هرم وارونه در نقل و انتقالات پرسپولیس
خرید هافبک دفاعی؛ اگر زمان و پولی بماند!
باشگاه پرسپولیس بعد از راهاندازی دپارتمان استعدادیابی یا همان اسکاتیش به شکل ساختارمندی وارد نقل و انتقالات زمستانی شد اما مشخص نشد چطور اوسمار و باشگاه در اولویتبندی جذب بازیکن اشتباه کردند.
پیمان حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس چندی قبل صراحتاً اعلام کرد اولویت این باشگاه خرید مهاجم نوک و سپس مدافع راست بوده و اگر شرایط فراهم شد سراغ هافبک دفاعی هم خواهیم رفت. در این میان با جذب ایگور سرگیف جذب مهاجم نوک بهموقع انجام شد اما در ادامه ماجرا همه چیز به سرنوشت علیجونوف در دفاع راست گره خورد و باشگاه زمان زیادی را صرف مقدمات مذاکره برای جذب این بازیکن هدر داد که هنوز هم به نتیجه نرسیده است. در عین حال با اینکه گفته میشود مدیران باشگاه به موازات مذاکره برای جذب علیجونوف در پست دفاع راست گزینههای هافبک دفاعی را هم بررسی کرده و دنبال جذب هافبک دفاعی هستند اما به نظر میرسد تا انتقال علیجونوف نهایی نشود خبری از هافبک دفاعی هم نخواهد بود.
این اتفاق در حالی رخ میدهد که با بررسی شرایط فنی پرسپولیس شامل مسابقاتی که پشتسر گذاشت و البته اسکواد فعلی سرخها به نظر میرسید باشگاه ابتدای باید سراغ هافبک دفاعی میرفت و بعد بازیکنانی در پستهای دیگر جذب میکرد. آنچه مشخص است اینکه به نظر میرسد باشگاه تحت تأثیر فشار هواداران و پیشکسوتان که مدام در صحبتها و اظهارنظرهای خود به موضوع خرید یک مهاجم نوک خارجی اشاره میکردند، خیلی زود پیگیر جذب بازیکن در این پست شد و نقشه خود را نیز سرانجام رساند اما خرید بازیکن پست شش به تعویق افتاد چرا که از ابتدا در اولویت نبود.
تیم پرسپولیس به وفور هافبک میانی دارد اما هیچکدام بازیکن متخصص پست شش نیستند و غیبت بازیکنی با خصوصات تدافعی و تخریبی در خط میانی به وضوح در مسابقات نیمفصل نخست مشهود بود. بازیکنی که در فضای مقابل خط دفاعی بجنگد، تکل بزند، توپهای مرده در آن فضا را جارو کند و البته اولین نقطه دفاع در مقابل ضدحملات و حملات سریع حریفان باشد. پرسپولیس نیمفصل اول بعضاً تیمی دوتکه بود که نیاز به یک حلقه واسط در مرکز زمین داشت. بازیکنی که چفت و بست تیم را محکمتر کرده و البته کاری کند تا در زمان تصاحب توپ توسط حریف قدرت بازپسگیری توپ توسط سرخها بالاتر رفته و البته از میزان آسیبپذیری تیم در زمان حملات حریف کاسته شود.
مشخص نیست مسائل فنی و ظریفی که شاید نیازی به نگاه کارشناسی دقیق هم نداشته باشد چطور از دید کادرفنی و مدیران باشگاه پرسپولیس دور مانده که اینطور خرید هافبک دفاعی را به تعویق انداختهاند و تمام انرژی و هزینه باشگاه را صرف خرید مهاجم نوک و مدافع راست کردهاند که اتفاقاً در این دو پست به هر حال بازیکنانی وجود داشتند.
حالا با این سهلانگاری این هراس و نگرانی وجود خواهد داشت که نکند کل این ماجرا آنقدر مغفول بماند که باشگاه به خاطر نداشتن زمان یا بودجه کافی خرید بازیکن در پست هافبک دفاعی را کلاً رها کرده و بدون جذب بازیکن متخصص پست شش، وارد نیمفصل دوم شود. پرسپولیس میلاد سرلک، علیرضا عنایتزاده و مارکو باکیچ را دارد که همه بازیکنانی برای حضور در پست 8 و 10 هستند اما اگر بازیکن متخصص پست شش جذب نشود، اوسمار باید با همین نفرات آماده نبرد در نیمفصل دوم شود.
انتهای پیام/
پیمان حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس چندی قبل صراحتاً اعلام کرد اولویت این باشگاه خرید مهاجم نوک و سپس مدافع راست بوده و اگر شرایط فراهم شد سراغ هافبک دفاعی هم خواهیم رفت. در این میان با جذب ایگور سرگیف جذب مهاجم نوک بهموقع انجام شد اما در ادامه ماجرا همه چیز به سرنوشت علیجونوف در دفاع راست گره خورد و باشگاه زمان زیادی را صرف مقدمات مذاکره برای جذب این بازیکن هدر داد که هنوز هم به نتیجه نرسیده است. در عین حال با اینکه گفته میشود مدیران باشگاه به موازات مذاکره برای جذب علیجونوف در پست دفاع راست گزینههای هافبک دفاعی را هم بررسی کرده و دنبال جذب هافبک دفاعی هستند اما به نظر میرسد تا انتقال علیجونوف نهایی نشود خبری از هافبک دفاعی هم نخواهد بود.
این اتفاق در حالی رخ میدهد که با بررسی شرایط فنی پرسپولیس شامل مسابقاتی که پشتسر گذاشت و البته اسکواد فعلی سرخها به نظر میرسید باشگاه ابتدای باید سراغ هافبک دفاعی میرفت و بعد بازیکنانی در پستهای دیگر جذب میکرد. آنچه مشخص است اینکه به نظر میرسد باشگاه تحت تأثیر فشار هواداران و پیشکسوتان که مدام در صحبتها و اظهارنظرهای خود به موضوع خرید یک مهاجم نوک خارجی اشاره میکردند، خیلی زود پیگیر جذب بازیکن در این پست شد و نقشه خود را نیز سرانجام رساند اما خرید بازیکن پست شش به تعویق افتاد چرا که از ابتدا در اولویت نبود.
تیم پرسپولیس به وفور هافبک میانی دارد اما هیچکدام بازیکن متخصص پست شش نیستند و غیبت بازیکنی با خصوصات تدافعی و تخریبی در خط میانی به وضوح در مسابقات نیمفصل نخست مشهود بود. بازیکنی که در فضای مقابل خط دفاعی بجنگد، تکل بزند، توپهای مرده در آن فضا را جارو کند و البته اولین نقطه دفاع در مقابل ضدحملات و حملات سریع حریفان باشد. پرسپولیس نیمفصل اول بعضاً تیمی دوتکه بود که نیاز به یک حلقه واسط در مرکز زمین داشت. بازیکنی که چفت و بست تیم را محکمتر کرده و البته کاری کند تا در زمان تصاحب توپ توسط حریف قدرت بازپسگیری توپ توسط سرخها بالاتر رفته و البته از میزان آسیبپذیری تیم در زمان حملات حریف کاسته شود.
مشخص نیست مسائل فنی و ظریفی که شاید نیازی به نگاه کارشناسی دقیق هم نداشته باشد چطور از دید کادرفنی و مدیران باشگاه پرسپولیس دور مانده که اینطور خرید هافبک دفاعی را به تعویق انداختهاند و تمام انرژی و هزینه باشگاه را صرف خرید مهاجم نوک و مدافع راست کردهاند که اتفاقاً در این دو پست به هر حال بازیکنانی وجود داشتند.
حالا با این سهلانگاری این هراس و نگرانی وجود خواهد داشت که نکند کل این ماجرا آنقدر مغفول بماند که باشگاه به خاطر نداشتن زمان یا بودجه کافی خرید بازیکن در پست هافبک دفاعی را کلاً رها کرده و بدون جذب بازیکن متخصص پست شش، وارد نیمفصل دوم شود. پرسپولیس میلاد سرلک، علیرضا عنایتزاده و مارکو باکیچ را دارد که همه بازیکنانی برای حضور در پست 8 و 10 هستند اما اگر بازیکن متخصص پست شش جذب نشود، اوسمار باید با همین نفرات آماده نبرد در نیمفصل دوم شود.
انتهای پیام/