زنگ خطر فناوریهای بیضابطه
امنیت بازیکنان زن در عصر دیجیتال
گسترش فناوریهای نوین، بهویژه هوش مصنوعی و شبکههای اجتماعی، در سالهای اخیر چهره تازهای به دنیای ورزش بخشیده است. ورزشکاران، بهویژه در فوتبال زنان، بیش از هر زمان دیگری در معرض دیدهشدن، تعامل با هواداران و حضور رسانهای قرار گرفتهاند. با این حال، همین بستر دیجیتال که فرصت دیدهشدن و رشد را فراهم کرده، در غیاب نظارت و چهارچوبهای اخلاقی، به بستری ناامن برای بازیکنان زن تبدیل شده است؛ موضوعی که اخیراً در لیگ برتر فوتبال زنان انگلیس (WSL) به شکلی جدی مورد توجه قرار گرفته است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، نگرانیها درباره امنیت آنلاین بازیکنان زن در انگلیس افزایش یافته و مسئولان این لیگ، اتحادیه بازیکنان و نهادهای ناظر، نسبت به تبعات استفاده نادرست از ابزارهای هوش مصنوعی هشدار دادهاند. استفاده از فناوریهای مولد تصویر و متن، بدون کنترل کافی، باعث شده برخی ورزشکاران زن هدف آزارهای آنلاین، جعل تصویر، تولید محتوای غیرواقعی و حملات سازمانیافته در فضای مجازی قرار بگیرند؛ مسألهای که سلامت روان، امنیت شخصی و حتی آینده حرفهای آنها را تهدید میکند.
در سالهای اخیر، موارد متعددی از سوءاستفاده دیجیتال از چهرههای ورزشی گزارش شده است؛ از تولید تصاویر جعلی و تحریفشده گرفته تا پیامهای تهدیدآمیز و توهینهای نژادپرستانه. فوتبال زنان بهدلیل رشد سریع مخاطبان و افزایش پوشش رسانهای، بیش از گذشته در معرض این آسیبها قرار دارد؛ بازیکنانی که همزمان با رقابت در بالاترین سطح ورزشی، ناچارند با موجی از فشارهای روانی خارج از زمین نیز مقابله کنند.
در چنین شرایطی، مسأله تنها به رفتار کاربران محدود نمیشود، بلکه مسئولیت اصلی متوجه شرکتهای فناوری و توسعهدهندگان ابزارهای هوش مصنوعی است. ابزارهایی که بدون پیشبینی پیامدهای اجتماعی و اخلاقی، در اختیار عموم قرار گرفتهاند و امکان سوءاستفاده از چهره و هویت افراد را فراهم کردهاند. در انگلیس، این موضوع باعث شده نهادهای نظارتی و حقوقی وارد عمل شوند و خواستار شفافسازی، پاسخگویی و اعمال محدودیتهای جدیتر شوند.
اتحادیه بازیکنان فوتبال زنان انگلیس نیز در واکنش به این تحولات، خواستار تدوین پروتکلهای حمایتی مشخص برای بازیکنان شده است. آنها تأکید دارند که امنیت دیجیتال باید به اندازه امنیت فیزیکی در اولویت قرار گیرد و باشگاهها، لیگها و نهادهای بینالمللی موظفاند آموزشهای لازم، حمایت حقوقی و سازوکارهای گزارشدهی مؤثر را برای بازیکنان فراهم کنند.
اهمیت این مسأله زمانی دوچندان میشود که بدانیم بسیاری از بازیکنان زن بهویژه در ردههای جوانتر، از ابزارهای حقوقی و رسانهای لازم برای دفاع از خود برخوردار نیستند. سکوت، انزوا و فشار روانی، پیامدهای رایج آزارهای آنلاین است؛ عواملی که میتواند انگیزه ادامه فعالیت حرفهای را از بازیکنان سلب کند و به خروج زودهنگام استعدادها از ورزش منجر شود.
تجربه لیگ برتر زنان انگلیس، هشداری جدی برای سایر کشورها نیز محسوب میشود. فوتبال زنان در بسیاری از نقاط جهان از جمله ایران، در مسیر توسعه و افزایش توجه رسانهای قرار دارد. این رشد، بدون درنظر گرفتن الزامات امنیتی در فضای مجازی، میتواند آسیبزا باشد. پیشگیری از بحران، نیازمند سیاستگذاری پیشدستانه، آموزش عمومی و نظارت دقیق بر فناوریهای نوظهور است.
در نهایت، آنچه امروز در فوتبال زنان اروپا مشاهده میشود، صرفاً یک چالش فناورانه نیست، بلکه مسألهای اجتماعی و فرهنگی است. حفظ کرامت انسانی، امنیت روانی و حقوق فردی ورزشکاران، باید در کنار توسعه فناوری و رسانه، مورد توجه جدی قرار گیرد.
انتهای پیام/