از امپراطوری تکواندوکاران در جهان تا نایبقهرمانی و چهارمی
صفرپور رفت، دختران زمین خوردند
در پایان پانزدهمین دوره مسابقات تکواندوی قهرمانی نوجوانان جهان، تیم ملی پسران ایران با کسب عنوان نایبقهرمانی و تیم دختران با قرار گرفتن در جایگاه چهارم، بار دیگر نام ایران را در جمع قدرتهای برتر این ورزش مطرح کردند. اما در مقایسه با دورههای قبل، نتایج نشان از افت، بویژه در بخش دختران دارد که همین موضوع طعم شیرین حضور در میان مدعیان جهان را گس میکند. مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان از یکشنبه ۲۳فروردین ماه با حضور ۹۸۶تکواندوکار از ۱۱۵کشور در مجموعه المپیک شهر تاشکند ازبکستان شروع شد که بعد از شش روز رقابت فشرده، تیم ملی ایران در گروه پسران موفق شد با کسب سه مدال طلا و ۳۹۷ امتیاز عنوان نایبقهرمانی جهان را بهدست آورد.
در این بخش، ازبکستان میزبان رقابتها با دو طلا، دو نقره و یک برنز و مجموع ۴۰۴ امتیاز قهرمان شد و روسیه با دو طلا و یک نقره در جایگاه سوم ایستاد. کرهجنوبی هم با یک طلا، دو نقره و دو برنز در رتبه چهارم قرار گرفت که عدم قرارگرفتن کرهایها روی سکو جای تعجب دارد. در بخش دختران اما، تیم ایران با کسب یک مدال طلا و سه برنز، چهارم جهان شد و از ایستادن روی سکو بازماند. چین با عملکرد چشمگیر خود قهرمان این دوره شد، کرواسی دوم شد و کره جنوبی عنوان سوم را بهدست آورد. چینتایپه هم با کسب یک مدال طلا بعد از کشورمان در جایگاه پنجم ایستاد. این عناوین به دست آمده با توجه به امتیازات سیستمی است و در جدول توزیع مدال که براساس رنگ مدال است و هیچ جامی توزیع نمیشود تیم ایران در مجموع دختران و پسران صدرنشین شد. با وجود این موفقیتها، مقایسه نتایج این دوره با دورههای قبل نشان از افت تیم ملی ایران دارد.
کاهش تعداد مدالها و عدم دفاع از عنوان قهرمانی در هر دو بخش پسران و دختران خود گواهی محکم بر عقبگرد در رده پایه تکواندوی ایران است. البته که پسران با یک پله سقوط، افتی نسبی داشتهاند اما دختران با 3پله سقوط و بازماندن از سکو، هیچ جای دفاعی برای خود باقی نگذاشتهاند. ناکامی دختران میتواند دلایل مختلفی داشته باشد که مهمترین آن به جدایی فاطمه صفرپور، سرمربی پرافتخار و درخشان سابق تیم ملی برمیگردد.
در شرایطی که قبل از این بارها درباره جدایی این مربی موفق نوشته بودیم و هشدار دادیم، حالا خلأ او در این مسابقات بهخوبی احساس شد و تیم ایران را از سکو پایین کشید تا ثابت شود که یکی از تصمیمات اشتباه هادی ساعی در دوره چهارساله ریاستش، موافقت با جدایی این مربی و تقدیم دودستی آن به کشور قزاقستان بود. در شرایطی که در دوره قبل تکواندوی ایران جوایز را درو کرده بود و فیضالله نفجم و فاطمه صفرپور عنوان بهترین مربیان جهان در بخش پسران و دختران را کسب کرده بودند، حالا در این دوره خبری از این عناوین برای ایران نبود. حتی در دوره قبل امیرمحمد اشرافی نماینده سنگینوزن ایران بهعنوان فنیترین تکواندوکار جهان انتخاب شد که حالا در این دوره این عنوان هم به نمایندگان حریف رسید.
بیشک بعد از برگزاری انتخابات، مدیر آینده فدراسیون باید فکری به حال ردههای پایه کند چراکه تیمهای ملی برای بازگشت به جایگاه اول جهان نیازمند اصلاح استراتژیهای آمادهسازی، تقویت روحیه ملیپوشان و هدایت درخور است. جدایی صفرپور از تیم دختران بهعنوان یک ضربه فنی و روانی، این ضرورت را دوچندان کرده و این تیم نیازمند جایگزینی کارآمد و برنامهریزی بلندمدت است.
انتهای پیام/