لیگ ملتها را بد شروع کردیم، ولی پایان خوشی داشتیم
بهروز عطایی: با استفاده از واژه «نسل طلایی» موافق نیستم
اندازه ۱۰ سال با تیمهای درجه یک دنیا فاصله داریم
اگرچه تیم ملی والیبال ایران با هدایت فنی سرمربی نامدار و خوشفکر ایتالیایی خود(روبرتو پیاتزا) در عین شایستگی نتوانست به مرحله نهایی لیگ ملتهای والیبال جهان صعود کند اما کسب رتبه هشتم جهان در بین 18 تیم قدرتمند و نامدار در دنیای حرفهای والیبال ثابت کرد که والیبال ایران بعد از مدتی فاصله گرفتن از اوج، دوباره به جمع مدعیان جهانی این رشته مهیج و پرطرفدار توپی دنیا بازگشته است. برهمین اساس و باتوجه به عملکرد امیدوارکننده بچههای شایسته والیبال ایران سراغ بهروز عطایی سرمربی پیشین تیم ملی رفتیم که سابقه هدایت فنی اغلب ستارههای ملیپوش حال حاضر کشورمان را در سالهای گذاشته داشته است تا از زبان او بازیها و عملکرد ملیپوشان والیبال کشورمان را در لیگ ملتهای والیبال جهان با هدایت فنی پیاتزا را آنالیز و تحلیل کنیم.
مثل سنوات قبل هفته اول را خوب استارت نزدیم
بهروز عطایی سرمربی سابق تیم ملی والیبال کشورمان با بیان این مطلب که ملیپوشان والیبال کشورمان مثل ادوار گذشته نتوانستند لیگ ملتها را با قدرت استارت بزنند در این خصوص میگوید: «این اولین تورنمنت رسمی بود که تیم ملی والیبال ایران با سرمربی خارجی خود یعنی روبرتو پیاتزا در لیگ ملتهای والیبال جهان عملکرد فنیاش محک میخورد. فکر میکنم تقریباً پیاتزا 20 روز به صورت جدی و از نزدیک با بچههای تیم ملی قبل از شروع این رویداد تمرین کرد و یک بازی تدارکاتی هم با صربستان داشتیم که نیت سرمربی تیم بررسی و محک توانمندی بچههای ملیپوش کشورمان بود. معتقدم پیاتزا با دو ترکیب متفاوت مقابل صربستان به میدان رفت تا بتواند در بازیهای اصلی خود به ترکیب و استخوانبندی اصلی برسد و ظرفیت بازی بازیکنانش را بدست آورد. اما متأسفانه ما در هفته نخست از لیگ ملتها مثل همان سنوات قبل و ادوار گذشته نتوانستیم خوب و با اعتماد به نفس بالا در زمین بازی حاضر شده و بازیهایمان را محکم استارت بزنیم. اما رفتهرفته هرچه جلو رفتیم شرایط و هماهنگی بچههای ما بیشتر از قبل شد و ترکیب اصلی هم بهتر از قبل دست پیاتزا آمد. قطعاً بدترین بازی ما مقابل «برزیل» بود که به نظرم میتوانستیم خیلی بهتر مقابل این تیم که البته قدرت برتر والیبال دنیا است بازی کنیم و با یک نتیجه خوب به مصاف رقبای بعدی برویم که این اتفاق رخ نداد. اعتقاد من این است که بچههای ما بهخاطر زمانبندی بد لیگ، نسبت به رقبای خود از شرایط ایدهآل خصوصاً در بازیهای هفته اول دور بودند. لیگ ما باعث ایجاد یک فاصله دوماهه برای ملیپوشان میشود و همین موضوع ما را از شرایط آمادگی ایدهآل دور میکند. رقبای ما تقریباً اواخر اردیبهشت از تیمهای باشگاهی خود جدا شده و در خدمت تیم ملی کشورشان بودند و به همین دلیل به نظرم با شرایط بهتری نسبت به ملیپوشان والیبال ما به زمین بازی آمدند. به هر حال این مشکل و باگی است که در دوره من، لوزانو، کواچ، ولاسکو و... هم بوده و قطع به یقین باید فکری اساسی برای حل آن شود.»

قیاس والیبال ژاپن با ما غلط است
سرمربی سابق تیم ملی والیبال کشورمان که موفق شد عنوان ارزشمند قهرمانی آسیا را با نسل شایسته و توانمند فعلی والیبال ایران کسب کند در خصوص شرایط ویژه تیم ملی والیبال ژاپن و فاصله گرفتن این تیم آسیایی با ما در قاره آسیا و دنیای حرفهای این رشته ورزشی تأکید دارد: «معتقدم به هیچ وجه نباید ژاپنیها را با ما مقایسه کنید. شاید ما از نظر منابع انسانی و داشتن بازیکنان و استعدادهای ناب در والیبال خیلی جلوتر از ژاپنیها باشیم اما قطعاً آنها ساختاری استاندارد و زیرساختهایی حرفهای دارند که ما با آن فاصله داریم. بودجه والیبال ما نهایتاً با حمایت تمامی حامیان مالی شاید به 2 میلیون دلار هم نرسد. اما این بودجه دروالیبال ژاپن چندین برابر ما است. ما در سالهای 2012 تا 2017 ژاپنیها را به کرات شکست دادیم و در هرمیدانی که با آنها روبهرو میشدیم برنده ما بودیم. اما آنها صبوری کردند، کار زیرساختی و مطالعاتی فراوانی در حوزه توسعه والیبالشان داشتند تا امروز به جایی رسیدند که از برزیل مدعی و قدرتمند در دنیای والیبال عبور میکنند و خودشان را به عنوان مدعی درجه یک در قاره آسیا و دنیای والیبال معرفی کردند. بنابراین نباید خودمان را با آنها مقایسه کنیم. والیبال ما ظرفیت انسانی بالایی دارد که باید آن را تقویت کرده و با پوشش و ترمیم نقاط ضعفمان به شرایط ایدهآلی که میخواهیم برسیم. غیرت و تعصب عالی است و مورد تأیید همه، اما این الفاظ و واژهها در دنیای حرفهای والیبال خیلی معنای خاصی ندارد.»
استراتژی پیاتزا در هفته دوم جواب داد
عطایی معتقد است: «ملی پوشان والیبال ایران اگرچه در هفته اول خیلی خوب کار نکردند اما درهفته دوم و سوم عالی بودند. بازی با امریکا خیلی خوب بودیم، اما بازی با اوکراین که به اعتقاد بنده یکی از بهترین و باکیفیتترین تیمهای اروپایی حاضر در این دوره از مسابقات بود، ما عالی بودیم و نتیجه گرفتیم. فکر میکنم اگر مثل بازی با بلغارستان که بینظیر در زمین بازی حاضر شدیم و این تیم خوب و باکیفیت را در زمین مسابقه دست و پا بسته کردیم ظاهر میشدیم، میتوانستیم از آلمان عبور کرده و قطعاً به مرحله نهایی صعود کنیم. اما این اتفاق رخ نداد تا ما درعین شایستگی نتوانیم به دور نهایی لیگ ملتها برویم. به نظرم نباید مقابل آلمان ترکیب تیم را تغییر میدادیم. اما این اتفاق رخ داد تا ما ناکام این میدان باشیم. اما با کسب 3 برد و یک باخت در هفته دوم عالی بود و توانستیم یا داشتن یک استراتژی عالی در این هفته نتیجه دلخواه را کسب کنیم. ما درهفته سوم هم بازی خوبی مقابل لهستان داشتیم، اما نتیجه نگرفتیم که این هم جای بحث و آنالیز دارد که چرا ما باید دستی که مثلاً با امتیاز24 بر 21 هستیم را به حریف واگذار کنیم و بازی برده را ببازیم؟ این یکی از نقاط ضعف ما در این دوره از بازیها بود که حتماً پیاتزا و آنالیزورهای ما باید روی آن بحث و نهایتاً راهکاری کارآمد برای حل این معضل پیدا کنند. چین را هم به راحتی بردیم و نشان دادیم که اگر امتیاز میزبانی نبود، حق چینیها نبود که به دور نهایی بروند. ما بازی به بازی بهترشدیم و به نظرم این نتیجه یک تفکر فنی مثبت، درست و کارآمد است. همچنین بیانگر حمایت ایدهآلی است که تیم پشتیبانی یعنی مدیریت فدراسیون و رسانهها از والیبال ایران در این رویداد داشتند.»

مشکل عمده ما توپهای برگشتی بود
عطایی میگوید: «قطعاً یکی از مشکلات و نقایص ما در لیگ ملتها که باعث ناکامی و شکست ما در بازیها میشد، توپهای برگشتی بود. ما در هفته اول در دفاع مشکل داشتیم، اما دریافتهایمان عالی بود و در سرویس هم بسیار خوب بودیم اما رفتهرفته بهتر شدیم و خصوصاً در دفاع پرتعدادتر و منسجمتر عمل کردیم ولی در امتیازگیری از توپهای برگشتی مشکل اساسی داشتیم که این موضوع را هم حتماً باید بررسی کرد. به هرروی باید گفت کسب عنوان هشتمی در لیگ ملتهای جهان آن هم در نخستین تورنمنت رسمی که پیاتزا هدایت فنی تیم را برعهده داشت اتفاق بسیار خوب و امیدوارکنندهای است که عرض کردم یک تیم قوی پشتش بود. از رئیس فدراسیون که میدانم با تمام توان و تمام قد حامی این تیم بود تا رسانهها که انصافاً عالی تیم را حمایت کردند و حتی زمانی که ما نتیجه نزدیک را واگذار میکردیم، انتقادی در کار نبود و بچهها را عالی حمایت کردند همه و همه پشت تیم بودند تا این نتیجه خوب حاصل شد.»
برای عبور از مرحله حذفی در جهانی فیلیپین نیاز به برنامه داریم
عطایی در پایان اشارهای هم به رقابتهای جهانی فیلیپین که پیش روی ما است و شهریورماه قرار است در این کشور برگزار شود دارد: «ببینید حقیقتش این است که در دور مقدماتی رقابتهای جهانی فیلیپین ما برای صعود مشکل خاصی نداریم چون قرعه آسانی داریم و میتوانیم فیلیپین، مصر و تونس را شکست دهیم. اما چون این تیمها در رنکینگ جهانی پایینتر از ما هستند بعید است بتوانیم امتیازی بیشتر از 20 را بدست آوریم. نهایتاً با این شرایط در دور دوم به تیمهای رنک یک دنیا مثل برزیل، فرانسه، لهستان و... غیره میخوریم که اگر برای عبور از آنها برنامه نداشته باشیم مثل ادوار قبل نباید توقع صعود و کسب نتایج شگفتانگیز داشته باشیم. این نسل والیبال ما نسل عالی و توانمندی است، اما کلاً من از قدیم هم با استفاده از واژه (نسل طلایی) مشکل داشتم زیرا معتقدم این ماجرا جفا است در حق بازیکنان توانمند حال حاضر. چون با استفاده از این واژه و اصطلاحات، به باقی بازیکنان جفا میکنیم. این قبول که ما در نسل گذشته چند بازیکن عالی و درجه یک داشتیم که بازنشسته شدند اما الان شک نکنید نفراتی که جایگزین شدند هم جوان هستند و هم با سن و سال کمی که دارند در بالاترین سطح والیبال جهان توپ میزنند. پس بهتر است بیخیال استفاده از واژه نسل طلایی یا چیزی شبیه به این شویم. آینده والیبال ایران روشن است، اما به شرطی که نه به بردهای خود مغرور شویم، نه از باختهای خود ناامید. بلکه حرفهای باشیم و با درس گرفتن از ناکامیها در مسیر روشنی که قرار گرفتیم با اعتماد به داشتههای ناب خود محکمتر از قبل حرکت کنیم.»
انتهای پیام/