روایت صادقانه زهرا احمدیزاده از سفر به استرالیا
سفر یکماهه به استرالیا برای ما یک سال گذشت
دنیای فوتبال تنها به پیروزیها و تکرار افتخارات محدود نمیشود؛ گاهی در پسِ هر موفقیت ورزشی، روایتهایی از ایستادگی در برابر سختیهای زندگی و گذار از بحرانهای انسانی نهفته است. زهرا احمدیزاده، ملیپوش ارزشمند تیم ملی فوتبال زنان ایران و ستاره باشگاه پرسپولیس، در گفتوگویی پر از احساس، از تجربیات اندوخته خود در جریان سفر اخیر تیم ملی به استرالیا برای جام ملتهای فوتبال سخن گفت. سفری که از نظر همزمانی با آغاز تجاوز رژیم صهیونیستی و امریکا به خاک کشورمان و حواشی پیش آمده برای تیم ملی، به یک تجربه جالب برای این ملیپوش تبدیل شده است.
احمدیزاده در ابتدای صحبتهای خود با اشاره به ماهیت این سفر، ضمن تأکید بر غنای تجربیات بهدستآمده، اظهار داشت که این بازگشت، فراتر از یک بازگشت ساده ورزشی است. وی با لحنی متین بیان کرد: «احساس میکنم این سفر را بهخوبی و با تجربه بالا پشت سر گذاشتیم، اما زمان بازگشت ما بسیار دیر شد. با وجود اینکه تنها یک ماه از این سفر میگذرد، اما برای ما یک سال گذشت و از نظر روحی و تجربههایی که کسب کردم، گویی چندین سال از عمر من سپری شده است.»
ملیپوش پرسپولیس با اشاره به تغییرات عمیق روحی خود در پی این سفر، به تجربیاتی اشاره کرد که در میانه رقابتهای ورزشی، با واقعیتهای تلخ زندگی پیوند خورده است. وی در بخش حساس صحبتهای خود، از فقدانی بزرگ در میان حوادث جاری سخن گفت: «در میان این مسائل و تنشهای جنگی که بر ما تحمیل شده، با تجربهای بسیار تلخ روبهرو شدم؛ من در این میان دخترعموی خود را از دست دادم و متوجه شدم که او دیگر در این دنیا حضور ندارد.»
این اظهارات، نشاندهنده فشار روانی مضاعفی است که ورزشکاران ملی در شرایط بحرانی سیاسی و اجتماعی متحمل میشوند؛ جایی که باید میان تمرکز بر میدان رقابت و مدیریت سوگ و حوادث خانوادگی، تعادل برقرار کنند.
زهرا احمدیزاده در پایان این گفتوگو، با نگاهی امیدوارانه به آینده و با تکیه بر تجربیاتی که در این مسیر دشوار کسب کرده، ابراز امیدواری کرد که روزهای پیش رو، آرامتر و زیباتر از این روزهای پرفراز و نشیب باشد. وی ضمن اشاره به اینکه این تجربیات تلخ را به عنوان بخشی از مسیر رشد خود میپذیرد، بر خواسته خود مبنی بر گذشتن از این دوران دشوار تأکید کرد.
انتهای پیام/