پهلوانانی که عوض شدند

روزی که همه ساله به ما یادآوری می‌کند که این مرام پهلوانی تا چه اندازه مهم است اما یک خاصیت مهم دیگر هم دارد و آن‌‌ مرور پهلوانان کشور است تا مشخص شود واقعاً چه کسانی مرام پهلوانی دارند و یا در گذر زمان توانسته‌اند این مرام را حفظ کنند.

در ادبیات ایرانی پهلوان به کسی گفته می‌شود که قامتی رشید و بدنی سترگ داشته باشد و در رفتارش هم منش جوانمردی را بروز بدهد.

به مرور با برگرفتن از همین تعریف، واژه پهلوانی به افراد زیادی تعلق گرفت‌ و به یکباره ورزشکاری با گوش شکسته و هیکل تنومند که در میادین بین‌المللی به مدال هم رسیده بود و شاید هم دو تا یخچال روی دوشش گذاشته باشد و به نیت کمک از این شهر به آن شهر برده باشد، پهلوان خطابش کردند.

جنگ تحمیلی سوم اما معادلات را تغییر داد. نه تنها معادلات جنگ و سطح بین‌الملل را تغییر داد، بلکه معانی واژه‌ها را هم تغییر داد. حالا دیگر باید واژه پهلوانی را به افرادی نسبت داد که شجاعانه در میدان نبرد حاضر شدند. شاید قامت رشیدی هم نداشته باشند و از داشتن هیکل تنومند هم محروم باشند اما چنان جوانمردانه در میدان دفاع از ایران ایستاده‌اند که دیگر پهلوانی بهتر از آنها نمی‌توان پیدا کرد.

افرادی لاغراندام چه دختر و چه پسر در قامت نیروهای امدادی هلال احمر در لابه‌لای ویرانی‌ها به دنبال کمک به مردم مظلوم ایران گشتند و در گشتن چنان درخشیدند که واژه پهلوانی شرمنده آنها شد.

حالا تنومندان و گوش‌شکسته‌هایی که تا دیروز با ارائه نمایش این واژه را به سرقت برده بودند، چنان مقهور دلاوری مردم پرچم به دست کف خیابان شدند که دیگر خودشان هم رویشان نمی‌شود حرفی از پهلوانی بزنند.

حال واژه پهلوانی معنی دیگری پیدا کرده، حالا دیگر باید به جای آن گوش‌شکسته یخچال به دوش، به شیرخواره‌ای که در یک دستش پرچم ایران و در دست دیگر شیشه شیر به دست گرفته، گفت پهلوان. پهلوانی به او بیشتر می‌آید تا آن قهرمان چند مداله که این روزها فراموش کرده با پول و امکانات چه کسانی نام و نشانی برای خودش دست و پا کرد.

آری، معادلات تغییر کرده؛ حالا دیگر باید نام ساکتان این روزهای سخت را از دفتر پهلوانی خط زد. حالا هر چقدر هم قامتشان رشید بوده و رفتار جوانمردانه‌ای در گذشته داشتند، باید جگر را هم به خصوصیات پهلوانی اضافه کرد. شاید خیلی‌ها قامت رشیدی داشتند اما جگر نداشتند در روزهای سخت کنار مردم‌شان بایستند.