کابوس آرتتا تکرار می‌شود؟

ورزشگاه امارات شهر لندن عصر شنبه شاهد یکی از تکان‌دهنده‌ترین نتایج فصل بود: شکست ۲-۱ خانگی آرسنال برابر بورنموث. اما این نتیجه، تنها یک شکست ساده نبود بلکه روایتی تلخ از فروپاشی تیمی بود که تا چند هفته پیش رویای چهارگانه می‌پروراند. حالا با فاصله ۹ امتیازی نسبت به منچسترسیتی اما با دو بازی بیشتر، قهرمانی در لیگ برتر بار دیگر از دستان توپچی‌ها در حال لغزیدن است.
اگر آمار را بررسی کنیم، این ماجرا برای توپچی‌ها هشداردهنده‌تر می‌شود. آرسنال در ۴۹ بازی ابتدایی فصل تنها سه بار شکست خورده بود، اما حالا در چهار بازی اخیر، سه باخت سنگین را تجربه کرده است: فینال جام اتحادیه برابر سیتی، حذف از جام حذفی مقابل ساوتهمپتون و حالا این باخت خانگی در حساس‌ترین مقطع فصل. این تنها یک بحران تاکتیکی نیست؛ یک فروپاشی روانی است.
در این مسابقه، شاگردان میکل آرتتا هرگز آن تیم همیشه پرانرژی نبودند. بعد از گلزنی کروپی (۱۷) و تساوی گیوکرس از روی نقطه پنالتی (۳۵)، توپچی‌ها در نیمه دوم نه تنها بهتر نشدند، بلکه ابتکار عمل را کاملاً به بورنموث جسور و منسجم تحویل دادند. گل برتری الکس اسکات (۷۴) چیزی جز عادلانه‌ترین پاداش برای تیم آندونی ایرائولا نبود.
اما فراتر از زمین، صدای هواداران بود که تکان‌دهنده‌ترین هشدار را داد. در پایان مسابقه، هواداران آرسنال تیم خود را با سوت و هو کردن بدرقه کردند. این واکنش تند به تیمی که هنوز در صدر جدول است و بهترین شانس قهرمانی پس از ۲۲ سال را دارد، نشانه عمق ناامیدی و ترس از تکرار کابوس‌های گذشته است.
بازی در هم ریخته آرسنال، تغییرات تهاجمی بی‌اثر آرتتا (با ورود ابرچی ازه و لئاندرو تروسار) و تکیه بر توپ‌های بلند به گیوکرس، همگی نشان از تیمی دارد که ایده خود را گم کرده است. نمایش کم رمق در خط حمله، جایی که موقعیت‌های هدررفته به عادت تبدیل شده، زنگ خطر را برای تقابل حساس هفته آینده مقابل سیتی در اتحاد به صدا درآورده است.
اگر سیتی امروز چلسی را ببرد، فاصله به شش امتیاز کاهش می‌یابد و سپس برد در بازی مستقیم هفته بعد، عملاً نفس‌ توپچی‌ها را می‌بُرد. به نظر می‌رسد آرسنال بار دیگر در امتداد یک ماراتن طاقت‌فرسا، زیر فشار سنگین انتظارات خرد شده است. آنها دیگر شکارچی نیستند، بلکه تیمی هستند که به جای دویدن به سوی تاریخ، مدام به عقب نگاه می‌کند و زمین می‌خورد.
انتهای پیام/