دوراهی بزرگ برونو فرناندز

برونو فرناندز در فصل جاری لیگ برتر، بار دیگر ثابت کرده است که یکی از تأثیرگذارترین هافبک‌های فوتبال انگلیس و قلب تپنده منچستریونایتد محسوب می‌شود؛ بازیکنی که با وجود انتقادها، تمسخرها و حواشی گذشته، اکنون در اوج آمادگی قرار دارد و جدایی احتمالی‌اش می‌تواند ضربه‌ای جدی به پروژه ورزشی باشگاه وارد کند.
آخرین تقابل فرناندز با فولام در ذهن بسیاری با پنالتی از دست‌رفته‌اش گره خورده است؛ ضربه‌ای که در دیدار ماه آگوست و در ورزشگاه کریون کاتیج به آسمان رفت و با توضیحات او درباره برخورد داور، موجی از انتقاد و تمسخر را به همراه داشت. حتی کارشناسانی چون کریگ برلی این صحنه را «شرم‌آور» توصیف کردند.

پیش از آن نیز پس از شکست یونایتد در اولدترافورد، باشگاه فولام با انتشار ویدیویی در تیک‌تاک، این بازیکن پرتغالی را به تمارض متهم کرده بود؛ موضوعی که خشم فرناندز و اریک تن‌هاخ را برانگیخت. با این حال، زمان همه‌چیز را تغییر داد.
فرناندز حالا در شرایطی دوباره برابر فولام قرار می‌گیرد که نه‌تنها کسی به او نمی‌خندد، بلکه به‌عنوان رهبر فنی یونایتد و یکی از آماده‌ترین بازیسازهای لیگ برتر شناخته می‌شود. بازگشت او به پست تخصصی هافبک تهاجمی پس از پایان دوران حضور روبن آموریم و رهایی از مصدومیت، نقطه عطفی در فصلش بوده است.

آمارها گویای همه‌چیز هستند. فرناندز در چهار بازی متوالی پاس گل داده و در ۹ بازی اخیر خود روی ۱۱ گل نقش مستقیم داشته است. او با ۱۰ پاس گل، صدرنشین جدول بهترین پاسورهای لیگ برتر است و از این نظر بالاتر از بازیکنانی چون رایان شرکی قرار دارد. همچنین با ۱۵ مشارکت گل، پس از هالند و ایگور تیاگو، سومین بازیکن برتر لیگ محسوب می‌شود. خلق ۶۴ موقعیت گل، آن هم با وجود غیبت در سه بازی، جایگاه او را به‌عنوان خلاق‌ترین بازیکن لیگ تثبیت کرده است. اهمیت فرناندز زمانی پررنگ‌تر می‌شود که آمارش با سایر بازیکنان یونایتد مقایسه شود.
هیچ‌یک از هم‌تیمی‌هایش به او نزدیک نیستند و اختلاف چشمگیر در خلق موقعیت و پاس گل، نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از توان هجومی تیم به این بازیکن وابسته است. در همین مقطع حساس، آینده فرناندز به یکی از دغدغه‌های اصلی باشگاه تبدیل شده است.

تابستان گذشته پیشنهاد هنگفت الهلال عربستان، با دستمزد هفتگی حدود ۷۰۰ هزار پوند و رقم انتقال نزدیک به ۱۰۰ میلیون پوند، روی میز بود. خود فرناندز بعدها اعتراف کرد که احساس کرده باشگاه چندان هم مخالف جدایی‌اش نبوده و این موضوع او را آزرده است. او گفت که مسأله «وفاداری» دیگر مانند گذشته معنا ندارد و احساس می‌کند «روی یخ نازک» قدم می‌زند.
با وجود تمدید قرارداد تا سال ۲۰۲۷ و امکان فعال‌سازی یک سال اضافه، خطر جدایی همچنان وجود دارد. باشگاه‌های عربستانی همچنان علاقه‌مندند و اختلاف دستمزد، وسوسه‌ای جدی است. از سوی دیگر، مدیریت جدید یونایتد به دنبال کاهش هزینه‌هاست و این تابستان ممکن است آخرین فرصت برای فروش گرانقیمت کاپیتان باشد؛ آن هم با بند فسخی که برای باشگاه‌های خارج از لیگ برتر حدود ۵۷ میلیون پوند گزارش شده است.

با این همه، منچستریونایتد اگر بخواهد به ثبات و بازسازی واقعی برسد، به‌سختی می‌تواند جایگزینی برای چنین بازیسازی پیدا کند. فرناندز نه‌تنها آمار می‌سازد، بلکه شخصیت، رهبری و هویت تیم را شکل می‌دهد؛ ستاره‌ای که رفتنش، بیش از هر سود مالی، خلأیی فنی و روانی به‌جا خواهد گذاشت.