ion

مهربانی زنده است و کسی از اینجا دست خالی بیرون نمی رود

دیوار مهربانی در فروشگاه مواد پروتئینی

زندگی /
شناسه خبر: 324237

در این فروشگاه کسی به‌خاطر نداشتن توان مالی برای خرید گوشت و مرغ نباید شرمنده باشد و تنها با برداشتن مهره‌ای که پول آن قبلاً پرداخت شده و روی تخته‌ای نصب شده است آن را به فروشنده می‌دهد و مواد پروتئینی می‌گیرد.

ایران آنلاین /مهربانی این روزها کالای کمیابی است. روزگاری نه چندان دور وقتی دیوار مهربانی در خیابان‌ها و محله‌های شهر تهران و دیگر شهرها برپا شد این امید را در دل‌ها زنده کرد که هنوز هم مهربانی وجود دارد. دیواری که پوشاک و گاهی نیز مواد غذایی کسانی را تأمین می‌کرد که از همه دنیا جز کارتونی که شب‌ها روی آن می‌خوابیدند چیز دیگری نداشتند. اما این دیوار کم کم کوتاه‌تر شد و سرانجام به خاطره‌ها پیوست. دیگر کسی اثری از دیواری که خشت‌خشت آن از جنس عشق ومهربانی بود ندید. اما مهربانی هیچگاه از میان نمی‌رود. در میان مردمی که شاید هر روز بی‌تفاوت از کنار هم عبور می‌کنند، هستند انسان‌هایی که توان دیدن شرمندگی را در چشمان همنوع خود ندارند. کسانی که برای نشاندن لبخند بر چهره خجل و رنگ پریده انسان‌هایی که به‌دلیل توان ضعیف مالی همیشه صورتشان را با سیلی سرخ نگه می‌دارند.

انتشار تصویری از یک فروشگاه توزیع مواد پروتئینی (گوشت و مرغ) در منطقه جنت آباد و نوشته زیبایی که داخل این فروشگاه قرار داشت بازهم ثابت کرد که بدون هیچ بهانه‌ای می‌توان مهربان بود و دل کسی را شاد کرد. جایی که در آن لبخند خدا بدرقه راه کسانی است که مهربانی‌هایشان همیشه پایدار است. در این فروشگاه کسی به‌خاطر نداشتن توان مالی برای خرید گوشت و مرغ نباید شرمنده باشد و تنها با برداشتن مهره‌ای که پول آن قبلاً پرداخت شده و روی تخته‌ای نصب شده است آن را به فروشنده می‌دهد و مواد پروتئینی می‌گیرد. مسعود علیرضایی سرکارگر این فروشگاه است. جوان 22 ساله‌ای که با هیجان از این حرکت و استقبال خوب مردم منطقه جنت آباد اینگونه می‌گوید. چهارماه قبل این کار را شروع کردیم. شناخت کسانی که توان مالی برای خرید گوشت و مرغ ندارند کار سختی نیست. بارها با زنان و مردان و کودکانی مواجه شدیم که با شرمندگی از ما می‌خواستند مبلغ 2 یا 3 هزار تومان گوشت یا مرغ به آنها بدهیم. بخوبی می‌شد شرمندگی را در چهره آنها دید. پدری که نمی‌خواست با دست خالی به خانه برود و مادری که طاقت بهانه‌های فرزندانش را برای خوردن گوشت و مرغ نداشت. آنها شاید هفته‌ای یا دو هفته‌ای یک بار گوشت یا مرغ مصرف کنند و توان آنها برای خرید گوشت و مرغ در حد بسیار پایین است. وی ادامه داد: تصمیم گرفتیم تا به کسانی که توان خرید مواد پروتئینی ندارند کمک کنیم. ایده مهره‌های مهربانی را از همان دیوارهای مهربانی گرفتیم و با نصب تخته وایت‌برد در فروشگاه روی آن نوشتیم اگر نیاز دارید مهره‌ای بردارید و به قصاب بدهید و اگر دوست دارید کمک کنید مهره‌ای از قصاب بگیرید و روی این تخته قرار بدهید. این حرکت با استقبال بسیار خوب مردم مواجه شد و من با همه وجود مهربانی را در وجود همه مردم این منطقه لمس کردم. روزانه معمولاً 10 مهره توسط مردم روی این تخته نصب می‌شود. قیمت هر کدام از این مهره‌ها 10 هزار تومان است و افرادی که توان مالی دارند بعد از خرید گوشت و مرغ مورد نیازشان با پرداخت پول یک یا چند مهره از ما می‌گیرند و روی این تابلو نصب می‌کنند. افراد نیازمند نیز با مراجعه به فروشگاه ما به مقدار نیازشان مهره برداشته و به ما می‌دهند و گوشت و مرغ می‌گیرند. دیدن لبخند رضایت که بر چهره افراد نیازمند نقش می‌بندد بهترین لحظه‌ای است که همه ما در این فروشگاه تجربه می‌کنیم و امیدواریم با حمایت مردم بتوانیم این کار را گسترش بدهیم. در این مدت واقعیت مهمی برای همه ما نمایان شد وآن هم این بود که مهربانی هنوز زنده است و وقتی دستی به‌سوی انسان‌های توانمند دراز می‌شود آنها با گرمی آن را می‌گیرند./ روزنامه ایران

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.