سیفی: از ناگویا فقط طلا می‌خواهم

محسن محمدسیفی در کنار اقیانوس رکوردهایش در ووشوی ایران، حالا با تیم دانشگاه آزاد هفتمین کاپ قهرمانی لیگ برتر را هم در آغوش گرفت. او که در آستانه 37سالگی تمام فکر و ذکرش چهارمین طلای بازی‌های آسیایی است، به گفته خود تمام دیسیپلینی که دراین سن نیاز است را رعایت می‌کند تا بتواند چهارمین طلا را هم فتح کند.

*در کنار تمامی رکوردهایی که در ورزش ایران دارید، هفتمین قهرمانی را هم با تیم دانشگاه آزاد به دست آوردید.
من در تمامی 7 قهرمانی دانشگاه آزاد در ترکیب این تیم حضور داشتم و بجز پارسال که به‌خاطر فینال کمربند حرفه‌ای استراحت کردم، در باقی قهرمانی‌ها حضور داشتم و همیشه کاپ را بالای سر برده‌ام. لیگ برتر امسال با تمام شرایط سختی که وجود داشت، برگزار شد و خداراشکر قبل از قهرمانی کشور محکی بود که ووشوکاران خود را بسنجند. با توجه به در پیش بودن بازی‌های آسیایی به شخصه دوست داشتم در این مسابقات شرکت کنم چرا که امسال سال مهمی است و دوست دارم در پنجمین حضورم در بازی‌های آسیایی، چهارمین طلایم را بگیرم.

*دلیل 7 سال ثبات تیم دانشگاه آزاد چیست؟
در 7 سال گذشته کادرفنی تیم دانشگاه آزاد تغییر زیادی نداشته و کیوان شیرآقایی هدایت این تیم را برعهده داشته است. از طرفی در این سال‌ها شاکله اصلی تیم حفظ شده که خود در این ثبات تأثیر زیادی داشته است. فارغ از این مسائل، به این دلیل که توانایی مالی تیم دانشگاه آزاد از باقی تیم‌ها بالاتر است، همه بازیکنان خوب تمایل دارند در این تیم حضور داشته باشند که این موضوع هم در این هفت قهرمانی بی‌تأثیر نبوده است.

*قراردادهای لیگ برتر ووشو بهتر از گذشته شده است یا هم چنان کفاف زندگی را نمی‌دهد؟
قراردادها چنگی به دل نمی‌زند و کمتر از چیزی است که بشود به آن فکر کرد. در اصل ووشوکاران غیرت می‌کنند که در لیگ برتر حضور پیدا می‌کنند. متأسفانه اسپانسرها وارد نمی‌شوند که قراردادها بالا برود و قراردادها کفاف زندگی یک ورزشکار را در یک سال نمی‌دهد. البته که فقط بحث قراردادها نیست و پاداش قهرمانان هم در حال حاضر پایین است. طبق چیزی که وزیر ورزش اخیراً اعلام کرده برای نقره اخیر من در مسابقات قهرمانی جهان چیزی حدود 190میلیون پاداش می‌دهند. این در حالی است که جوایز قهرمانان تا سال 97 سکه بود. توقع اعداد نجومی ندارم و حتی نمی‌خواهم مقایسه‌ای با رشته‌های توپی داشته باشم اما با توجه به زحماتی که ورزشکاران می‌کشند، این اعداد ناچیز است.

*همه می‌دانند که فکر و ذکر شما طلای بازی‌های آسیایی ناگویا است. در 37سالگی چقدر برای این مدال آماده هستید؟
شرایط خوبی دارم و در لیگ شرکت کردم که خودم را بسنجم. در حال حاضر وضعیت مصدومیت زانوی چپم که قرار بود جراحی شود، خیلی بهتر است و شرایط بدنی خوبی دارم. نمی‌خواهم از خودم تعریف کنم اما در آستانه 37سالگی هنوز تمریناتم را مرتب انجام می‌دهم، تغذیه‌ام را رعایت کرده و شب‌ها به‌موقع می‌خوابم و تمامی دیسیپلینی که یک ورزشکار نیاز دارد را رعایت می‌کنم چراکه اگر در این سن اندکی غفلت کنم، شرایط از دستم خارج می‌شود. تمام تلاشم را می‌کنم و دوست دارم آخرین حضورم در بازی‌های آسیایی با طلا تمام شود.

*چه با طلا و چه بی‌طلای بازی‌های آسیایی، بعد از این مسابقات از تیم ملی کنار می‌روید؟
برنامه‌ریزی من برای زندگی‌ام تا پایان بازی‌های آسیایی است و به بعدش اصلاً فکر نکرده‌ام. فعلاً تمام آن چیزی که از ورزش می‌خواهم طلای ناگویا است و بعد از این مسابقات برای آینده فکر خواهم کرد.