بازگشت به نقطه آغاز
چرا انتقال پاسکال به دورتموند یک اشتباه پرهزینه بود؟
انتقال پاسکال گروس به بوروسیا دورتموند در تابستان ۲۰۲۴، در زمان خود یکی از خریدهای بحثبرانگیز و امیدبخش فوتبال آلمان به شمار میرفت. هافبک باتجربهای که پس از سالها درخشش کمسروصدا در لیگ برتر انگلیس و درخشش در برایتون، به عنوان گزینهای بالقوه برای جانشینی تونی کروس در تیم ملی آلمان مطرح شده بود. اما این پروژه، نه در سطح باشگاهی و نه در تیم ملی، آنگونه که انتظار میرفت به ثمر ننشست.
گروس که با مبلغی حدود هفت میلیون یورو و در ۳۳ سالگی به دورتموند پیوست، در فصل ۲۵-۲۰۲۴ یکی از پرکارترین بازیکنان تیم بود و با ۱۵ پاس گل، نقش مهمی در بازیسازی ایفا کرد. با این حال، افت کلی تیم و تغییرات فنی باعث شد جایگاه او بهتدریج تضعیف شود. در نیمفصل اخیر، او عملاً به یک بازیکن ذخیره تبدیل شد؛ تنها هشت بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و در ۱۶ بازی رسمی، مجموعاً ۷۳۲ دقیقه بازی کرد؛ آماری که بههیچوجه در شأن انتظارات اولیه نبود.
با وجود این افت، یولیان ناگلزمن، سرمربی تیم ملی آلمان، همچنان به گروس اعتماد داشت و حتی او را عضو گروه مشاور خود در تیم کرد. عملکرد خوب او در کنار ایلکای گوندوغان باعث شد تیم ملی در ۱۲ بازی متوالی با حضور گروس شکست نخورد. اما بازگشت تونی کروس به تیم ملی در یورو خانگی و سپس پایان دوران ملی گروس و گوندوغان، فشار انتظارات را بر گروس افزایش داد؛ فشاری که او در دورتموند نتوانست از زیر آن سربلند بیرون بیاید.
نیکو کواچ، سرمربی جدید دورتموند، در ابتدا آینده روشنی برای گروس پیشبینی میکرد، اما با بالا رفتن سطح رقابت در خط میانی و درخشش بازیکنانی چون فلیکس نمچا و مارسل زابیتزر، نقش گروس بیش از پیش کمرنگ شد. در نهایت، با توجه به پایان قرارداد، احتمال تمدید نشدن و حذف او از فهرستهای اخیر تیم ملی، جدایی بهترین گزینه به نظر میرسید.
بازگشت گروس به برایتون، باشگاهی که او را بهخوبی میشناسد و سرمربیاش به تواناییهای او اعتقاد دارد، فرصتی برای شروعی دوباره است؛ بهویژه با نگاه به رؤیای حضور در جام جهانی آینده. با این حال، این بازگشت بیش از هر چیز نشان داد که انتقال او به دورتموند، علیرغم برخی آمار قابل قبول، در مجموع یک تصمیم نادرست و پرهزینه برای هر دو طرف بود. اکنون گروس زیر فشار است: او باید فوراً بدرخشد تا دوباره به تیم ملی بازگردد و ثابت کند که هنوز چیزی برای ارائه در بالاترین سطح فوتبال دارد.
انتهای پیام/
گروس که با مبلغی حدود هفت میلیون یورو و در ۳۳ سالگی به دورتموند پیوست، در فصل ۲۵-۲۰۲۴ یکی از پرکارترین بازیکنان تیم بود و با ۱۵ پاس گل، نقش مهمی در بازیسازی ایفا کرد. با این حال، افت کلی تیم و تغییرات فنی باعث شد جایگاه او بهتدریج تضعیف شود. در نیمفصل اخیر، او عملاً به یک بازیکن ذخیره تبدیل شد؛ تنها هشت بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و در ۱۶ بازی رسمی، مجموعاً ۷۳۲ دقیقه بازی کرد؛ آماری که بههیچوجه در شأن انتظارات اولیه نبود.
با وجود این افت، یولیان ناگلزمن، سرمربی تیم ملی آلمان، همچنان به گروس اعتماد داشت و حتی او را عضو گروه مشاور خود در تیم کرد. عملکرد خوب او در کنار ایلکای گوندوغان باعث شد تیم ملی در ۱۲ بازی متوالی با حضور گروس شکست نخورد. اما بازگشت تونی کروس به تیم ملی در یورو خانگی و سپس پایان دوران ملی گروس و گوندوغان، فشار انتظارات را بر گروس افزایش داد؛ فشاری که او در دورتموند نتوانست از زیر آن سربلند بیرون بیاید.
نیکو کواچ، سرمربی جدید دورتموند، در ابتدا آینده روشنی برای گروس پیشبینی میکرد، اما با بالا رفتن سطح رقابت در خط میانی و درخشش بازیکنانی چون فلیکس نمچا و مارسل زابیتزر، نقش گروس بیش از پیش کمرنگ شد. در نهایت، با توجه به پایان قرارداد، احتمال تمدید نشدن و حذف او از فهرستهای اخیر تیم ملی، جدایی بهترین گزینه به نظر میرسید.
بازگشت گروس به برایتون، باشگاهی که او را بهخوبی میشناسد و سرمربیاش به تواناییهای او اعتقاد دارد، فرصتی برای شروعی دوباره است؛ بهویژه با نگاه به رؤیای حضور در جام جهانی آینده. با این حال، این بازگشت بیش از هر چیز نشان داد که انتقال او به دورتموند، علیرغم برخی آمار قابل قبول، در مجموع یک تصمیم نادرست و پرهزینه برای هر دو طرف بود. اکنون گروس زیر فشار است: او باید فوراً بدرخشد تا دوباره به تیم ملی بازگردد و ثابت کند که هنوز چیزی برای ارائه در بالاترین سطح فوتبال دارد.
انتهای پیام/