبعیض هستند.به مانند اینکه در ورود و خروج به خانه اصلی خود (که همان عدلیه و دادگاه‌ها است) مانند غریبه‌ها با وکیل برخورد می‌شود و شئونات اولیه همترازی او با قاضی مراعات نمی‌شود.
بدین ترتیب خود وکلا دارای نهادی موازی و همچنین در درون خود دارای فرقه‌ها و تقسیم بندی‌های متعدد هستند. وقتی یک وکیل گاه به خود سانسوری دست می‌زند تا حقوق موکل او یا حتی حقوق اولیه خود مبادا دستخوش تضییع شود. وقتی نمی‌داند آیا متعلق به صنف است یا متعلق به یک نهاد تأثیرگذار مدنی، قطعاً نمی‌تواند ایفای نقش کاملی در تحقق اهداف وکالت و حقوق شهروندی داشته باشد.
به هرحال به گمان بنده برای اینکه وکیل بتواند ایفای نقش در همه ابعاد اجتماعی و بخصوص در حقوق شهروندی داشته باشد در درجه اول مستلزم بازسازی سازمان و نهاد حقوقی ‌و نهاد قضات و وکالت در کل کشور است.
در درجه دوم، مستلزم شناخت جایگاه خود وکیل و در مرتبه سوم، اقدام برای توسعه حرفه وکالت و وکالت حرفه‌ای و در حقیقت تعیین جایگاه و وزن او در جامعه است. در درجه چهارم، اصلاح نگاه‌ها به وکیل باید مدنظر قرار گیرد. وکیل باید نگاه به خود و سایر وکلا را اصلاح کند. نگاه جامعه و مسئولان و مردم را نسبت به خود تغییر بدهد تا زمانی که این نگاه نامقدس به وکیل وجود دارد قطعاً نمی‌توان نقش آفرینی که شایسته و بایسته اوست، داشته باشد.  در درجه پنجم، ایفای نقش وکیل مستلزم این است که هم خود او توانمند شود هم بتواند در توانمندسازی جامعه ایفای نقش کند و این مهم محقق نمی‌شود مگر اینکه وکلا و جامعه بزرگ حقوقی با هم همبستگی داشته باشند. باید در تحلیل‌ها اجماع و فهم مشترک و استنباط مشترکی ایجاد شود. گاهی باید در قانونگذاری جست‌و‌جو کنند و گاهی در دانشکده‌های حقوق و زمانی در کانون‌های وکلا تا ارتباط وکلا با مردم و بدنه جامعه ارتقا یابد. این رابطه باید فراتر از این بشود که جامعه به‌عنوان یک شغل به وکالت نگاه کند تا تأثیرگذاری وکلا در حقوق شهروندی چشمگیر شود. تبیین حقوق شهروندی امر بسیار مهمی است و برای رسیدن به پاسخ این پرسش که«حقوق شهروندی چیست؟» وکیل باید با علم به تمامی زوایای حقوق در ارتباط تنگاتنگ میان جامعه حقوقی با دانشکده‌های حقوق، صدا و سیما و رسانه‌ها، مسئولان جامعه و مردم نقش آفرینی کند، این مهم نباید به یک همایشی که چهار نفر بیایند راجع به حقوق شهروندی سخنان خوبی بر زبان بیاورند محدود شود. در پایان باید تأکید داشت برای نشان دادن تست سلامت به جامعه قطعاً بجز وکیل و قاضی شخص دیگری
 نخواهد بود.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.