کسی از آقای سیدورف خبر دارد؟

انتصاب کلارنس سیدورف به عنوان مشاور ورزشی استقلال، از همان روزهای نخست، با حرف و حدیث‌های زیادی همراه شد و ترکیبی از دو دیدگاه ‌ پوپولیستی بودن ماجرا و نوآوری‌های ادعایی را در دل هواداران و پیشکسوتان این باشگاه ایجاد کرد اما امروز، پس از گذشت ماه‌ها، باید با نگاهی انتقادی و بدون تعارف، به عملکرد واقعی این قرارداد پرداخت.
واقعیت تلخ این است که سیدورف، مشاوری که طبق مفاد صریح قرارداد موظف به حضور فیزیکی و ماهانه پنج روزه در باشگاه بوده است، عملاً به یک «مشاور غایب» تبدیل شده است. او حتی پیش از جنگ اخیر ماه‌هاست از ایران دور بوده و در حالی که استقلال درگیر بحران‌های مدیریتی و ورزشی بود، ایشان به دنبال کمک به تیم ملی سورینام برای صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ است. گزارش‌های معتبر نشان می‌دهد که او در حال آماده‌سازی سورینام برای پلی‌آف‌های مهم مقابل بولیوی و عراق است. این در حالی است که حضور مستمر او در تمرینات، جلسات فنی و نظارت بر روند کار در استقلال، تنها در حد یک بند کاغذی باقی مانده است.
اگر بخواهیم عملکرد مشاور ورزش استقلال را در این دوره بسنجیم، باید به مجموعه‌ای از تصمیمات غلط اشاره کنیم؛ از خریدهای جنجالی و بی‌کیفیت خارجی مانند نازون و جنپو گرفته تا انتخاب اشتباه سرمربی (ساپینتو) و هزاران حاشیه دیگر. در این میان، تنها دستاوردی که از حضور سیدورف به یاد می‌آید، بیانیه‌ای در محکومیت حمله رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ روزه بود اما نکته تأسفبارتر اینجاست که در جنگ اخیر (جنگ رمضان)، حتی آن بیانیه محدود نیز از سوی او صادر نشد.
این سکوت و غیبت طولانی‌مدت، نشان‌دهنده اولویت‌بندی‌های سیدورف است که ایران و استقلال را حتی در درجه چندم قرار نداده است. هزینه‌های سنگینی که بابت این قرارداد به بیت‌المال و باشگاه تحمیل شده، در برابر هیچ دستاورد ورزشی یا مدیریتی جبران نشده است. مدیریت استقلال با این انتخاب، نه تنها به تیم کمک نکرده، بلکه با ایجاد حاشیه و پرداخت هزینه‌های بلا‌ثمر، ضربه‌ای جدی به اعتبار باشگاه وارد کرده است.
در نهایت، باید پذیرفت که استخدام سیدورف، یک شکست محض مدیریتی بود. قراردادی که قرار بود نوآوری باشد، به نمادی از غیبت و بی‌توجهی تبدیل شد و هزینه‌های آن، تنها به جیب‌ دلال‌ها و بازیکنان خارجی رفت، در حالی که استقلال درگیر بحران‌های واقعی است.