عصای دست نوری؛ از تجربه قمی تا جسارت جعفرنیا

در جغرافیای فوتبال ایران، بندرانزلی فراتر از یک شهر است؛ اینجا فوتبال با صدای موج‌های خزر و بوی تند ماهی پیوند خورده است. وقتی صحبت از فوتبال زنان به میان می‌آید، نام «ملوان» نه‌تنها یک تیم، بلکه بخشی از هویت و تاریخ این رشته است. ملوانی که در فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴ لیگ برتر زنان، پس از سال‌ها سایه‌نشینی، دوباره بال‌های سپید خود را گشود و نشان داد که ریشه‌های اصالت در گیلان، خشک‌شدنی نیست. کسب مقام چهارم در لیستی که زیر سلطه دلارهای صنعتی و غول‌های کویری است، برای دختران انزلی چیزی فراتر از یک رتبه ساده بود؛ این یک بیانیه بازگشت بود.
تیم فوتبال زنان ملوان بندرانزلی، یکی از قدیمی‌ترین و پرافتخارترین تیم‌های فوتبال زنان ایران با سابقه قهرمانی و نایب‌قهرمانی‌های متعدد، در فصل ۱۴۰۳-۱۴۰۴ لیگ برتر زنان با کسب مقام چهارم، فصل موفقی را سپری کرد. این تیم ریشه‌دار انزلی‌چی که همواره به حمایت هواداران پرشور شمالی متکی است، با کسب ۳۰ امتیاز (حاصل از ۹ پیروزی، ۳ تساوی و ۶ شکست)، ۲۸ گل زده و ۱۸ گل خورده و تفاضل گل ۱۰+، پس از تیم‌های خاتون بم (۴۹ امتیاز)، گل‌گهر سیرجان (۴۷ امتیاز) و ایستا البرز (۳۴ امتیاز) در جایگاه چهارم ایستاد. ملوان که در سال‌های گذشته فراز و نشیب‌هایی داشت، در این فصل با ترکیبی از بازیکنان با‌تجربه نظیر سارا قمی (با ۸ گل) و جوانانی چون یسنا جعفرنیا (با ۷ گل)، دوباره به جمع مدعیان بازگشت و نشان داد توان رقابت با غول‌های لیگ را دارد.
فصل با یک ریسک بزرگ آغاز شد. نیمکتی که سال‌ها در اختیار بزرگان فوتبال بانوان بود، به «پگاه نوری» سپرده شد؛ چهره‌ای که نام خانوادگی‌اش با تاریخ ملوان گره خورده است. او در حالی سکان هدایت تیم را در دست گرفت که لیگ برتر با ورود پرسپولیس، رنگ و بویی تازه و البته سخت‌تر به خود گرفته بود. نقل‌وانتقالات تابستانی برای ملوان، نه با بمب‌های خبری، بلکه با استراتژی «ثبات» پیش رفت. نوری ترجیح داد هسته اصلی تیم را حفظ کند و با تزریق چند مهره جوان، میان تجربه و انگیزه تعادل برقرار کند.
«پگاه نوری» جوان، نخستین تجربه سرمربیگری خود را با ملوان آغاز کرد. او با استراتژی‌های متوازن دفاعی-هجومی، انسجام تیم را حفظ کرد. با این حال، شروع فصل با نتایج متغیری همراه بود؛ پیروزی‌های خانگی نوید روزهای روشن را می‌داد، اما تساوی‌های بدموقع و شکست‌های سنگین (مانند باخت ۳ بر صفر مقابل خاتون بم در هفته هشتم) چالش‌برانگیز شد.
اما جاده موفقیت در نیم‌فصل اول چندان هموار نبود. فراز و نشیب‌های آغازین، پیروزی‌های ناپلئونی و تساوی‌هایی که بوی ناامیدی می‌داد، صدای منتقدان را بلند کرد. اوج بحران در هفته هشتم رقم خورد؛ جایی که شکست سنگین ۳ بر صفر مقابل خاتون بم، ملوانی‌ها را به رتبه پنجم تبعید کرد. در آن روزهای سرد انزلی، زمزمه‌های برکناری نوری به گوش می‌رسید، اما مدیریت باشگاه و هواداران همیشه در صحنه، پای «فرزند ملوان» ایستادند.
ملوان نیم‌فصل نخست را با ۴ برد، ۲ تساوی و ۳ شکست در رتبه پنجم به پایان رساند؛ عملکردی که برای این مدعی سنتی چندان رضایتبخش نبود و حتی شایعه برکناری پگاه نوری را به گوش رساند. اما نیم‌فصل دوم، داستان دیگری داشت. گویی وقفه بازی‌ها، روح جنگندگی را در کالبد قوی سپید دمیده بود. ملوان نیم‌فصل دوم، تیمی بود که نوسان را به حداقل رساند و اشتباهات خط دفاعی را با سختگیری بیشتری اصلاح کرد. دریافت تنها ۱۸ گل در طول فصل، گواه بر ساختار دفاعی مستحکمی بود که پگاه نوری بنا کرده بود.
دراماتیک‌ترین پرده این فصل در هفته هفدهم اجرا شد. در حالی که همه منتظر تکرار پیروزی‌های روتین خاتون بم بودند، دختران انزلی در یک بازی هوشمندانه و سراسر ایثار، غول شکست‌ناپذیر لیگ را زمینگیر کردند. این پیروزی نه‌تنها سه امتیاز به حساب ملوان واریز کرد، بلکه به لحاظ روانی پیامی به تمام لیگ فرستاد: هیچ قلعه‌ای برای قوی سپید تسخیرناپذیر نیست. این برد جانی دوباره به کالبد تیم دمید تا آنها با ۳۰ امتیاز، مقتدرانه جایگاه چهارم را از آن خود کنند.
موفقیت ملوان در این فصل مدیون درخشش مهره‌هایی بود که هر کدام وزنه تعادل تیم بودند. سارا قمی، ستاره بی‌چون‌وچرای تاریخ فوتبال زنان ایران، با زدن ۸ گل نشان داد که تمام‌شدنی نیست. او در کنار یسنا جعفرنیای جوان که ۷ بار دروازه حریفان را گشود، زوجی مخوف ساختند که هر دفاعی را به لرزه می‌انداخت. ملوان در این فصل آموخت که چگونه از تجربه قمی برای مدیریت لحظات سخت و از انرژی جعفرنیا برای درهم‌شکستن لایه‌های دفاعی رقیب استفاده کند.