رئال هیچ شباهتی به لورکوزن نداشت
آلونسو قربانی رؤیاپردازی پرز
وقتی پیش از بازی منچسترسیتی و رئال مادرید از پپ گواردیولا درباره شرایط رختکن رئال مادرید سؤال پرسیده شد، سرمربی موفق اسپانیایی گفت که این باشگاه است که تعیین میکند، سرمربی کنترل رختکن را در دست داشته باشد یا بازیکنان، آقای رختکن هستند. حالا و با اخراج ناگهانی و غیرمنتظره آلونسو از رئال مادرید، فلورنتینو پرز بار دیگر نشان داده که در برنابئو، حرف ستارگان گرانقیمت به سرمربی تیم ارجحیت دارد. حتی اگر بخش دیگری از بازیکنان، صراحتاً در مصاحبههای خود حمایت خود از آلونسو را علنی کنند.
واقعیت این است که محیط باشگاه پرز، هیچ شباهتی به باشگاههای آلمانی مانند لورکوزن ندارد. آلونسو برای رقم زدن عملکرد تاریخی خود در لورکوزن و پایان دادن به روند قهرمانیهای متوالی بایرن بدون حتی یک شکست، ارتباطی مؤثر با «مدیر ورزشی» باشگاه داشت؛ پستی که در رئال مادرید وجود ندارد. علاوه بر این، بازیکنان لورکوزن سربازان گوش به فرمان ژابی بودند اما قوانینی که اسطوره رئال در کمپ تمرینی رئال وضع کرده بود، به هیچ عنوان به مذاق ستارگان گرانقیمت خوش نیامد، از جمله ممنوعیت حضور دوستان و مدیران برنامه بازیکنان در محیط تمرینی و قواعد سختگیرانه برای تمرین که در زمان حضور کارلو آنچلوتی وجود نداشت.
عبور از آنچلوتی بهعنوان یک سرمربی که رفاقت و راحتی بازیکنان را بهعنوان روش رهبری خود در نظر میگیرد و جانشینی او با آلونسو که سیستم کاری مشخصی در درون و بیرون زمین دارد، مشخصاً با چالشهای زیادی همراه بود و حالا آلونسو خیلی زودتر از آنچه تصور میشد از رئال مادرید برکنار شده است. آن هم در شرایطی که فاصله رئال با صدر جدول، تنها چهار امتیاز است و سوپرجام پس از شکست سه بر دو در یک بازی نزدیک مقابل بارسلونا، تنها جام از دست رفته این فصل محسوب میشود.
تصمیم بیرحمانه
حتی رسانههای نزدیک به پرز که در دو ماه اخیر بارها از احتمال اخراج آلونسو پس از تساویهای متوالی در لالیگا صحبت کرده بودند هم حالا از این تصمیم بیرحمانه پرز شوکه شدهاند. آلونسو شاید نتایج درخشانی کسب نکرده بود و پیروزی در الکلاسیکوی دور رفت تنها پیروزی او در بازیهای بزرگ محسوب میشد، اما نتایج رئال و شرایط رختکن در هفتههای اخیر اصلاً در حد قطع همکاری با سرمربی نبود؛ هرچند که در بیانیه رئال اعلام شده این تیم با توافقی دوطرفه آلونسو را برکنار کرده است.
همان پیروزی شیرین مقابل بارسلونا را باید آغاز تنشها در رختکن رئال در نظر گرفت؛ جایی که وینیسیوس جونیور بهطور علنی روی چمن برنابئو، از تصمیم آلونسو برای تعویضش انتقاد کرد. همانجا بود که آلونسو فهمید نمیتوان به جایگاه برخی بازیکنان ارشد تیم دست زد؛ حتی اگر حضور همزمان آنها در ترکیب، پازل تاکتیکی او را بهم بریزد. در دوران آنچلوتی، بسیاری از هواداران رئال از حضور همزمان امباپه و وینیسیوس در ترکیب رئال انتقاد میکردند و آلونسو در ابتدای فصل، سعی داشت تا این مشکل را حل کند اما در میانه فصل، دستانش را به نشانه تسلیم بالا برد. تسلیمی که بار دیگر همان مشکلات قدیمی در ترکیب رئال بویژه در بازیهای حساس و در فاز تدافعی را عیان کرد.
بهنظر میرسد، فلورنتینو پرز پس از سرمایهگذاری بزرگ روی خط دفاعی در تابستان و تأسیس ورزشگاه جدید برنابئو، بار دیگر به سبک و سیاق پروژه کهکشانی سالهای ابتدایی قرن۲۱ روی ستارهها سرمایهگذاری کرده است. باید پس از سالها مدیریت پرز پذیرفت که این مرد پرافتخار، پایه برند و تصویر رئال مادرید را براساس ستارههایش میچیند و سرمربیانی که با تفکرات تاکتیکی بهدنبال راهحلهای متفاوت باشند، قربانی خواهند شد. حالا باید آلونسو را هم به فهرست مربیانی چون کیروش، لوکزامبورگو و کاماچو اضافه کرد که در سالهای ابتدایی دهه ۲۰۰۰، قربانی پروژه رؤیاپردازانه کهکشانی پرز شدند. آلونسو البته با برخی از بازیکنان رابطه خوبی داشت و توانست در مصاحبههای خود، آرامش را به تیم تزریق کند و در دو ماه پایانی حضورش روی نیمکت، رابطه نسبتاً بهتری با رسانهها برقرار کند. با این حال شکست در سوپرجام مقابل بارسلونا، بهانه برای اخراج را در اختیار پرز قرار داد و حالا، رسانههای مختلف تصمیم پرز برای اخراج زودهنگام آلونسو را مورد نقد قرار دادهاند.
ظاهر محترمانه
البته که باشگاه رئال مادرید در بیانیه خود، سعی کرد تا قطع همکاری با آلونسو کاملاً به شکلی محترمانه انجام شود: «آلونسو همیشه نزد هواداران محترم خواهد بود چون او اسطوره باشگاه است و همیشه نمایانگر ارزشهای رئال مادرید بهشمار میرود. اینجا همیشه خانه او خواهد بود. باشگاه رئال مادرید از ژابی آلونسو و کادر مربیگری او برای کار ارزشمندی که در این مدت انجام دادند تشکر میکند و برای آنها در فصل جدید زندگیشان آرزوی موفقیت دارد.»
زیدان و کلوپ، گزینههای رؤیایی
نیمکت رئال به آربلوا میرسد
در حالی که هواداران رئال بهدنبال گزینههای رؤیایی همچون یورگن کلوپ و زینالدین زیدان هستند، باشگاه رئال در حال بررسی گزینههایی منطقی برای جایگزینی آلونسو است. زیدان، به نیمکت تیم ملی فرانسه پس از جام جهانی ۲۰۲۶ برای جانشینی دیدیه دشان چشم دوخته و احتمال بازگشت او به رئال مادرید رد شده است. یورگن کلوپ نیز فعلاً تمایلی برای بازگشت به فشار دوران مربیگری نشان نداده و از شغل خود بهعنوان یکی از مدیران بخش ورزشی ردبول راضی است. در این شرایط، مدافع نهچندان ششدانگ سابق رئال یعنی آلوارو آربلوآ که در سالهای اخیر عملکرد خوبی در تیمهای پایه رئال داشته، از سوی رسانههای اسپانیایی بهعنوان گزینه اصلی هدایت رئال مادرید مطرح شده است. بهنظر میرسد که تا پایان فصل، پرز به آربلوا برای هدایت رئال اعتماد خواهد کرد و پس از آن درباره سرمربی جدید تیم تصمیمگیری خواهد شد. هرچند که آربلوا نیز درست مانند آلونسو، چالشی کابوسوار برای کنترل رختکن رئال پیش رو خواهد داشت؛ رختکنی که میداند تحت هر شرایط، حمایت رئیس باشگاه را پشت سر خود خواهد داشت و شاید اخراج آلونسو، آغاز دوباره دومینوی برکناری مربیان رئال مادرید با وجود داشتن یک ترکیب کهکشانی باشد.
انتهای پیام/
واقعیت این است که محیط باشگاه پرز، هیچ شباهتی به باشگاههای آلمانی مانند لورکوزن ندارد. آلونسو برای رقم زدن عملکرد تاریخی خود در لورکوزن و پایان دادن به روند قهرمانیهای متوالی بایرن بدون حتی یک شکست، ارتباطی مؤثر با «مدیر ورزشی» باشگاه داشت؛ پستی که در رئال مادرید وجود ندارد. علاوه بر این، بازیکنان لورکوزن سربازان گوش به فرمان ژابی بودند اما قوانینی که اسطوره رئال در کمپ تمرینی رئال وضع کرده بود، به هیچ عنوان به مذاق ستارگان گرانقیمت خوش نیامد، از جمله ممنوعیت حضور دوستان و مدیران برنامه بازیکنان در محیط تمرینی و قواعد سختگیرانه برای تمرین که در زمان حضور کارلو آنچلوتی وجود نداشت.
عبور از آنچلوتی بهعنوان یک سرمربی که رفاقت و راحتی بازیکنان را بهعنوان روش رهبری خود در نظر میگیرد و جانشینی او با آلونسو که سیستم کاری مشخصی در درون و بیرون زمین دارد، مشخصاً با چالشهای زیادی همراه بود و حالا آلونسو خیلی زودتر از آنچه تصور میشد از رئال مادرید برکنار شده است. آن هم در شرایطی که فاصله رئال با صدر جدول، تنها چهار امتیاز است و سوپرجام پس از شکست سه بر دو در یک بازی نزدیک مقابل بارسلونا، تنها جام از دست رفته این فصل محسوب میشود.
تصمیم بیرحمانه
حتی رسانههای نزدیک به پرز که در دو ماه اخیر بارها از احتمال اخراج آلونسو پس از تساویهای متوالی در لالیگا صحبت کرده بودند هم حالا از این تصمیم بیرحمانه پرز شوکه شدهاند. آلونسو شاید نتایج درخشانی کسب نکرده بود و پیروزی در الکلاسیکوی دور رفت تنها پیروزی او در بازیهای بزرگ محسوب میشد، اما نتایج رئال و شرایط رختکن در هفتههای اخیر اصلاً در حد قطع همکاری با سرمربی نبود؛ هرچند که در بیانیه رئال اعلام شده این تیم با توافقی دوطرفه آلونسو را برکنار کرده است.
همان پیروزی شیرین مقابل بارسلونا را باید آغاز تنشها در رختکن رئال در نظر گرفت؛ جایی که وینیسیوس جونیور بهطور علنی روی چمن برنابئو، از تصمیم آلونسو برای تعویضش انتقاد کرد. همانجا بود که آلونسو فهمید نمیتوان به جایگاه برخی بازیکنان ارشد تیم دست زد؛ حتی اگر حضور همزمان آنها در ترکیب، پازل تاکتیکی او را بهم بریزد. در دوران آنچلوتی، بسیاری از هواداران رئال از حضور همزمان امباپه و وینیسیوس در ترکیب رئال انتقاد میکردند و آلونسو در ابتدای فصل، سعی داشت تا این مشکل را حل کند اما در میانه فصل، دستانش را به نشانه تسلیم بالا برد. تسلیمی که بار دیگر همان مشکلات قدیمی در ترکیب رئال بویژه در بازیهای حساس و در فاز تدافعی را عیان کرد.
بهنظر میرسد، فلورنتینو پرز پس از سرمایهگذاری بزرگ روی خط دفاعی در تابستان و تأسیس ورزشگاه جدید برنابئو، بار دیگر به سبک و سیاق پروژه کهکشانی سالهای ابتدایی قرن۲۱ روی ستارهها سرمایهگذاری کرده است. باید پس از سالها مدیریت پرز پذیرفت که این مرد پرافتخار، پایه برند و تصویر رئال مادرید را براساس ستارههایش میچیند و سرمربیانی که با تفکرات تاکتیکی بهدنبال راهحلهای متفاوت باشند، قربانی خواهند شد. حالا باید آلونسو را هم به فهرست مربیانی چون کیروش، لوکزامبورگو و کاماچو اضافه کرد که در سالهای ابتدایی دهه ۲۰۰۰، قربانی پروژه رؤیاپردازانه کهکشانی پرز شدند. آلونسو البته با برخی از بازیکنان رابطه خوبی داشت و توانست در مصاحبههای خود، آرامش را به تیم تزریق کند و در دو ماه پایانی حضورش روی نیمکت، رابطه نسبتاً بهتری با رسانهها برقرار کند. با این حال شکست در سوپرجام مقابل بارسلونا، بهانه برای اخراج را در اختیار پرز قرار داد و حالا، رسانههای مختلف تصمیم پرز برای اخراج زودهنگام آلونسو را مورد نقد قرار دادهاند.
ظاهر محترمانه
البته که باشگاه رئال مادرید در بیانیه خود، سعی کرد تا قطع همکاری با آلونسو کاملاً به شکلی محترمانه انجام شود: «آلونسو همیشه نزد هواداران محترم خواهد بود چون او اسطوره باشگاه است و همیشه نمایانگر ارزشهای رئال مادرید بهشمار میرود. اینجا همیشه خانه او خواهد بود. باشگاه رئال مادرید از ژابی آلونسو و کادر مربیگری او برای کار ارزشمندی که در این مدت انجام دادند تشکر میکند و برای آنها در فصل جدید زندگیشان آرزوی موفقیت دارد.»
زیدان و کلوپ، گزینههای رؤیایی
نیمکت رئال به آربلوا میرسد
در حالی که هواداران رئال بهدنبال گزینههای رؤیایی همچون یورگن کلوپ و زینالدین زیدان هستند، باشگاه رئال در حال بررسی گزینههایی منطقی برای جایگزینی آلونسو است. زیدان، به نیمکت تیم ملی فرانسه پس از جام جهانی ۲۰۲۶ برای جانشینی دیدیه دشان چشم دوخته و احتمال بازگشت او به رئال مادرید رد شده است. یورگن کلوپ نیز فعلاً تمایلی برای بازگشت به فشار دوران مربیگری نشان نداده و از شغل خود بهعنوان یکی از مدیران بخش ورزشی ردبول راضی است. در این شرایط، مدافع نهچندان ششدانگ سابق رئال یعنی آلوارو آربلوآ که در سالهای اخیر عملکرد خوبی در تیمهای پایه رئال داشته، از سوی رسانههای اسپانیایی بهعنوان گزینه اصلی هدایت رئال مادرید مطرح شده است. بهنظر میرسد که تا پایان فصل، پرز به آربلوا برای هدایت رئال اعتماد خواهد کرد و پس از آن درباره سرمربی جدید تیم تصمیمگیری خواهد شد. هرچند که آربلوا نیز درست مانند آلونسو، چالشی کابوسوار برای کنترل رختکن رئال پیش رو خواهد داشت؛ رختکنی که میداند تحت هر شرایط، حمایت رئیس باشگاه را پشت سر خود خواهد داشت و شاید اخراج آلونسو، آغاز دوباره دومینوی برکناری مربیان رئال مادرید با وجود داشتن یک ترکیب کهکشانی باشد.
انتهای پیام/