رزمی
24898
وقتی دوومیدانی راه ووشو را نمیرود
فرصتسوزی عجیب
بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی با ناقضهای روبهرو است که واقعاً به هر بینندهای شوک وارد میکند. گاهی آدم میماند کدام کار درست است و کدام غلط. بماند که بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی در حالی برگزار میشود که در آن حجاب هیچ معنا و مفهومی ندارد و اصلاً مشخص نیست با کدام متر و معیار باید نام آن را اسلامی گذاشت اما علاوه بر آن در مسابقات هم اتفاقاتی رخ میدهد که ناخودآگاه افراد مجبور به واکنشهای متناقض میشوند.
به طور مثال چند روز پیش همه رفتار شهربانو منصوریان را شماتت کردند که چرا باید به خاطر یک مدال خودش را به هر شکلی راهی مسابقات کند. در حالیکه با یک باخت هم مدال برنزش قطعی میشد. منصوریان شرکت کرد و مدال برنز را به دست آورد اما چند روز انتقادات تند و تیز را به جان خرید.
حالا چند روز از آن ماجرا گذشته و اینبار باید فدراسیون دوومیدانی را شماتت کرد که چرا از فرصت مشابه استفاده نکرده است؟ مسابقات دوومیدانی بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی از روز یکشنبه شروع شد و در مسابقات پرش بانیزه به طور کلی سه نفر حضور داشتند. یعنی اگر یک نفر از ایران ریجستر شده بود تحت هر شرایطی مدال برنز را میگرفت. حالا بماند که رکوردهای نفر اول تا سوم هم تا چه اندازه مضحک بود. در مسابقات پرش ارتفاع هم کلاً پنج نفر بودند و با توجه به اینکه رکوردها پایین بود، اگر یک شرکتکننده از ایران میآمد شاید با انجام حرکتهای صحیح به مدال هم میرسید. در پرش طول هم همین بود؛ کل شرکتکنندهها 5 نفر بودند. این سه رشته شانس مدالآوری ایران را افزایش میداد اما چرا از این فرصت استفاده نشد؟ چرا دوومیدانی مسیر ووشو را انتخاب نکرد؟ نمیخواستند مثل آنها همه چیز را فدای مدال و نتیجه کنند یا بیاطلاع بودند؟ اگر از سر بیاطلاعی بوده که یک اشتباه فاحش است اما اگر از منظر برنامهریزی و میدان دادن به جوانان بوده که میتوان از آن چشمپوشی کرد.
انتهای پیام/
به طور مثال چند روز پیش همه رفتار شهربانو منصوریان را شماتت کردند که چرا باید به خاطر یک مدال خودش را به هر شکلی راهی مسابقات کند. در حالیکه با یک باخت هم مدال برنزش قطعی میشد. منصوریان شرکت کرد و مدال برنز را به دست آورد اما چند روز انتقادات تند و تیز را به جان خرید.
حالا چند روز از آن ماجرا گذشته و اینبار باید فدراسیون دوومیدانی را شماتت کرد که چرا از فرصت مشابه استفاده نکرده است؟ مسابقات دوومیدانی بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی از روز یکشنبه شروع شد و در مسابقات پرش بانیزه به طور کلی سه نفر حضور داشتند. یعنی اگر یک نفر از ایران ریجستر شده بود تحت هر شرایطی مدال برنز را میگرفت. حالا بماند که رکوردهای نفر اول تا سوم هم تا چه اندازه مضحک بود. در مسابقات پرش ارتفاع هم کلاً پنج نفر بودند و با توجه به اینکه رکوردها پایین بود، اگر یک شرکتکننده از ایران میآمد شاید با انجام حرکتهای صحیح به مدال هم میرسید. در پرش طول هم همین بود؛ کل شرکتکنندهها 5 نفر بودند. این سه رشته شانس مدالآوری ایران را افزایش میداد اما چرا از این فرصت استفاده نشد؟ چرا دوومیدانی مسیر ووشو را انتخاب نکرد؟ نمیخواستند مثل آنها همه چیز را فدای مدال و نتیجه کنند یا بیاطلاع بودند؟ اگر از سر بیاطلاعی بوده که یک اشتباه فاحش است اما اگر از منظر برنامهریزی و میدان دادن به جوانان بوده که میتوان از آن چشمپوشی کرد.
انتهای پیام/