ion

سودان در لبه پرتگاه و سکوت جامعه جهانی

بین الملل /
شناسه خبر: 327092

75 درصد بودجه دولت سودان به بخش نظامی و تامین امنیت حکومت اختصاص یافته است. همین ویژگی باعث شده تا زندگی بسیاری از مردم سودان به شرایط وحشتناکی برسد. قیمت اقلام روزانه به شدت بالا رفته است و نان، وسایل درمانی و خدمات پزشکی، سوخت، برق و... با قیمت‌های نجومی‌ای عرضه می‌شوند. روز به روز قیمت واحد پول سودان کاهش پیدا می‌کند.

ایران آنلاین /از زمان کودتای سودان در سال 1989 توسط عمر حسن البشیر، این کشور با چنین بحران وخیمی روبه‌رو نشده است. اقتصاد ویران شده، افزایش درگیری‌های نظامی میان حکومت و جنبش‌های مسلح در جای‌جای کشور، فساد گسترده و دعوا بر سر تصاحب قدرت در بدنه رژیم سودان را به سمت پرتگاهی برده که فکر نجات دادنش باعث می‌شود برخی تحلیلگران آن را خوش‌خیالی بدانند.

به همه این بحران‌ها، اعتراضات سراسری به بودجه سال 2018 را هم اضافه کنید که وضعیت این کشور را بغرنج‌تر کرده است. با این اوصاف دو سناریو پیش روی سودان قرار دارد. اصلاحات و تغییرات معنادار یا به باتلاق آشوب و جنگ داخلی افتادن. بدون تلاش‌های بین‌المللی، منطقه‌ای و محلی و برگزاری جلسات گفتگو و کنفرانس‌ها برای بهبود وضعیت کنونی سودان، از این کشور جز ویرانه‌ای باقی نخواهد ماند و در آینده باید به آن بگوییم «سودان سابق».

اعتراضات مردمی سودان پس از اعلام بودجه دولت این کشور آغاز شد. اقتصاددانان و کارشناسان مالی بودجه دولت را هولناک توصیف کرده‌اند. حزب مخالفان سودان از همه احزاب، سازمان‌ها و مردم خواستند به پا خیزند و با چالش تغییر با استفاده از ابزار مسالمت آمیز از طریق انقلاب و براندازی نظام عمر البشیر، رئیس جمهوری سودان مقابله کنند.

75 درصد بودجه دولت سودان به بخش نظامی و تامین امنیت حکومت اختصاص یافته است. همین ویژگی باعث شده تا زندگی بسیاری از مردم سودان به شرایط وحشتناکی برسد. قیمت اقلام روزانه به شدت بالا رفته است و نان، وسایل درمانی و خدمات پزشکی، سوخت، برق و... با قیمت‌های نجومی‌ای عرضه می‌شوند. روز به روز قیمت واحد پول سودان کاهش پیدا می‌کند.

در 16 ژانویه، حزب کمونیست سودان تظاهرات صلح‌آمیزی را در خارطوم برگزار کرد. گروه‌های مخالف جریان اصلی و فعالان جوان سودان در این تظاهرات شرکت کردند. حضور مردم هم بسیار چشمگیر بود. از آن موقع تاکنون در جای‌جای سودان شاهد برگزاری تظاهرات اعتراضی هستیم. رهبران جریان اپوزیسیون سودان می‌گویند آنقدر تلاش می‌کنند تا با همراهی گسترده مردم در تظاهرات مواجه شوند و قادر باشند که نظام را تغییر دهند.

باعث تعجب نیست که نیروهای امنیتی با توان هر چه بیشتر در برابر این جریان می‌ایستد. تاکنون 5 غیرنظامی طی این تظاهرات صلح‌آمیز کشته‌شده‌اند و 20 تن هم آسیب دیده‌اند.

اما تظاهرات مردمی تنها چالش پیش روی دولت سودان نیست. در بدنه حاکمیت نیز جنگی بر سر به دست گرفتن قدرت روی داده است. ژنرال بکری حسن صالح معاول اول بشیر که سال‌ها فرد مورد اعتماد او بود، هم از فرصت بهره گرفته و تلاش می‌کند جا پای او بگذارد. گفته می‌شود که ایالات متحده امریکا و برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس خواهان این هستند که صالح در سودان به قدرت برسد.

اما در پاسخ به این پرسش که چه کسی می‌تواند سودان را نجات بدهد، متاسفانه نمی‌توان جوابی پیدا کرد. بشیر در انجام اصلاحاتی که پیش از این گفتگوی ملی وعده داده بود و روزنامه‌نگاران او را متهم به ایجاد یک «ارتش شخصی» کرده بودند، شکست خورده است و اعتماد عمومی به او از بین رفته. قدرت‌های جهان تاکنون در برابر اقدامات خشن او سکوت کرده‌اند یا با محافظه‌کاری برخورد کرده‌اند. آنها باید این رویه را تمام کنند و حکومت سودان را ملزم کنند که در چارچوب انسانی و اخلاقی عمل کند. با فشار بر دولت سودان برای آزادی زندانی‌های سیاسی و تضمین بر باز کردن فضا و آزادی بیان کشورهای دیگر باید نقشی موثر برای مردم سودان ایفا کنند. اما مداخله نظامی بازیگران خارجی به طور قطع باید از فهرست گزینه‌ها خارج شود. زیرا هیچکس در دنیا دیگر خواهان سوریه یا یمنی دیگر نیست. 

کلمات کلیدی

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.