کلمات وسیم سعید در «شاهدی از جهنم نسلکشی» بوی باروت میدهند و رنگ خون دارند؛ او نه یک رماننویس حرفهای، که جوانی از اهالی غزه است که قلم به دست میگیرد تا نگذارد حقیقت در هیاهوی پنهانکاری رسانههای غربی دفن شود.
در نوارغزه، جایی که زندگی روزمره زیر سایه بمباران و آوارگی معنا پیدا میکند، روایت وقایع جنگ فقط به خبرها خلاصه نمیشود؛ روایتهایی هم هست که از دل همان تجربه زیسته و بیهیچ چشمپوشی و سانسوری نوشته میشوند.