سوال بزرگ تودور پس از شکست در دربی
تاتنهام چه میخواهد؟
پیش از دربی شمال لندن بین یک تیم صدرنشین و تیمی که برای نخستین بار در تاریخ لیگ برتر خطر سقوط را تجربه میکند، تاتنهام از همان ابتدا میدانست مأموریت سختی پیش رو دارد. دربی شمال لندن مقابل آرسنال همیشه بازی مرگ و زندگی است، آن هم در شرایطی که سرمربی جدید، ایگور تودور، تنها پنج روز فرصت داشت تا پس از برکناری توماس فرانک تیم را تحویل بگیرد و ایدههایش را منتقل کند. تودور در تجربههای کوتاهمدتش در لاتزیو، یوونتوس و اودینزه با سیستم ۱-۲-۴-۳ موفق بود، اما پیادهسازی همان الگو در تیمی که با مصدومیت و محرومیت دستوپنجه نرم میکند، کار سادهای نبود؛ درست مانند همان تجربهای که روبن آموریم در منچستریونایتد داشت.
مشکلات از همان ابتدای هفته خودشان را نشان دادند. خرید رکوردشکن باشگاه، دومینیک سولانکه، به دلیل گلودرد تمرینات کاملی نداشت و آمادگی صددرصدی پیدا نکرد. در سوی مقابل، آرسنالِ صدرنشین بعد از توقف برابر ولورهمپتون به دنبال جبران بود و با انگیزه مضاعف به زمین آمد. با این حال، نیمه نخست برای تاتنهام امیدوارکننده پیش رفت؛ تیمی که با انرژی و جسارت بازی کرد و نشان داد هنوز میتواند واکنش نشان بدهد. با وجود این شروع مثبت، شکست ۴ بر ۱ مقابل رقیب سنتی ضربهای حیثیتی بود. باخت سنگین برابر دشمن دیرینه، آن هم برای دومین بار در یک فصل، برای هواداران غیرقابلتحمل است. تلختر اینکه ابرچی اِزه دوباره نقش اصلی را در فروپاشی اسپرز بازی کرد؛ بازیکنی که تابستان گذشته پیشنهاد تاتنهام را رد کرده بود. هر بار که او توپ را لمس میکرد، استرس در خط دفاعی موج میزد. او با دو گل در دربی شمال لندن، تبدیل به نخستین بازیکنی شد که در یک فصل، پنج بار در دربی شمال لندن گلزنی میکند و حالا با تنها دو بازی، تبدیل به یکی از بهترین گلزنان تاریخ این رقابت سنتی شده است.
جو ورزشگاه ماهها متشنج بود، اما اخراج فرانک موقتاً فضا را آرامتر کرد. هواداران پرچمها را بالا بردند و با هر تکل و دفع توپ تیمشان را تشویق کردند. حتی خاطره شکست ۲-۱ مقابل نیوکاسل یونایتد هم باعث نشد انرژی جدید خاموش شود. این ارتباط دوباره میان تیم و سکوها، شاید مهمترین نکته مثبت عصر یکشنبه بود. در زمین، رندال کولو موآنی یکی از معدود بازیکنانی بود که واقعاً تفاوت ایجاد کرد. او که سابقه همکاری با تودور را داشت، با سرعت و دوندگیاش مدافعان آرسنال را آزار داد و تنها ۱۲۲ ثانیه بعد از گل اول حریف، بازی را به تساوی کشاند. حتی گابریل ماگالاییش برای مهارش مجبور به خطاهای خشن شد. گل مردود او هم صحنهای بحثبرانگیز بود و بسیاری معتقد بودند داور سختگیرانه تصمیم گرفته است؛ موقعیتی شبیه گلی که هوگو اکیتیکه پیشتر برای لیورپول مقابل تاتنهام در همین ورزشگاه زده بود و همین در فضای مجازی، باعث انتقادات تند هواداران تاتنهام شد.
اما نیمه دوم واقعیت اختلاف سطح دو تیم را عیان کرد. ویکتور یوکرش در جدالهای تنبهتن بر رادو دراگوشین برتری داشت و خط دفاع تاتنهام بارها بههم ریخت. بوکایو ساکا با دریبلهای متوالی از جد اسپنس و فندفن عبور میکرد و از سمت راست خطر میساخت. در میانه میدان هم ژاوی سیمونز، کانر گلگر و پاپه ماتارسار روز کمفروغی داشتند. تلاشهای ایو بیسوما هم با یک اشتباه ساده به گل سوم آرسنال ختم شد.
اکنون تودور تازه به عمق بحران پی برده است. فاصله فنی و ذهنی با آرسنال زیاد است و تیم از کمبود اعتمادبهنفس رنج میبرد. در جدول هم حاشیه امنیت چندانی وجود ندارد؛ توقف وستهم یونایتد مقابل بورنموث و شکست ناتینگهام فارست کمی به اسپرز کمک کرد، اما خطر هنوز نزدیک است. تودور تنها به ۹۰ دقیقه بازی نیاز داشت تا در نشست خبری سؤال همیشگی سرمربیان اخیر تاتنهام را مطرح کند: «هدف این باشگاه چیست و این بازیکنان چه میخواهند؟» حالا نگاهها به دیدار بعدی مقابل فولام در ورزشگاه کریون کاتج دوخته شده؛ مسابقهای که میتواند شروع احیا باشد یا ادامه سقوط.
انتهای پیام/
مشکلات از همان ابتدای هفته خودشان را نشان دادند. خرید رکوردشکن باشگاه، دومینیک سولانکه، به دلیل گلودرد تمرینات کاملی نداشت و آمادگی صددرصدی پیدا نکرد. در سوی مقابل، آرسنالِ صدرنشین بعد از توقف برابر ولورهمپتون به دنبال جبران بود و با انگیزه مضاعف به زمین آمد. با این حال، نیمه نخست برای تاتنهام امیدوارکننده پیش رفت؛ تیمی که با انرژی و جسارت بازی کرد و نشان داد هنوز میتواند واکنش نشان بدهد. با وجود این شروع مثبت، شکست ۴ بر ۱ مقابل رقیب سنتی ضربهای حیثیتی بود. باخت سنگین برابر دشمن دیرینه، آن هم برای دومین بار در یک فصل، برای هواداران غیرقابلتحمل است. تلختر اینکه ابرچی اِزه دوباره نقش اصلی را در فروپاشی اسپرز بازی کرد؛ بازیکنی که تابستان گذشته پیشنهاد تاتنهام را رد کرده بود. هر بار که او توپ را لمس میکرد، استرس در خط دفاعی موج میزد. او با دو گل در دربی شمال لندن، تبدیل به نخستین بازیکنی شد که در یک فصل، پنج بار در دربی شمال لندن گلزنی میکند و حالا با تنها دو بازی، تبدیل به یکی از بهترین گلزنان تاریخ این رقابت سنتی شده است.
جو ورزشگاه ماهها متشنج بود، اما اخراج فرانک موقتاً فضا را آرامتر کرد. هواداران پرچمها را بالا بردند و با هر تکل و دفع توپ تیمشان را تشویق کردند. حتی خاطره شکست ۲-۱ مقابل نیوکاسل یونایتد هم باعث نشد انرژی جدید خاموش شود. این ارتباط دوباره میان تیم و سکوها، شاید مهمترین نکته مثبت عصر یکشنبه بود. در زمین، رندال کولو موآنی یکی از معدود بازیکنانی بود که واقعاً تفاوت ایجاد کرد. او که سابقه همکاری با تودور را داشت، با سرعت و دوندگیاش مدافعان آرسنال را آزار داد و تنها ۱۲۲ ثانیه بعد از گل اول حریف، بازی را به تساوی کشاند. حتی گابریل ماگالاییش برای مهارش مجبور به خطاهای خشن شد. گل مردود او هم صحنهای بحثبرانگیز بود و بسیاری معتقد بودند داور سختگیرانه تصمیم گرفته است؛ موقعیتی شبیه گلی که هوگو اکیتیکه پیشتر برای لیورپول مقابل تاتنهام در همین ورزشگاه زده بود و همین در فضای مجازی، باعث انتقادات تند هواداران تاتنهام شد.
اما نیمه دوم واقعیت اختلاف سطح دو تیم را عیان کرد. ویکتور یوکرش در جدالهای تنبهتن بر رادو دراگوشین برتری داشت و خط دفاع تاتنهام بارها بههم ریخت. بوکایو ساکا با دریبلهای متوالی از جد اسپنس و فندفن عبور میکرد و از سمت راست خطر میساخت. در میانه میدان هم ژاوی سیمونز، کانر گلگر و پاپه ماتارسار روز کمفروغی داشتند. تلاشهای ایو بیسوما هم با یک اشتباه ساده به گل سوم آرسنال ختم شد.
اکنون تودور تازه به عمق بحران پی برده است. فاصله فنی و ذهنی با آرسنال زیاد است و تیم از کمبود اعتمادبهنفس رنج میبرد. در جدول هم حاشیه امنیت چندانی وجود ندارد؛ توقف وستهم یونایتد مقابل بورنموث و شکست ناتینگهام فارست کمی به اسپرز کمک کرد، اما خطر هنوز نزدیک است. تودور تنها به ۹۰ دقیقه بازی نیاز داشت تا در نشست خبری سؤال همیشگی سرمربیان اخیر تاتنهام را مطرح کند: «هدف این باشگاه چیست و این بازیکنان چه میخواهند؟» حالا نگاهها به دیدار بعدی مقابل فولام در ورزشگاه کریون کاتج دوخته شده؛ مسابقهای که میتواند شروع احیا باشد یا ادامه سقوط.
انتهای پیام/