ابهامات مالی گستردهتر شد
وام ۴۷ میلیاردی استقلال به رامین رضاییان
انتشار جزئیات تازه از قرارداد رامین رضاییان، بار دیگر موضوع قراردادهای غیرشفاف در باشگاه استقلال را به صدر اخبار فوتبال ایران آورده است. طبق اطلاعات ثبتشده در سازمان لیگ، قرارداد رضاییان با استقلال رقمی حدود ۲۹ میلیارد تومان دارد، اما بررسی پرداختهای انجامشده از سوی باشگاه، ابهاماتی جدی درباره رقم واقعی این قرارداد ایجاد کرده است.
بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم، باشگاه استقلال برای تمدید قرارداد رامین رضاییان، مبلغی معادل ۷ درصد قرارداد را به مدیر برنامههای این بازیکن پرداخت کرده است؛ رقمی که حدود ۷ میلیارد تومان عنوان میشود. این عدد بهتنهایی نشان میدهد که قرارداد واقعی رضاییان نه ۲۹ میلیارد تومان، بلکه حدود ۱۰۰ میلیارد تومان بوده است، چرا که ۷ درصد از ۱۰۰ میلیارد تومان دقیقاً برابر با همان ۷ میلیارد تومان پرداختی میشود. همین اختلاف فاحش میان رقم ثبتشده و پرداختهای انجامشده، نخستین نشانه از یک قرارداد غیرشفاف است.
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. طبق اطلاعات منتشرشده باشگاه استقلال در تیرماه سال ۱۴۰۴ مبلغ ۴۳۷ میلیارد و ۵۰۰ میلیون ریال، معادل بیش از ۴۳ میلیارد تومان، تحت عنوان «وام قرضالحسنه یکماهه» به رامین رضاییان پرداخت کرده است. این وام قرار بوده پس از یک ماه به باشگاه بازگردانده شود، اما تاکنون خبری از بازپرداخت آن منتشر نشده و مشخص نیست چرا چنین مبلغ سنگینی اساساً در قالب وام به یک بازیکن پرداخت شده است.
این پرسش جدی مطرح میشود که دلیل پرداخت چنین وامی چه بوده و چرا باشگاه استقلال، آن هم در شرایط مالی نهچندان مساعد، تصمیم گرفته مبلغی کلان را در اختیار یک بازیکن قرار دهد. مهمتر اینکه چرا این پول در موعد مقرر به باشگاه بازنگشته و چه نهادی باید پاسخگوی این اتفاق باشد.
گزارشها حاکی از آن است که مدیران استقلال برای رعایت سقف بودجه تعیینشده برای فصل جاری، رقم واقعی قرارداد بسیاری از مربیان و بازیکنان خارجی و داخلی را کمتر از مبلغ واقعی در سازمان لیگ ثبت کردهاند. این روش که عملاً دور زدن قوانین مالی محسوب میشود، نهتنها شفافیت را از بین میبرد، بلکه ساختار نظارتی فوتبال ایران را نیز زیر سؤال میبرد.
در روزهای اخیر، موضوع قراردادهای غیرشفاف در استقلال به یکی از بحثبرانگیزترین مسائل فوتبال ایران تبدیل شده است. قراردادهایی که بهصورت واقعی ثبت نشدهاند و پرداختهایی که با عناوین مختلفی مانند «وام» یا «پاداش» و... انجام میشود، نشان میدهد مشکل تنها به یک باشگاه محدود نیست. وقتی چنین قراردادهایی در بالاترین سطح فوتبال کشور ثبت میشود، این سؤال جدی مطرح است که نقش سازمان لیگ، فدراسیون فوتبال و نهادهای نظارتی در کنترل این وضعیت چیست.
ماجرای قرارداد رامین رضاییان تنها یک نمونه از ابهامات مالی موجود در فوتبال ایران است؛ نمونهای که اگر بهصورت شفاف بررسی نشود، میتواند اعتماد عمومی به سلامت رقابتها و مدیریت باشگاهها را بیش از پیش خدشهدار کند.
حالا انتظار میرود مدیران استقلال و مسئولان ذیربط، پاسخهای روشنی به این پرسشها بدهند چرا که سکوت در برابر چنین ابهاماتی، به معنای پذیرش وضعیتی است که کل ارکان فوتبال ایران را زیر سؤال میبرد.
انتهای پیام/