فوتسال آسیا روز به روز پیشرفت میکند
قهرمانی با چاشنی زنگ خطر
تیم ملی فوتسال ایران شنبه شب با پیروزی دشوار برابر اندونزی و برتری در ضربات پنالتی، چهاردهمین قهرمانی خود در جام ملتهای آسیا را جشن گرفت؛ جامی دیگر برای ویترین پرافتخار فوتسال ایران. با این حال پشت این موفقیت، نشانههایی دیده میشود که میتواند برای آینده نگرانکننده باشد؛ نشانههایی که از کاهش فاصله سنتی ایران با سایر تیمهای آسیایی حکایت دارد. اگر به سالهای ابتدایی برگردیم، برتری ایران مطلق و خیرهکننده بود. ۹۰ گل زده در سال ۱۹۹۹، ۹۷ گل در ۲۰۰۱ و بردهای سنگین ۹ بر یک، ۹ بر صفر یا ۶ بر صفر در فینالها، نشان میداد فوتسال ایران چند سر و گردن بالاتر از آسیاست. در آن سالها قهرمانی بیشتر شبیه یک روند طبیعی بود تا یک چالش جدی.
اما در دورههای اخیر شرایط تغییر کرده است. ایران در ۲۰۱۶ با ۴۸ گل و در ۲۰۱۸ با ۵۰ گل قهرمان شد، ولی این عدد در ۲۰۲۴ به ۲۵ و در ۲۰۲۶ به ۲۷ گل کاهش یافت. حتی فینال اخیر مقابل اندونزی تا پنالتی پیش رفت؛ اتفاقی که در گذشته کمتر تصور میشد. افزایش گلهای خورده نیز نشان میدهد دفاع ایران هم دیگر مثل قبل نفوذناپذیر نیست. در سوی مقابل، تیمهایی مثل اندونزی، عربستان، ازبکستان و افغانستان با سرمایهگذاری در پایهها، جذب مربیان خارجی و برنامهریزی حرفهای پیشرفت چشمگیری داشتهاند و حالا با جسارت بیشتری برابر ایران بازی میکنند. این قهرمانی ارزشمند است، اما یک هشدار جدی هم به همراه دارد. برای حفظ جایگاه نخست آسیا و موفقیت در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۸، تیم ملی نیازمند جوانگرایی، نوسازی تاکتیکی و برنامهریزی دقیقتر است. سلطه ایران همچنان پابرجاست، اما ادامه آن دیگر تضمینی نیست.
انتهای پیام/