از تعلیق سپاهان و فولاد تا بحران خاموش ملوان

 حملات ددمنشانه امریکایی-صهیونیستی به زیرساخت‌های صنعتی ایران، اکنون به بزرگترین بحران مالی تاریخ لیگ برتر فوتبال دامن زده است. در بخش آقایان شش باشگاه صنعتی ستون‌ساز لیگ؛ فولاد، سپاهان، آلومینیوم، گل‌گهر، ذوب‌آهن و مس رفسنجان اکثراً با لطمه شدید به حامیان مالی خود مواجه شده‌اند اما نکته‌ای که نباید آن را فراموش کرد، این است که این باشگاه‌ها علاوه بر فوتبال در بخش آقایان، جزو سرمایه‌های فوتبال و فوتسال بانوان هم محسوب می‌شوند.
فولاد، سپاهان و گل‌گهر در لیگ برتر و لیگ دسته اول فوتبال بانوان حضوری فعال داشته و همواره از تیم‌های مدعی و صاحب اعتبار محسوب می‌شوند به علاوه اینکه مس رفسنجان هم همین حالا در لیگ برتر فوتسال بانوان تیمداری می‌کند و با توجه به اینکه لیگ فوتسال ناتمام مانده و تیمی سقوط نمی‌کند، این تیم سال آینده هم حضورش در لیگ برتر تضمین شده. در نامه‌ای که اخیراً وزارت صمت نوشته، تأکید شده که «به دلیل حملات ددمنشانه به بخش‌هایی از زیرساخت‌های صنعتی و تا زمان بازگشایی و ازسرگیری فعالیت شرکت‌های مرتبط»، دو باشگاه فولاد و سپاهان اجازه حضور در هیچ‌یک از مسابقات رسمی را ندارند که احتمالاً ترکش‌‎های این نامه به بخش بانوان هم بخورد و این تصمیم، سپاهان و فولاد را نه تنها در بخش مردان، بلکه در فوتبال بانوان نیز با بحرانی مضاعف مواجه کرده است.
در سوی دیگر میدان، ملوان بندرانزلی این نماد تاریخی فوتبال بانوان شمال روزهای مبهمی را سپری می‌کند. وضعیت تیم بانوان ملوان نیز همچنان در هاله‌ای از ابهام است و با توجه به آسیب دیدن زیرساخت‌های نظامی و صنعتی، پیش‌بینی می‌شود بودجه این تیم نیز به شدت لاغر شود.
واقعیت میدانی باشگاه‌ها حکایت از فروپاشی تدریجی ساختار مالی دارد. حملات به پالایشگاه‌ها و تأسیسات صنعتی، چرخ‌های تأمین مالی این باشگاه‌ها را از حرکت بازداشته است.
اما نگران‌کننده‌تر، سرایت این بحران به فوتبال بانوان است. بسیاری از تیم‌های برتر لیگ بانوان نیز زیر چتر همین شرکت‌های صنعتی فعالیت می‌کنند و همواره در روزهای عادی هم با مشکلات مالی روبه‌رو بودند و در شرایط فعلی حتی اگر تیم‌های مردان این باشگاه‌ها روزی احیا شوند، ترکش‌های این بحران سال‌ها بر پیکره تیم‌های بانوان باقی خواهد ماند.
آنچه امروز در فوتبال ایران می‌گذرد، صرفاً یک بحران ورزشی نیست، وقتی پالایشگاه‌ها و زیرساخت‌های صنعتی هدف قرار می‌گیرند، دیر یا زود توپ فوتبال نیز از حرکت بازمی‌ایستد و این ضربه‌ای است که دشمن بر ورزش ما وارده کرده آن هم در سکوت مجامع بین‌المللی که همواره شعار جدایی سیاست از ورزش را می‌دادند!