هنوز هیچ چیز از دست نرفته است
«تجربه» عامل بازگشت پرسپولیس
اوسمار و تیمش خوش شانس هستند که با وجود نتایج دور از انتظار و ضعیف در نیمفصل دوم هنوز کاندیدای قهرمانی به حساب میآیند و به نظر نمیرسد چیزی از دست رفته باشد.
شاید اگر شرایط جدول لیگ و رقابت مدعیان شبیه فصول گذشته لیگ برتر بود، پرسپولیس با سه باختی که در نیمفصل دوم متحمل شد فاصله زیادی با مدعیان اصلی قهرمانی میگرفت و جام از همین حالا از دست رفته بود اما امسال همه چیز فرق دارد و هیچ تیمی واقعاً مدعی جدی قهرمانی نیست تا جایی که همین حالا گلگهر با مهدی تارتار هم میتواند برای رسیدن به جام خیز بردارد.
پرسپولیس از پنج مسابقه ابتدایی نیمفصل دوم فقط 6 امتیاز به دست آورده و 9 امتیاز از دست داده است. میانگین امتیازی این پنج بازی تنها 1/2 بوده در حالی که طی نیمفصل اول میانگین امتیازی سرخها بالای 2 و در حد قهرمانی بود. در حقیقت این آمار متناسب با قهرمانی نیست و در صورتی که تداوم داشته باشد بعید است سرخها همچنان مدعی قهرمانی بمانند اما از خوش شانسی اوسمار و تیمش آنها در پایان هفته بیستم فقط یک امتیاز کمتر از صدر جدول فاصله دارند و این یعنی اینکه مدعیان دیگر قهرمانی هم در پنج هفته ابتدایی نیمفصل دوم شرایط خوبی نداشتهاند.
پرسپولیس 10 مسابقه در پیش دارد و طبیعتاً نباید روند پرنوسان پنج هفته ابتدایی ادامه داشته باشد و بازیکنان و اوسمار با خیال اینکه دیگر مدعیان امتیاز خواهند داد به این روند عجیب و غریب خود ادامه دهند. پرسپولیس در فرم بازی نیاز به یک رفرم درونی دارد تا به شرایط مطلوبتری برسد و البته در نتیجهگیری ثبات داشته باشد. برای این رفرم حتماً لازم نیست تا بازیکن دیگری به اسکواد اضافه شود و دوباره همه روی کمبودها انگشت بگذارند. بلکه کافی است نفرات مصدوم و آسیبدیده به شرایط بازی برگردند و آنهایی که افت کردهاند فرم خوبی پیدا کنند.
واقعیت اینکه تعدد مصدومان بخصوص در فاز حمله و افت کیفی برخی نفرات در نتایج ضعیف هفتههای اخیر تأثیر زیادی داشتهاند و چنانچه شرایط در این دو زمینه تغییر کند میتوان امیدوار بود اوسمار و تیمش به روند مثبت و کم نوسان نیمفصل اول خود برگردند.
در عین حال آنچه که میتواند پرسپولیس و هوادارانش را امیدوار کند تجربه تیم فعلی است. با اینکه هر فصل تعداد زیادی از بازیکنان تغییر میکنند و از آن تیم پرقدرت ساخت برانکو چیز زیادی باقی نمانده اما پرسپولیس بازیکنان باتجربه زیادی دارد که همه در تیم تأثیرگذارند و میتوانند شرایط را تغییر دهند. امید عالیشاه، سروش رفیعی، علی علیپور، مرتضی پورعلی گنجی، حسین کنعانی، میلاد محمدی و میلاد سرلک سالها در لیگ برتر و تیم ملی بازی کردهاند و پایین و بالاهای فوتبال را دیدهاند. آنها مدل رقابت در لیگ برتر را خوب میشناسند و از توانمندی تیم خود و حریفان بیشتر از هر کسی خبر دارند. حتماً آنها در حین تمرینات و رختکن تیم اطلاعات مفید خود دراین زمینه را به بازیکنان جوان انتقال میدهند و میتوان انتظار داشت جوانهای پرسپولیس هم نسبت به شرایط فعلی آگاه باشند و خودشان را جمع و جور کنند.
به نظر میرسد اوسمار که مسئول تغییر شرایط فنی تیم و البته بازگرداندن تیم به ریل موفقیت است جدا از دقت روی مسائل فنی و جزئیات آن میتواند روی تجربه بازیکنانش حساب ویژه باز کند چرا که با احتساب این ویژگی همه چیز از جمله بازگشت سریع بازیکنان افت کرده به فرم مطلوب، اتحاد و همدلی بیشتر برای رسیدن به تنها هدف پیش رو و رفع نواقص و ضعفها در مسابقات آتی خیلی سریعتر پیش خواهد رفت.
پرسپولیس خوب میداند که هنوز هیچ چیز از دست نرفته اما دیگر شاید دوران خوش شانسی هم تمام شده باشد چرا که اگر تیم اوسمار در کسب نتایج مطلوب به ثبات نرسد ممکن است دیگر رقبا شرایط خود را تغییر داده و کم کم فاصله بگیرند که در این صورت رقابت با آنها سخت و فاصله از صدر جدول بیشتر خواهد شد.
انتهای پیام/
شاید اگر شرایط جدول لیگ و رقابت مدعیان شبیه فصول گذشته لیگ برتر بود، پرسپولیس با سه باختی که در نیمفصل دوم متحمل شد فاصله زیادی با مدعیان اصلی قهرمانی میگرفت و جام از همین حالا از دست رفته بود اما امسال همه چیز فرق دارد و هیچ تیمی واقعاً مدعی جدی قهرمانی نیست تا جایی که همین حالا گلگهر با مهدی تارتار هم میتواند برای رسیدن به جام خیز بردارد.
پرسپولیس از پنج مسابقه ابتدایی نیمفصل دوم فقط 6 امتیاز به دست آورده و 9 امتیاز از دست داده است. میانگین امتیازی این پنج بازی تنها 1/2 بوده در حالی که طی نیمفصل اول میانگین امتیازی سرخها بالای 2 و در حد قهرمانی بود. در حقیقت این آمار متناسب با قهرمانی نیست و در صورتی که تداوم داشته باشد بعید است سرخها همچنان مدعی قهرمانی بمانند اما از خوش شانسی اوسمار و تیمش آنها در پایان هفته بیستم فقط یک امتیاز کمتر از صدر جدول فاصله دارند و این یعنی اینکه مدعیان دیگر قهرمانی هم در پنج هفته ابتدایی نیمفصل دوم شرایط خوبی نداشتهاند.
پرسپولیس 10 مسابقه در پیش دارد و طبیعتاً نباید روند پرنوسان پنج هفته ابتدایی ادامه داشته باشد و بازیکنان و اوسمار با خیال اینکه دیگر مدعیان امتیاز خواهند داد به این روند عجیب و غریب خود ادامه دهند. پرسپولیس در فرم بازی نیاز به یک رفرم درونی دارد تا به شرایط مطلوبتری برسد و البته در نتیجهگیری ثبات داشته باشد. برای این رفرم حتماً لازم نیست تا بازیکن دیگری به اسکواد اضافه شود و دوباره همه روی کمبودها انگشت بگذارند. بلکه کافی است نفرات مصدوم و آسیبدیده به شرایط بازی برگردند و آنهایی که افت کردهاند فرم خوبی پیدا کنند.
واقعیت اینکه تعدد مصدومان بخصوص در فاز حمله و افت کیفی برخی نفرات در نتایج ضعیف هفتههای اخیر تأثیر زیادی داشتهاند و چنانچه شرایط در این دو زمینه تغییر کند میتوان امیدوار بود اوسمار و تیمش به روند مثبت و کم نوسان نیمفصل اول خود برگردند.
در عین حال آنچه که میتواند پرسپولیس و هوادارانش را امیدوار کند تجربه تیم فعلی است. با اینکه هر فصل تعداد زیادی از بازیکنان تغییر میکنند و از آن تیم پرقدرت ساخت برانکو چیز زیادی باقی نمانده اما پرسپولیس بازیکنان باتجربه زیادی دارد که همه در تیم تأثیرگذارند و میتوانند شرایط را تغییر دهند. امید عالیشاه، سروش رفیعی، علی علیپور، مرتضی پورعلی گنجی، حسین کنعانی، میلاد محمدی و میلاد سرلک سالها در لیگ برتر و تیم ملی بازی کردهاند و پایین و بالاهای فوتبال را دیدهاند. آنها مدل رقابت در لیگ برتر را خوب میشناسند و از توانمندی تیم خود و حریفان بیشتر از هر کسی خبر دارند. حتماً آنها در حین تمرینات و رختکن تیم اطلاعات مفید خود دراین زمینه را به بازیکنان جوان انتقال میدهند و میتوان انتظار داشت جوانهای پرسپولیس هم نسبت به شرایط فعلی آگاه باشند و خودشان را جمع و جور کنند.
به نظر میرسد اوسمار که مسئول تغییر شرایط فنی تیم و البته بازگرداندن تیم به ریل موفقیت است جدا از دقت روی مسائل فنی و جزئیات آن میتواند روی تجربه بازیکنانش حساب ویژه باز کند چرا که با احتساب این ویژگی همه چیز از جمله بازگشت سریع بازیکنان افت کرده به فرم مطلوب، اتحاد و همدلی بیشتر برای رسیدن به تنها هدف پیش رو و رفع نواقص و ضعفها در مسابقات آتی خیلی سریعتر پیش خواهد رفت.
پرسپولیس خوب میداند که هنوز هیچ چیز از دست نرفته اما دیگر شاید دوران خوش شانسی هم تمام شده باشد چرا که اگر تیم اوسمار در کسب نتایج مطلوب به ثبات نرسد ممکن است دیگر رقبا شرایط خود را تغییر داده و کم کم فاصله بگیرند که در این صورت رقابت با آنها سخت و فاصله از صدر جدول بیشتر خواهد شد.
انتهای پیام/