بحران در اردوی مدافع قهرمانی تیم ملی

 آرژانتین در حالی خود را برای دفاع از عنوان قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده می‌کند که فضای حاکم بر این تیم،  بیش از آنکه شبیه به یک مدعی مقتدر باشد،  بوی «رضایت کاذب» و «ابهام» می‌دهد. گزارش‌های اخیر از اردوگاه آرژانتین حاکی از آن است که پیروزی‌های پرگل مقابل تیم‌های درجه سه آفریقایی مانند زامبیا و موریتانی، نه تنها باعث دلگرمی هواداران نشده،  بلکه انتقادات شدیدی را علیه فدراسیون فوتبال این کشور (AFA) برانگیخته است.
 منتقدان معتقدند این بازی‌های نمایشی، سطح آمادگی واقعی شاگردان اسکالونی را در برابر قدرت‌های جهانی نظیر فرانسه که حتی با تیم سوم خود نیز رقبا را در هم می‌کوبد، پنهان می‌کند.
 فساد مالی و اولویت پول بر کیفیت
 فدراسیون فوتبال آرژانتین در ماه‌های اخیر تحت فشار شدیدی قرار گرفته است. رسوایی‌های مالی مربوط به سوءمدیریت بودجه از سال ۲۰۲۳ و استراتژی انتخابی برای بازی‌های تدارکاتی، دو لبه قیچی هستند که اعتبار این نهاد را هدف گرفته‌اند. لغو بازی حساس «فینالیسیما» مقابل اسپانیا به دلیل تنش‌های منطقه‌ای در خاورمیانه (جنگ ایران)، باعث شد آرژانتین سراسیمه به سراغ رقبایی برود که حتی سهمیه حضور در جام جهانی را کسب نکرده‌اند. تیم‌هایی نظیر آنگولا، پورتوریکو و اکنون هندوراس و ایسلند در لیست بازی‌های تدارکاتی قرار دارند؛ انتخابی که به نظر می‌رسد بیشتر با هدف کسب درآمدهای تجاری در استادیوم‌های کالج امریکا انجام شده تا ارتقای سطح فنی تیم.
 سکوت سنگین لئو؛ آخرین رقص یا خروج بی‌‌سرصدا؟
اما بزرگترین علامت سؤالی که بر سر فوتبال آرژانتین سنگینی می‌کند،  وضعیت «لیونل مسی» است. در حالی که تنها دو ماه تا آغاز تورنمنت باقی مانده، مسی ۳۸ ساله هنوز به طور رسمی حضور خود در ششمین جام جهانی زندگی‌اش را تأیید نکرده است. لیونل اسکالونی، سرمربی موفق آرژانتین، در کنفرانس‌های خبری با احتیاطی کلافه‌کننده از پاسخ به این پرسش طفره می‌رود و تصمیم نهایی را به وضعیت روحی و آمادگی جسمانی فوق‌ستاره‌اش واگذار کرده است.
ترس از لکه‌دار شدن میراث
 تحلیلگران معتقدند تردید مسی ریشه در یک واقعیت تلخ دارد: کاهش سرعت و انفجار بدنی ناشی از سن و مصدومیت‌های پیاپی عضلانی در لیگ امریکا (MLS). مسی که پس از سال‌ها طعنه و فشار، سرانجام در قطر به اوج قله افتخار رسید و جاودانه شد،  اکنون بر سر یک دوراهی سرنوشت‌ساز قرار دارد. او به خوبی می‌داند که جام جهانی عرصه سرعت و آمادگی بدنی بی‌رحمانه است و یک نمایش ضعیف در آخرین پرده از دوران حرفه‌ای‌اش، می‌تواند خاطره شیرین قهرمانی ۲۰۲۲ را در ذهن هواداران افراطی آرژانتین مخدوش کند. مسی نمی‌خواهد دوباره به «سپر بلا»ی شکست‌های احتمالی تبدیل شود. آرژانتین با وجود داشتن ستاره‌هایی چون دیبو مارتینز و انزو فرناندز، در وضعیت «نبرد با خود» قرار دارد. مارتینز به صراحت اعتراف کرده است که بازی‌های اخیر یکی از بدترین نمایش‌های تاریخ تیم ملی بوده و نبود شدت و سرعت در بازی تیم نگران‌کننده است. اگر آلبی‌سلسته با همین فرمان و بدون مشخص شدن وضعیت رهبر خود وارد مسابقات شود، سقوط از قله جهانی بسیار دردناک‌تر از همیشه خواهد بود.
انتهای پیام/