لیگ متمرکز؛ ایدهای خوب در زمان بد
ایده برگزاری لیگ برتر به صورت متمرکز، در شرایط جنگی و با هدف جلوگیری از توقف طولانیمدت مسابقات، یک راهکار قابل تأمل است اما اجرای این ایده بدون فراهم کردن پیشنیازهای اساسی، نه تنها گرهی از کار نمیگشاید، بلکه مشکلات تازهای خلق خواهد کرد.
در حال حاضر هیچ استانی در ایران ظرفیت میزبانی همزمان از هشت تیم لیگ برتری را با استانداردهای قابل قبول ندارد. مشهد تنها دو استادیوم، تهران سه ورزشگاه، و کرمان با شش زمین چمن، نزدیکترین گزینه است؛ اما هنوز ابهامات و مخالفتهای جدی درباره میزبانی کرمان وجود دارد. این یعنی سازمان لیگ با کمبود جدی زیرساخت مواجه است.
اظهارات روز گذشته رئیس فدراسیون فوتبال نشان میدهد که خود متولیان برگزاری لیگ نیز از قطعی بودن این طرح مطمئن نیستند. این ابهام، طبیعی است؛ چون تصمیمگیری در شرایط بحرانی، پیچیده و نیازمند بررسی همهجانبه است. اما وقتی پاسخ روشنی برای «کجا؟ چگونه؟ و با چه امکاناتی؟» وجود ندارد، نمیتوان انتظار برگزاری لیگی منظم و استاندارد داشت.
نکته مهم دیگری که نباید نادیده گرفته شود، احتمال تعطیلی دوباره مسابقات در میانه راه است. شرایط جنگی، ذاتاً ناپایدار است. اگر لیگ در استانی با حداقل امکانات آغاز شود، هر بحران امنیتی، لجستیکی یا فنی میتواند برگزاری مسابقات را مختل کند. تجربه تعطیلی اول، هزینه سنگینی برای فوتبال ایران داشت؛ تعطیلی دوم قطعاً سنگینتر خواهد بود.
بدون تردید توقف طولانی مسابقات، به ویژه در شرایط حساس کنونی، یک دردسر بزرگ است اما عقلانیت حکم میکند پیش از هر تصمیم نهایی، تمام جوانب سنجیده شود. بهتر است لیگ با تأخیری منطقی اما حسابشده آغاز شود، تا اینکه با عجله و بدون پشتوانه، به سمت برگزاری مسابقاتی رفت که احتمال شکست آنها بالاست.
تشکیل یک کارگروه تخصصی متشکل از سازمان لیگ، وزارت ورزش و نهادهای امنیتی برای ارزیابی دقیق ظرفیت استانها، مشخص کردن ضربالاجل برای رفع نواقص و تهیه طرح پشتیبان برای شرایط بحرانی. اگر پس از این ارزیابی، استان میزبان شرایط حداقلی را داشت، لیگ متمرکز آغاز شود؛ در غیر این صورت، تعطیلی موقت به مراتب بهتر از برگزاری ناقص و بینتیجه است.
فوتبال ایران امروز بیش از شجاعت، به واقعبینی و برنامه نیاز دارد.
انتهای پیام/