این آمار علیه اوسمار نیست

در هفته‌های اخیر، هواداران پرسپولیس با نگرانی شاهد عملکرد ضعیف تیم‌شان در شش بازی گذشته بوده‌اند. کسب شش امتیاز در نیم‌فصل دوم تصویری از یک بحران فنی را برای سرخپوشان پایتخت ترسیم کرده اما آیا این وضعیت تنها گریبانگیر پرسپولیس و اوسمار ویرا است؟ آیا رقبای اصلی این تیم از ابتدای فصل با سرعت تمام به سمت قهرمانی پیش تاخته‌اند؟ پاسخ به این سؤال، به وضوح منفی است. نگاهی به عملکرد سایر مدعیان نشان می‌دهد که بحران‌های مشابه، اگر نگوییم شدیدتر، در اردوگاه رقبا نیز رخ داده است. در ادامه، به بررسی فنی این موارد می‌پردازیم تا ببینیم چرا بحران کنونی پرسپولیس، پدیده‌ای منحصربه‌فرد نیست.
ابتدا نگاهی به استقلال رقیب سنتی پرسپولیس بیندازیم. آبی‌پوشان تحت هدایت ریکاردو ساپینتو در فاصله هفته دوم تا هفتم لیگ برتر طی پنج مسابقه تنها چهار امتیاز کسب کردند تا ساپینتو عملکردی به مراتب ضعیف‌تر از شش امتیازی که اوسمار در شش بازی نیم‌فصل دوم به دست آورده را به ثبت برساند. استقلال تحت هدایت ساپینتو در فاصله هفته دوم تا هفتم لیگ برتر تنها ۴ امتیاز از ۵ مسابقه کسب کرد. عملکرد او در این مقطع حتی از عملکرد اوسمار در ۵ بازی اخیر پرسپولیس ضعیف‌تر بود اما این تنها بخشی از ماجراست. به این نتایج، فاجعه باخت ۷-۱ مقابل الوصل امارات در لیگ قهرمانان آسیا، شکست ۱ بر صفر مقابل استقلال خوزستان در لیگ و باخت ۱ بر صفر مقابل المحرق بحرین را نیز اضافه کنید. به بیان دقیق‌تر استقلال از تاریخ ۲۶/۰۸/۲۰۲۵ تا ۰۵/۱۰/۲۰۲۵، چهل و یک روز کامل بدون برد در مسابقات رسمی لیگ و جام حذفی بود. این دوره طولانی بدون پیروزی، نه تنها از نظر امتیازی بلکه از حیث روحی و فنی، ضربه سنگینی به تیم وارد کرد و نشان‌دهنده عمق بحران در استقلال بود. ساپینتو در این بازه نتوانست تعادل لازم را در خطوط دفاعی و هجومی برقرار کند که نتیجه‌اش گل‌های خورده سنگین و ناتوانی در خلق موقعیت بود.
تراکتور صدرنشین فعلی لیگ برتر نیز در نیم‌فصل دوم با چالش‌های مشابه مواجه شد. این تیم از تاریخ پنجشنبه ۰۴/۱۲/۲۰۲۵ تا یکشنبه ۱۸/۰۱/۲۰۲۶، در ۵ مسابقه تنها یک برد به دست آورد و ۶ امتیاز جمع کرد و به مدت ۴۵ روز، بدون برد ماند. عملکرد اسکوچیچ در این بازه از نظر امتیازی، کاملاً مشابه عملکرد ۶ بازی نیم‌فصل دوم اوسمار بود. در کنار این، تراکتور در همان ۵ بازی تنها ۲ گل به ثمر رساند و مشکل جدی گلزنی را تجربه کرد.
محرم نویدکیا نیز در نیم‌فصل دوم لیگ، نتایج ضعیفی ثبت کرد. از آخرین بازی نیم‌فصل اول و شکست مقابل استقلال در اصفهان به مدت ۳۱ روز، نویدکیا بدون برد ماند. در این دوره، تیمش پنج بازی انجام داد: شکست مقابل پرسپولیس، استقلال و تراکتور، و تساوی بدون گل برابر ملوان و گل‌گهر. مجموعاً تنها دو امتیاز از این پنج مسابقه که یکی از ضعیف‌ترین رکوردهای نیم‌فصل دوم است.
بنابراین، بحران فعلی پرسپولیس را نمی‌توان به عنوان یک وضعیت منحصر به فرد تفسیر کرد. داده‌ها نشان می‌دهد که حتی تیم‌های صدرنشین و مدعی نیز در مقاطعی با مشکلات جدی کسب نتیجه مواجه شده‌اند.
با در نظر گرفتن حقایق آماری فوق به نظر می‌رسد بحران فعلی پرسپولیس و اوسمار ویرا نه‌تنها منحصر به این تیم نیست بلکه در مقایسه با رقبا حتی ملایم‌تر به نظر می‌رسد. اوسمار در شش بازی اخیر شش امتیاز کسب کرده در حالی که ساپینتو در دوره مشابه تنها چهار امتیاز داشت، اسکوچیچ شش امتیازی بود اما با بحران گلزنی عمیق‌تر، و نویدکیا تنها دو امتیاز از پنج بازی به دست آورد. این مقایسه فنی تأکید می‌کند که لیگ برتر ایران در فصل جاری با نوسانات شدید عملکردی روبه‌رو است که دلیلش را می‌توان فشردگی برنامه مسابقات، مصدومیت‌ها یا تغییرات تاکتیکی و... دانست.
در نهایت یادآوری این نکته مهم است که بحران‌ها در فوتبال بخشی از روند طبیعی لیگ‌ها و رقابت‌های دوره‌ای هستند. پرسپولیس با وجود مشکلات فعلی، از منظر فنی و مدیریتی در جایگاه مناسبی قرار دارد و با اصلاح نقاط ضعف می‌تواند روند مثبت خود را از سر بگیرد. این واقعیت، هم برای هواداران دلگرم‌کننده است و هم نشان می‌دهد که مقایسه با بحران‌های مشابه در سایر تیم‌ها، پرسپولیس را در یک موقعیت بحرانی ویژه قرار نمی‌دهد، بلکه تنها در میان نوسانات طبیعی رقابت‌ها قرار دارد.