ویسی و کمالوند در آب نمک

باشگاه مس رفسنجان در فصل بیست‌وپنجم لیگ برتر، بیش از آنکه در زمین مسابقه با رقبا بجنگد، درگیر بی‌ثباتی روی نیمکت بود؛ بی‌ثباتی‌ای که از همان روزهای پیش‌فصل آغاز شد. تعیین تکلیف دیرهنگام کادرفنی و انتخاب رسول خطیبی در فاصله‌ای کوتاه تا شروع مسابقات، نخستین نشانه‌های فصل پرتنش نارنجی‌پوشان را نمایان کرد. هرچند نام‌هایی چون علیرضا منصوریان و سیروس پورموسوی نیز در مقطعی مطرح بودند، اما در نهایت قرعه به نام خطیبی افتاد؛ انتخابی که از همان ابتدا با حواشی و شائبه‌هایی همراه شد.
نتایج اما با انتظارات فاصله داشت. مس در ۱۲ مسابقه با هدایت خطیبی تنها دو برد به‌دست آورد و با ثبت چهار تساوی و شش شکست، به‌سرعت در مسیر بحران قرار گرفت. این روند، مدیران باشگاه را به تغییر روی نیمکت واداشت و پس از یک مقطع کوتاه با سرمربی موقت، هدایت تیم به مجتبی جباری سپرده شد؛ چهره‌ای که با امید نجات تیم از قعر جدول آمد اما در عمل با دشواری‌های فراوانی روبه‌رو شد.
کارنامه جباری نیز چندان امیدوارکننده نبود. مس در ۹ دیدار تحت هدایت او تنها یک پیروزی به‌دست آورد و در سایر بازی‌ها یا به تساوی رضایت داد یا شکست خورد. ناکامی در بازی‌های مستقیم با رقبا در مسیر بقا، فشارها را بر کادرفنی افزایش داد و حالا باشگاه در آستانه سومین تغییر نیمکت در یک فصل قرار گرفته است. مسابقه پیش‌رو برابر پیکان می‌تواند آخرین حضور جباری روی نیمکت باشد؛ دیداری که شاید پایان یک دوره کوتاه و پرچالش را رقم بزند.
در چنین شرایطی، مدیران مس مذاکرات خود را برای انتخاب سرمربی جدید آغاز کرده‌اند و نام دو گزینه بیش از دیگران به گوش می‌رسد؛ عبدالله ویسی و فراز کمالوند. گفته می‌شود طی روزهای آینده و پس از جمع‌بندی نهایی، یکی از این دو هدایت نارنجی‌پوشان را برعهده خواهد گرفت. مس رفسنجان اکنون در نقطه‌ای حساس از فصل ایستاده؛ جایی که تصمیمی درست روی نیمکت می‌تواند مسیر بقا را هموار کند و انتخابی نادرست، بحران را عمیق‌تر.
انتهای پیام/