فوتبال جهان
22759
شوک بزرگ در نیویورک
آسیب ورزشی، زمینهساز حمله تروریستی!
روز دوشنبه هفته گذشته، خبر درگیری و تیراندازی مسلحانه در یکی از مهمترین ساختمانهای تجاری شهر نیویورک، رسانههای امریکایی را منفجر کرد. ابتدا تصور میشد که دلیل این حمله تروریستی و عجیب، انگیزههای سیاسی یا فرقهای باشد اما با تحقیقات پلیس مشخص شد که آسیبهای ناشی از ورزش، روی یکی از مرگبارترین حملههای تروریستی سالهای اخیر امریکا اثرگذار بوده است. تحقیقات نشان میدهد که «شین تامورا»، مرد ۲۷سالهای که در یک کازینو در لاسوگاس کار میکرد، پس از تیراندازی در لابی ساختمان در روز دوشنبه قصد داشت به دفتر NFL یا دفتر لیگ ملی فوتبال امریکایی برود، اما به اشتباه وارد گروهی دیگر از آسانسورها شد و در یک ساختمان دیگر، تیراندازی خودش را آغاز کرد؛ تیراندازیای که منجر به مرگ ۴نفر از جمله یک پلیس شد و در نهایت تامورا به زندگی خود نیز پایان داد. دلیل این حمله مسلحانه اما عجیبتر از آن چیزی به نظر میرسد که در ابتدا تصور میشد. یادداشتی سه صفحهای که در کیف پول تامورا پیدا شد، نشان میداد که او از NFL بابت ادعای ابتلا به «انسفالوپاتی تروماتیک مزمن (CTE) شکایت داشته است. این بیماری تحلیلبرنده مغز با ضربههای مکرر به سر مرتبط است که در ورزشهای برخوردی مانند فوتبال امریکایی شایع است اما این بیماری تنها پس از مرگ قابل تشخیص خواهد بود. در بخشی از این یادداشت نوشته شده: «فوتبال موجب شد من CTE بگیرم و همین باعث شد یک گالن ضدیخ بخورم. نمیتوانی با NFL مقابله کنی، آنها لهت میکنند.»
در این یادداشت، تامورا بارها ابراز پشیمانی کرده و خواسته بود که مغزش برای بررسی CTE مورد مطالعه قرار گیرد. این یادداشت همچنین به «تری لانگ»، بازیکن سابق NFL اشاره کرده که به CTE مبتلا بود و در سال ۲۰۰۵ با خودکشی جان خود را از دست داد. در یادداشت، NFL متهم شده که برای سود مالی، خطرات این بیماری برای بازیکنان را پنهان کرده است. در بررسی سوابق شین تامورا مشخص شد او در زمان دبیرستان فوتبال امریکایی بازی میکرده اما هرگز نتوانست وارد یک تیم حرفهای شود. این اتفاق تلخ و حمله مسلحانه، بار دیگر مسأله آسیب مغزی و جسمی به بازیکنان در بازی پرفشاری مانند فوتبال امریکایی را مطرح کرده است. در یادداشت تامورا، به یک مستند در این خصوص و کتابی که روزنامهنگاران شبکه ESPN در این خصوص نوشتهاند نیز اشاره شده است که نشان میدهد ادعای ضارب مبنی بر ابتلا به این بیماری از زمان حضور در فوتبال امریکایی، انگیزه اصلی اقدام او بوده است. سازمان لیگ فوتبال امریکایی تاکنون بیش از ۱.۴میلیارد دلار برای حل و فصل دعاوی مرتبط با ضربههای مغزی به بازیکنان بازنشسته پرداخت کرده است.
محققان دانشگاه بوستون تاکنون در نزدیک به ۹۲درصد بازیکنان پیشین NFL که مورد بررسی قرار گرفتهاند، علائم CTE را پیدا کردهاند. این بیماری همچنین در بازیکنان فوتبال دانشگاهی، ستارههای هاکی، فوتبال و کهنهسربازان ارتش نیز دیده شده است. موضوع ارتباط فوتبال و CTE (اختلالات مرتبط با آسیبهای مغزی) بهعنوان یک مسأله جنجالی در محافل NFL، بویژه بین بازیکنان سابق، درحال بررسی است. هرچند که لیگ حرفهای اقداماتی نظیر وضع قوانین جدید و معرفی کلاههای ایمنی پیشرفته را انجام داده، ولی محققان بر این باورند که این تدابیر به تنهایی کافی نیستند. این نگرانی بویژه زمانی بیشتر میشود که لیگهای فوتبال جوانان هنوز به قوانین قدیمی پایبند هستند و از روشهای بهروز برای حفاظت از بازیکنان خود بهره نمیبرند. در مطالعهای روی مغز ۱۵۲ ورزشکار رشتههای برخوردی که پیش از ۳۰سالگی فوت کرده بودند، نشانههای CTE در ۴۱.۴درصد موارد یافت شد. بیش از ۷۰درصد این موارد مربوط به ورزشکاران آماتوری بود که در رشتههایی چون فوتبال امریکایی، هاکی روی یخ، فوتبال، راگبی و کشتی فعالیت داشتهاند.
این حمله تروریستی، با واکنشها و محکومیتهای بسیاری از سوی مقامات امریکایی روبهرو شده اما بار دیگر تردیدهایی را درباره آسیبهای ورزش حرفهای به وجود آورده است. دکتر مایکل آلوسکو، پژوهشگر دانشگاه بوستون میگوید که کارشناسان آماده همکاری با مقامات هستند: «باید بهخاطر داشته باشیم که چنین فجایعی هرگز تنها یک دلیل ندارند. عوامل مختلفی با هم ترکیب میشوند و این اتفاقات را رقم میزنند. ما باید مراقب باشیم که آنرا فقط به یک عامل نسبت ندهیم. ارتباط بین CTE، خودکشی و خشونت هنوز به خوبی درک نشده است. همچنین رابطه بین فوتبال در سطح دبیرستان و خطر ابتلا به CTE هنوز روشن نیست. این فاجعه توجه ما را به سلامت روان جلب میکند. بیماریهای روانی، اگر زود تشخیص داده شوند، قابل مدیریت هستند و ما از خانوادهها و افراد میخواهیم که به دنبال کمک باشند.»
انتهای پیام/
در این یادداشت، تامورا بارها ابراز پشیمانی کرده و خواسته بود که مغزش برای بررسی CTE مورد مطالعه قرار گیرد. این یادداشت همچنین به «تری لانگ»، بازیکن سابق NFL اشاره کرده که به CTE مبتلا بود و در سال ۲۰۰۵ با خودکشی جان خود را از دست داد. در یادداشت، NFL متهم شده که برای سود مالی، خطرات این بیماری برای بازیکنان را پنهان کرده است. در بررسی سوابق شین تامورا مشخص شد او در زمان دبیرستان فوتبال امریکایی بازی میکرده اما هرگز نتوانست وارد یک تیم حرفهای شود. این اتفاق تلخ و حمله مسلحانه، بار دیگر مسأله آسیب مغزی و جسمی به بازیکنان در بازی پرفشاری مانند فوتبال امریکایی را مطرح کرده است. در یادداشت تامورا، به یک مستند در این خصوص و کتابی که روزنامهنگاران شبکه ESPN در این خصوص نوشتهاند نیز اشاره شده است که نشان میدهد ادعای ضارب مبنی بر ابتلا به این بیماری از زمان حضور در فوتبال امریکایی، انگیزه اصلی اقدام او بوده است. سازمان لیگ فوتبال امریکایی تاکنون بیش از ۱.۴میلیارد دلار برای حل و فصل دعاوی مرتبط با ضربههای مغزی به بازیکنان بازنشسته پرداخت کرده است.
محققان دانشگاه بوستون تاکنون در نزدیک به ۹۲درصد بازیکنان پیشین NFL که مورد بررسی قرار گرفتهاند، علائم CTE را پیدا کردهاند. این بیماری همچنین در بازیکنان فوتبال دانشگاهی، ستارههای هاکی، فوتبال و کهنهسربازان ارتش نیز دیده شده است. موضوع ارتباط فوتبال و CTE (اختلالات مرتبط با آسیبهای مغزی) بهعنوان یک مسأله جنجالی در محافل NFL، بویژه بین بازیکنان سابق، درحال بررسی است. هرچند که لیگ حرفهای اقداماتی نظیر وضع قوانین جدید و معرفی کلاههای ایمنی پیشرفته را انجام داده، ولی محققان بر این باورند که این تدابیر به تنهایی کافی نیستند. این نگرانی بویژه زمانی بیشتر میشود که لیگهای فوتبال جوانان هنوز به قوانین قدیمی پایبند هستند و از روشهای بهروز برای حفاظت از بازیکنان خود بهره نمیبرند. در مطالعهای روی مغز ۱۵۲ ورزشکار رشتههای برخوردی که پیش از ۳۰سالگی فوت کرده بودند، نشانههای CTE در ۴۱.۴درصد موارد یافت شد. بیش از ۷۰درصد این موارد مربوط به ورزشکاران آماتوری بود که در رشتههایی چون فوتبال امریکایی، هاکی روی یخ، فوتبال، راگبی و کشتی فعالیت داشتهاند.
این حمله تروریستی، با واکنشها و محکومیتهای بسیاری از سوی مقامات امریکایی روبهرو شده اما بار دیگر تردیدهایی را درباره آسیبهای ورزش حرفهای به وجود آورده است. دکتر مایکل آلوسکو، پژوهشگر دانشگاه بوستون میگوید که کارشناسان آماده همکاری با مقامات هستند: «باید بهخاطر داشته باشیم که چنین فجایعی هرگز تنها یک دلیل ندارند. عوامل مختلفی با هم ترکیب میشوند و این اتفاقات را رقم میزنند. ما باید مراقب باشیم که آنرا فقط به یک عامل نسبت ندهیم. ارتباط بین CTE، خودکشی و خشونت هنوز به خوبی درک نشده است. همچنین رابطه بین فوتبال در سطح دبیرستان و خطر ابتلا به CTE هنوز روشن نیست. این فاجعه توجه ما را به سلامت روان جلب میکند. بیماریهای روانی، اگر زود تشخیص داده شوند، قابل مدیریت هستند و ما از خانوادهها و افراد میخواهیم که به دنبال کمک باشند.»
انتهای پیام/