ion

گزارش ایران آنلاین از سخنرانی داوود مهدی زادگان

پوشش یا ناپوششی کدامیک مسأله است؟

اندیشه /
شناسه خبر: 345437

ناپوششی یک مطلوب شخصی است و چون در نزاع با مطلوب اجتماعی قرار دارد، بنابراین، به یک مساله اجتماعی بدل شده است.

ایران آنلاین /گروه اندیشه:

نشست «پوشش یا ناپوششی» با سخنرانی استاد داوود مهدوی زادگان، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 21 فروردین ماه در محل این پژوهشگاه برگزار شد.

وی علت انتخاب این سوژه برای بحث را برخی اعتراضات پایان سال 96 به حجاب اجباری عنوان کرد و اینکه کدامیک؛ پوشش با ناپوششی مساله ما است؟ را پرسش محوری بحث خود دانست.

مهدوی زادگان برای تحلیل بحث خود نخست به تعریف «مساله اجتماعی» پرداخت. به زعم او، مساله اجتماعی به دو نوع ذاتی(از متن روابط اجتماعی برمی­ خیزد) و عرضی (فردی است و بعد به ساحت اجتماع گرایش پبدا می کند) قابل تقسیم است.

او معتقد است که مساله اجتماعی، محصول یک منازعه است؛ به تعبیری، یک تعارض و تقابل است و این تعارض گاه در متن امور اجتماعی وجود دارد و گاه از متن جامعه نیست، تزاحم و منازعه  بین غایت اجتماعی و غایت فردی است و مجموعه این نزاع­ها، مساله اجتماعی را شکل می­دهد.

وی در ادامه به سه رویکرد نظری به مساله اجتماعی نیز اشاره کرد؛ نخست رویکرد مطلق، در این دیدگاه، مساله اجتمای جامعه خاصی ندارد و مساله، مساله است.

دوم رویکرد نسبی گرا، در این دیدگاه، مسائل متناسب با ارزش های هر جامعه ای تغییر می کند.

سوم رویکرد لیبرال، دراین دیدگاه، مسائل به افراد واگذار می شود و در سطح فردی تبیین می شود.

مهدوی زادگان، در ادامه کوشید تا تبیین کند که یک مساله اجتماعی چه نشانه هایی دارد و در این راستا، مواردی را برشمرد:

1.مساله اجتماعی برهم زننده وضع موجود است.

2.ضد ارزش است و با ارزش های جامعه در تقابل است.

3.امری خلاف قانون است.

4.در پی حل مشکل اجتماعی نیست بلکه تشدید کننده مشکل است.

5. با یکسری از جرم ها تلازم دارد.

6. از طریق گروه های غیر رسمی خواسته خود را تحمیل می کند.

وی در انتها، هر کدام از شاخص ها را در برابر پوشش و ناپوششی قرار داد و نتیجه گرفت پوشش نمی تواند یک مساله اجتماعی تلقی شود بلکه خود به نوعی یک راه حل و یک امر اجتماعی است و می توان آن را پیشنهاد داد.

به زعم او، اگر شاخص های مساله اجتماعی را در برابر ناپوششی قرار دهیم، با موارد آن از قبیل ناهماهنگی با ارزش های جامعه، تهدید کنندگی و ... تطابق خواهد داشت.

اما پرسش دیگری که مهدوی زادگان کوشید به آن پاسخ دهد این نکته بود که ناپوششی به عنوان یک مساله اجتماعی چگونه تولید شده است؟ به زعم او، ناپوششی یک مطلوب شخصی است و چون در نزاع با مطلوب اجتماعی قرار دارد، بنابراین، به یک مساله اجتماعی بدل شده است.

صحبت های دکتر مهدوی زادگان، دراین نشست با نقدهای بسیاری مواجهه شد. و از آن جمله نقد به عنوان سخنرانی او بود، منتقدان براین باور بودند که «پوشش» و «ناپوششی» را نمی توان معادل «حجاب» و «بی حجابی» در نظر گرفت چرا که حجاب در جامعه ما یک بار ایدئولوژیکی دارد و بی حجابی یا بد حجابی به معنای ناپوششی نیست.

همچنین، برخی حجاب را نه یک امر اجتماعی که امری سیاسی دانستند چراکه در این مقوله مستقیما با احکام حکومتی مواجه هستیم و در نهایت معتقد بودند که مهدوی زادگان با وجود اینکه کوشید بحثی جامعه شناسانه را مطرح کند، اما نتیجه گیری ایدئولوژیک داشت و اگر از ابتدا بحثی ایدئولوژیک و دینی در خصوص حجاب مطرح می کرد، بیشتر برای مخاطب قابل پذیرش بود.

 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.