من به اینها می‌بازم!

 شکست‌های فرهاد مجیدی در لیگ امارات بسیاری از علاقه‌مندان به فوتبال را به یاد جمله‌ای می‌اندازد که او در فصل قهرمانی با استقلال بارها و بارها به زبان آورد. همان جمله عجیب و غریبی که او مدام می‌گفت: «من به اینها نمی‌بازم!»
بگذریم از اینکه اساساً مشخص نشد جمله‌ای که مجیدی به زبان می‌آورد خطاب به چه کسانی است اما گذشته از این موضوع اساساً اظهارات او درباره اینکه من به هیچ کس نمی‌بازم چه ماهیت علمی و فنی درستی دارد؟!
مجیدی پیش از آنکه در فصل بیست و یکم با استقلال قهرمان شود، 3 بار به طور موقت سرمربی استقلال شد که شکست‌های متعددی از جمله از دست دادن دو جام حذفی را در کارنامه خود داشت. مجیدی در فصولی که جای استراماچونی، شفر و محمود فکری را گرفت عملاً هیچ موفقیتی با استقلال به دست نیاورد و شکست‌های متعددی در کارنامه او ثبت شد و در نهایت در فصل بیست و یکم وقتی مدیران استقلال تصمیم گرفتند از ابتدای فصل سکان هدایت استقلال را به دست او بسپارند و البته یک مدیریت و تیم قوی و هزینه‌های آن چنانی و البته زحمت و تلاش بازیکنان در آن فصل موجب شد استقلال بدون اینکه شکستی در عرصه لیگ برتر به دست آورد، صاحب جام قهرمانی شود.
مجیدی در آن فصل مدام این جمله که من اینها نمی‌بازم را تکرار می‌کرد. این جمله بیش از آنکه نشان دهنده اعتماد به نفس سرمربی استقلال باشد ناشی از عملکرد بی‌نقص بازیکنان بود وگرنه مجیدی در قامت سرمربی بارها و بارها طعم تلخ شکست را چشیده بود و اینکه او تلاش می‌کرد خود را تافته‌ای جدابافته جا بیندازد و از او تصویری شکست ناپذیر میان هواداران استقلال پدید آورد هرگز با واقعیت‌ها همخوانی نداشت.
وضعیت کنونی او در تیم البطائح امارات طعنه می‌زند به آن روزها که او همواره در تلاش بود چنین تصویری را از خود در فوتبال ایران ایجاد کند که مردی شکست‌ناپذیر است. او در 11 بازی با تیم البطائح 9 شکست را تجربه کرده که آخرین باخت او مقابل تیم الشباب امارات بوده است.
این وضعیت ثابت می‌کند که نباختن متکی به یک نفر نیست و عوامل متعدد باید دست به دست هم بدهد تا یک تیم در طول یک فصل کمترین باخت را تجربه کند و یا اینکه به هیچ تیمی نبازد. هرچند که نباختن خود به تنهایی نیز اهمیتی ندارد و چیزی که برای هواداران هر تیمی اهمیت دارد این است که تیم‌شان قهرمان شود. حال با تحمل شکست و یا اینکه بدون شکست.
به هرحال خوب است که مجیدی گاهی این سوی ماجرا را نیز تجربه کند تا متوجه شود که برای ساختن یک چهره متفاوت از خود نباید از جملات مغرورانه و غلو‌آمیز استفاده کند. اینکه یک مربی سعی کند طبیعی باشد، طبیعی رفتار کرده و منشی پهلوانانه داشته باشد، مسأله مهمی است که باید به آن توجه داشت.