شبی عجیب و پرجزئیات برای بارسلونا در الچه
از خشم فلیک تا ناکامی فرمین
دیدار بارسلونا مقابل الچه در هفته بیستودوم لالیگا، فراتر از یک پیروزی ۳-۱ ساده بود؛ مسابقهای عجیب، پرحادثه و مملو از جزئیاتی که شاید در نگاه اول به چشم نیامد. شبی طوفانی در ورزشگاه مارتینس والرو که بارسا برخلاف نتیجه نهایی، میتوانست با اختلافی بسیار سنگینتر زمین را ترک کند.
بارسلونا در این بازی مقابل تیمی قرار گرفت که با ریسک بالا، بازی مستقیم و تجمع نفرات در فاز هجومی، عملاً خطوط دفاعی خود را رها کرده بود. همین مسأله باعث شد فضاهای گستردهای در اختیار شاگردان هانسی فلیک قرار بگیرد؛ فضاهایی که به «بزرگراههایی چندبانده» برای حملات بارسا تبدیل شد. آبیواناریها سه گل زدند، اما موقعیتهایی داشتند که نتیجه را میتوانست به 8 یا حتی 9 گل برساند. با این حال مهمترین دستاورد، کسب سه امتیاز و افزایش فاصله با رئال مادرید به چهار امتیاز بود.
در حاشیه مسابقه، نکات جالبی دیده شد؛ از نقش پررنگ رونالد آرائوخو در گرمکردن تیم با وجود نیمکتنشینی، تا تصویری نوستالژیک از روبرت لواندوفسکی که همزمان با پخش آهنگ معروف «Life is Live» به تنهایی مشغول روپایی زدن شد و خاطره مارادونا را زنده کرد.
هوای بهشدت بادی الچه که حتی پیش از بازی باعث نگرانی شده بود، در نهایت تأثیر جدی بر مسابقه نگذاشت اما تنشها کم نبود. ادر سارابیا، سرمربی الچه، بهشدت نسبت به یک صحنه مشکوک به پنالتی معترض شد و تا آستانه درگیری با داور چهارم پیش رفت.
در زمین، این مسابقه برای فرمین لوپس هافبک جوان بارسا، به یکی از تلخترین شبهایش تبدیل شد. او موقعیتهای فراوان و بسیار آسانی را از دست داد و آشکارا با ناامیدی زمین را ترک کرد. در سوی دیگر، هانسی فلیک نیز آرامش همیشگیاش را از دست داد؛ بهویژه در لحظهای که داور سوت پایان را در میانه یک ضدحمله خطرناک بارسا به صدا درآورد. یامال در اوج درخشش بود، یک گل زیبا و یک پاس گل محشر. فرانکی دییونگ هم مثل یک رهبر ارکستر در میانه میدان درخشید.
در مجموع، این دیدار برای بارسلونا ترکیبی از اقتدار، موقعیتسوزی، حاشیه و احساسات بود؛ شبی که سه امتیازش شیرین بود اما جزئیاتش نشان میداد هنوز جای پیشرفت زیادی وجود دارد.
انتهای پیام/
بارسلونا در این بازی مقابل تیمی قرار گرفت که با ریسک بالا، بازی مستقیم و تجمع نفرات در فاز هجومی، عملاً خطوط دفاعی خود را رها کرده بود. همین مسأله باعث شد فضاهای گستردهای در اختیار شاگردان هانسی فلیک قرار بگیرد؛ فضاهایی که به «بزرگراههایی چندبانده» برای حملات بارسا تبدیل شد. آبیواناریها سه گل زدند، اما موقعیتهایی داشتند که نتیجه را میتوانست به 8 یا حتی 9 گل برساند. با این حال مهمترین دستاورد، کسب سه امتیاز و افزایش فاصله با رئال مادرید به چهار امتیاز بود.
در حاشیه مسابقه، نکات جالبی دیده شد؛ از نقش پررنگ رونالد آرائوخو در گرمکردن تیم با وجود نیمکتنشینی، تا تصویری نوستالژیک از روبرت لواندوفسکی که همزمان با پخش آهنگ معروف «Life is Live» به تنهایی مشغول روپایی زدن شد و خاطره مارادونا را زنده کرد.
هوای بهشدت بادی الچه که حتی پیش از بازی باعث نگرانی شده بود، در نهایت تأثیر جدی بر مسابقه نگذاشت اما تنشها کم نبود. ادر سارابیا، سرمربی الچه، بهشدت نسبت به یک صحنه مشکوک به پنالتی معترض شد و تا آستانه درگیری با داور چهارم پیش رفت.
در زمین، این مسابقه برای فرمین لوپس هافبک جوان بارسا، به یکی از تلخترین شبهایش تبدیل شد. او موقعیتهای فراوان و بسیار آسانی را از دست داد و آشکارا با ناامیدی زمین را ترک کرد. در سوی دیگر، هانسی فلیک نیز آرامش همیشگیاش را از دست داد؛ بهویژه در لحظهای که داور سوت پایان را در میانه یک ضدحمله خطرناک بارسا به صدا درآورد. یامال در اوج درخشش بود، یک گل زیبا و یک پاس گل محشر. فرانکی دییونگ هم مثل یک رهبر ارکستر در میانه میدان درخشید.
در مجموع، این دیدار برای بارسلونا ترکیبی از اقتدار، موقعیتسوزی، حاشیه و احساسات بود؛ شبی که سه امتیازش شیرین بود اما جزئیاتش نشان میداد هنوز جای پیشرفت زیادی وجود دارد.
انتهای پیام/