فوتبال ما به جباری‌ها نیاز دارد

بازی مس – استقلال تمام شد. مس بازی را باخته بود؛ اما مجتبی جباری سرمربی تیم بازنده به میانه زمین رفت و با داوران و بازیکنان هر دو تیم دست داد و به کنفرانس رفت.
فوتبال ما به مربیانی این چنین که مثل آقاها رفتار کنند، نیاز دارد. مربیانی مانند مجتبی جباری، وحید هاشمیان، محرم نویدکیا و مربیان جنتلمنی که درست رفتار کنند و به فوتبال ما آرامش دهند.
مدت‌هاست فوتبال ما در مسیر نادرست قرار گرفته است. مربیان گمان می‌کنند اگر فریاد نزنند و اگر پرخاش در رفتار نداشته باشند، اشتباه کرده‌اند.‌ آش تا آنجا شور شد که حتی وجود دوربین‌ها هم نمی‌توانست دیوار حرمت ایجاد کند. دوربین را می‌دیدند و فحاشی می‌کردند.
در دوره کرونا، یکی از بازی‌های لیگ قهرمانان در ورزشگاه خالی از تماشاگر برگزار شد. زین‌الدین زیدان سرمربی رئال مادرید و پپ گواردیولا سرمربی منچسترسیتی در پایان بازی به سمت هم رفتند با هم دست دادند و 10 دقیقه با هم حرف زدند و بعدها مشخص شد آنها درباره فوتبال آینده صحبت می‌کردند. همه اینها در حالی اتفاق افتاد که یک غول اروپایی در برابر دیگر غول قاره سبز شکست خورده بود.
دو مربی با وقار فوتبال دنیا بی‌آنکه به زمین و داور و شرایط مسابقه بتازند و انگشت اتهام به سمتی بگیرند، با هم درباره فوتبال گفت‌و‌گو کردند. فوتبال زنده است چون مردانی این چنین دارد. مردانی که می‌دانند فوتبال آنها را سرشناس کرده و باید به وظایف خود در قبال فوتبال عمل کنند.
فوتبال ما به مردان خویشتندار، آرام و متشخصی چون وحید هاشمیان، محرم نویدکیا و مجتبی جباری نیاز دارد تا به شاگردانشان درس بزرگمنشی بدهند.
خسته شدیم از بس جنجال، حاشیه، توهین و بی‌احترامی دیدیم. خسته شدیم از صحنه‌ها و شعارهای زشت.
کاش اراده‌ای بود تا جدا از خواست و دایره قدرت دلال‌ها، فوتبال ما پر شود از مربیان بزرگ و موقر.
انتهای پیام/