تکنیکی که در اختیار سرخابیها نیست
5 هفته قبل، رئال مادرید یک تیم شکستخورده بود، در لیگ قهرمانان راهی به جمع 8تیم برتر پیدا نکرد، صدر لالیگا را در دست رقیب سنتی میدید، تفاهم و اتحاد در تیم وجود نداشت و هواداران هم به این تیم امید زیادی نداشتند. آنها در آخرین بازی مرحله گروهی لیگ قهرمانان با نتیجه باورنکردنی 4بر2 مقابل بنفیکا شکست خوردند تا راهی مرحله حذفی شوند.
اما آربلوا توانست غیرممکن را ممکن کند. شام دوستی در یکی از بهترین رستورانهای مادرید مثل شامهای ما نبود که ظاهر خوب و باطن بد داشته باشد. آن شام، نه به پیشنهاد و طرح باشگاه که توسط بازیکنان ترتیب داده شد تا همدیگر را بیشتر دوست داشته باشند.
بازیکنان کنار هم نشستند و پذیرفتند که فقط آنها میتوانند تیم را از این بحران خارج کنند. آنها صدر جدول لالیگا را پس گرفتند، بازی رفت پلیآف لیگ قهرمانان را با یک گل در خانه حریف به سود خود تمام کردند و حالا همه چیز را باب میل میبینند. همه اینها به این دلیل اتفاق افتاد که بازیکنان تیم خواستند و توانستند.
آنچه در رئال شروع شد و به نتیجه رسید، نتیجه کوتاه آمدن بازیکنان بود. آن ستارههای بزرگ توانستند خود را بشکنند. آنها نام خود را کنار گذاشتند تا تیم موفق شود.
اما در تیمهای پرهوادار ایرانی چه شد؟ بازیکنانی که از نظر نام و اعتبار، قابل مقایسه با ستارگان بزرگ دنیا نیستند، نمیتوانند از نام خود برای تیم بگذرند. چند ستاره مشهور در این تیمها داریم که قادر نیستند یک تیم موفق بسازند. بازیکنان رئال به آربلوا کمک کردند تا او هم مانند آلونسو ناکام از تیم نرود. اما ستارگان سرخابی چه کمکی به نیمکتهایشان کردند؟
با هزینههای قابل توجهی که در این دو تیم صورت گرفت، پیشبینی میشد، دو ابرباشگاه ببینیم. دو تیم مهارناپذیر که برای رسیدن به قهرمانی، فاصلهای شگفتانگیز با تیمهای دیگر ایجاد میکنند؛ اما هیچ یک از دو تیم، موفق عمل نکردند چون نه مدیریت خوبی داشتند، نه نیمکتهای خوبی و نه تیمهای متحدی.
انتهای پیام/
اما آربلوا توانست غیرممکن را ممکن کند. شام دوستی در یکی از بهترین رستورانهای مادرید مثل شامهای ما نبود که ظاهر خوب و باطن بد داشته باشد. آن شام، نه به پیشنهاد و طرح باشگاه که توسط بازیکنان ترتیب داده شد تا همدیگر را بیشتر دوست داشته باشند.
بازیکنان کنار هم نشستند و پذیرفتند که فقط آنها میتوانند تیم را از این بحران خارج کنند. آنها صدر جدول لالیگا را پس گرفتند، بازی رفت پلیآف لیگ قهرمانان را با یک گل در خانه حریف به سود خود تمام کردند و حالا همه چیز را باب میل میبینند. همه اینها به این دلیل اتفاق افتاد که بازیکنان تیم خواستند و توانستند.
آنچه در رئال شروع شد و به نتیجه رسید، نتیجه کوتاه آمدن بازیکنان بود. آن ستارههای بزرگ توانستند خود را بشکنند. آنها نام خود را کنار گذاشتند تا تیم موفق شود.
اما در تیمهای پرهوادار ایرانی چه شد؟ بازیکنانی که از نظر نام و اعتبار، قابل مقایسه با ستارگان بزرگ دنیا نیستند، نمیتوانند از نام خود برای تیم بگذرند. چند ستاره مشهور در این تیمها داریم که قادر نیستند یک تیم موفق بسازند. بازیکنان رئال به آربلوا کمک کردند تا او هم مانند آلونسو ناکام از تیم نرود. اما ستارگان سرخابی چه کمکی به نیمکتهایشان کردند؟
با هزینههای قابل توجهی که در این دو تیم صورت گرفت، پیشبینی میشد، دو ابرباشگاه ببینیم. دو تیم مهارناپذیر که برای رسیدن به قهرمانی، فاصلهای شگفتانگیز با تیمهای دیگر ایجاد میکنند؛ اما هیچ یک از دو تیم، موفق عمل نکردند چون نه مدیریت خوبی داشتند، نه نیمکتهای خوبی و نه تیمهای متحدی.
انتهای پیام/