بحران در برنابئو؛ آربلوا در آستانه سقوط، نگرانی درباره امباپه پیش از جدال با بنفیکا
فضای حاکم بر ورزشگاه سانتیاگو برنابئو به اوج تنش رسیده است؛ جایی که نه هواداران به آینده امیدوارند و نه مدیران باشگاه از روند فعلی رضایت دارند. پروژهای که با اعتماد کامل فلورنتینو پرز به آلوارو آربلوا آغاز شد، حالا در میانه فصل با خطر فروپاشی روبهروست. حذف از جام حذفی، لغزشهای متوالی در لالیگا و شکستهای نگرانکننده در اروپا، سرمربی جوان مادرید را در موقعیتی قرار داده که دیدار سهشنبه مقابل بنفیکا میتواند حکم سرنوشت را برای او امضا کند.
جام از دست رفت، لیگ با اما و اگر
آربلوا فصل را با ریسکهای بزرگ آغاز کرد؛ تصمیم به استفاده گسترده از بازیکنان تیم دوم در جام حذفی و کنار گذاشتن ستارهها، به حذف تلخ برابر (آلباسته) انجامید؛ شکستی که از همان ابتدا پایههای اعتماد را لرزاند. در لالیگا نیز صدرنشینی مقطعی بیش از آنکه حاصل فوتبال برتر مادرید باشد، نتیجه لغزشهای رقیب سنتی یعنی بارسلونا بود. سکوهای برنابئو بارها با سوتهای اعتراضی واکنش نشان دادند و نشانههای نارضایتی آشکار شد.
در لیگ قهرمانان اروپا، شکست سنگین در دیدار رفت مقابل بنفیکا تصویر نگرانکنندهای از تیمی ارائه داد که برای فتح همه جامها ساخته شده بود. حالا با وجود برتری ۱-۰، هیچکس در مادرید آسودهخاطر نیست. حذف احتمالی، بحرانی بیسابقه برای مدیریت باشگاه رقم خواهد زد؛ بحرانی که مستقیماً اعتبار رئیس باشگاه را هدف میگیرد.
تیمی بیهویت و ستارههایی که تنها ماندهاند
بزرگترین دستاورد آربلوا، احیای نسبی وینیسیوس جونیور عنوان میشود؛ بازیکنی که در دوره ژابی آلونسو رابطهای پرتنش با نیمکت داشت. با این حال، فراتر از این مورد، هویت فنی مشخصی در تیم دیده نمیشود. پیروزیها عمدتاً بر دوش درخششهای فردی و مهارهای تیبو کورتوا بنا شده است. نشانههایی از «خودگردانی» در زمین مشاهده میشود؛ وضعیتی که در بلندمدت نمیتواند راهگشا باشد.
در شکست اخیر برابر اوساسونا، تصمیمات تعویضی آربلوا بار دیگر زیر سؤال رفت. تغییرات غیرمنتظره، اصرار بر حفظ برخی بازیکنان حتی در روزهای کمفروغ، و ناتوانی در بازگرداندن تیم پس از دریافت گل نخست، تصویری از سردرگمی تاکتیکی ارائه داده است؛ بهگونهای که تیم هرگز نتوانسته بازی باخته را برگرداند.
نگرانی فزاینده درباره کیلیان امباپه
در کنار بحران نیمکت، وضعیت کیلیان امباپه نیز به دغدغهای جدی تبدیل شده است. اگرچه آمار گلهای او همچنان قابل قبول است، اما از ابتدای سال ۲۰۲۶ نشانههای افت بدنی و ذهنی در بازیاش دیده میشود. مصدومیت زانو باعث شد چند دیدار ژانویه را از دست بدهد و در فینال سوپرجام اسپانیا مقابل بارسلونا تنها دقایقی کوتاه بازی کند؛ آن هم با کیفیتی پایینتر از استانداردهای همیشگی.
پس از بازگشت، امباپه در چهار بازی هفت گل به ثمر رساند، اما از دیدار مقابل رایووایهکانو دوباره روند نزولی آغاز شد. در لیسبون، یکی از کماثرترین نمایشهای فصل را ارائه داد و در پامپلونا نیز برابر اوساسونا نتوانست جریان بازی را تغییر دهد. همزمان، اوجگیری وینیسیوس و فشار تقویم فشرده، بار مضاعفی بر ستاره فرانسوی وارد کرده است.
با وجود این شرایط، آربلوا تمایلی به تعویض امباپه نشان نمیدهد؛ شاید به دلیل تجربه تلخ دوران ژابی آلونسو و حواشی نیمکتنشینی وینیسیوس در مقاطعی حساس. سرمربی جوان از آغاز کارش تلاش کرده ستارهها را راضی نگه دارد، اما این محافظهکاری اکنون میتواند به پاشنه آشیل او بدل شود.
سهشنبه؛ شبی برای بقا
دیدار پیشرو مقابل بنفیکا نهتنها سرنوشت اروپایی مادرید، بلکه آینده نیمکت را تعیین میکند. قرارداد آربلوا نامحدود است و مدیران امیدوار بودند با کسب دستکم یک جام، پروژهای بلندمدت با او کلید بزنند. اما اگر حذف زودهنگام رقم بخورد، حتی احتمال فسخ زودهنگام نیز دور از ذهن نخواهد بود؛ هرچند گزینه جایگزین آمادهای در دسترس نیست و تغییر سوم روی نیمکت در ماه فوریه ریسکی بزرگ محسوب میشود.
مادرید اکنون در نقطهای ایستاده که هر تصمیم میتواند سرنوشت فصل را تغییر دهد. برنابئو نفس در سینه حبس کرده است؛ یا بازگشتی مقتدرانه در اروپا و احیای امید، یا سقوطی که پروژهای تازهتأسیس را پیش از شکوفایی به پایان میرساند.
انتهای پیام/