اختلاف تاریخی فوتبال انگلستان با فیفا و غیبت در نخستین جام جهانی ۱۹۳۰
در آستانه برگزاری نخستین دوره جام جهانی فوتبال در سال ۱۹۳۰، یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین حواشی این رویداد، غیبت تیم ملی انگلستان و چند کشور بریتانیایی دیگر بود؛ غیبتی که ریشه در اختلافات عمیق میان فدراسیون فوتبال انگلستان و فدراسیون جهانی فوتبال FIFA داشت.
در آن زمان، فوتبال انگلستان خود را «مهد فوتبال» میدانست و اعتقاد داشت که به دلیل نقش تاریخیاش در شکلگیری این ورزش، باید جایگاهی ویژه و مستقل در مدیریت بینالمللی فوتبال داشته باشد. اما فیفا که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شده بود، تلاش میکرد ساختاری برابر میان تمامی اعضا ایجاد کند؛ ساختاری که برای فدراسیون انگلستان چندان قابل قبول نبود.
یکی از اصلیترین محورهای اختلاف، مسأله پرداختها و حرفهایگری بازیکنان بود. فیفا به تدریج به سمت پذیرش فوتبال حرفهای و پرداخت دستمزد رسمی به بازیکنان حرکت میکرد، در حالی که فدراسیون انگلستان نسبت به برخی قوانین پیشنهادی فیفا، بهویژه در مورد کنترل نقلوانتقالات و دخالتهای بینالمللی، موضعی محافظهکارانه داشت. انگلیسیها معتقد بودند قوانین باید تحت اختیار فدراسیونهای ملی باقی بماند و فیفا نباید قدرت اجرایی مستقیم داشته باشد.
عامل دیگر، مسأله برابری رأیها در فیفا بود. کشورهای عضو جدید، بهویژه از اروپا و امریکای جنوبی، خواهان سهم برابر در تصمیمگیریها بودند، اما انگلستان به دلیل سابقه تاریخی خود، انتظار نفوذ و قدرت بیشتری داشت. این اختلاف دیدگاهها به تدریج به سردی روابط میان دو طرف انجامید.
در نتیجه این تنشها، فدراسیون فوتبال انگلستان تصمیم گرفت دعوت فیفا برای حضور در نخستین جام جهانی را نپذیرد. این تصمیم تنها محدود به انگلستان نبود؛ کشورهای بریتانیا شامل اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی نیز در این دوره شرکت نکردند. در آن زمان، برخی مقامات بریتانیایی معتقد بودند این رقابت جهانی هنوز از نظر ساختاری و اقتصادی آمادگی لازم را ندارد و بیشتر یک پروژه نوپا و آزمایشی است.
غیبت انگلیس در جام جهانی ۱۹۳۰واکنشهای متفاوتی در جهان فوتبال به همراه داشت. برخی آن را نشانه غرور و محافظهکاری فوتبال بریتانیا دانستند و برخی دیگر آن را تصمیمی سیاسی در برابر نظم جدید فوتبال جهانی تعبیر کردند.
با این حال، در سالهای بعد و بهویژه پس از جنگ جهانی دوم، روابط میان انگلستان و فیفا بهبود یافت و فوتبال بریتانیا نیز به تدریج به جریان رقابتهای جهانی پیوست. اما غیبت در نخستین جام جهانی همچنان به عنوان یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخی در روابط فوتبال انگلستان و فیفا باقی مانده است؛ نقطهای که نشان داد حتی در ورزشی جهانی مانند فوتبال، اختلافات ساختاری و سیاسی میتواند مسیر تاریخ را تغییر دهد.
انتهای پیام/
در آن زمان، فوتبال انگلستان خود را «مهد فوتبال» میدانست و اعتقاد داشت که به دلیل نقش تاریخیاش در شکلگیری این ورزش، باید جایگاهی ویژه و مستقل در مدیریت بینالمللی فوتبال داشته باشد. اما فیفا که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شده بود، تلاش میکرد ساختاری برابر میان تمامی اعضا ایجاد کند؛ ساختاری که برای فدراسیون انگلستان چندان قابل قبول نبود.
یکی از اصلیترین محورهای اختلاف، مسأله پرداختها و حرفهایگری بازیکنان بود. فیفا به تدریج به سمت پذیرش فوتبال حرفهای و پرداخت دستمزد رسمی به بازیکنان حرکت میکرد، در حالی که فدراسیون انگلستان نسبت به برخی قوانین پیشنهادی فیفا، بهویژه در مورد کنترل نقلوانتقالات و دخالتهای بینالمللی، موضعی محافظهکارانه داشت. انگلیسیها معتقد بودند قوانین باید تحت اختیار فدراسیونهای ملی باقی بماند و فیفا نباید قدرت اجرایی مستقیم داشته باشد.
عامل دیگر، مسأله برابری رأیها در فیفا بود. کشورهای عضو جدید، بهویژه از اروپا و امریکای جنوبی، خواهان سهم برابر در تصمیمگیریها بودند، اما انگلستان به دلیل سابقه تاریخی خود، انتظار نفوذ و قدرت بیشتری داشت. این اختلاف دیدگاهها به تدریج به سردی روابط میان دو طرف انجامید.
در نتیجه این تنشها، فدراسیون فوتبال انگلستان تصمیم گرفت دعوت فیفا برای حضور در نخستین جام جهانی را نپذیرد. این تصمیم تنها محدود به انگلستان نبود؛ کشورهای بریتانیا شامل اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی نیز در این دوره شرکت نکردند. در آن زمان، برخی مقامات بریتانیایی معتقد بودند این رقابت جهانی هنوز از نظر ساختاری و اقتصادی آمادگی لازم را ندارد و بیشتر یک پروژه نوپا و آزمایشی است.
غیبت انگلیس در جام جهانی ۱۹۳۰واکنشهای متفاوتی در جهان فوتبال به همراه داشت. برخی آن را نشانه غرور و محافظهکاری فوتبال بریتانیا دانستند و برخی دیگر آن را تصمیمی سیاسی در برابر نظم جدید فوتبال جهانی تعبیر کردند.
با این حال، در سالهای بعد و بهویژه پس از جنگ جهانی دوم، روابط میان انگلستان و فیفا بهبود یافت و فوتبال بریتانیا نیز به تدریج به جریان رقابتهای جهانی پیوست. اما غیبت در نخستین جام جهانی همچنان به عنوان یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخی در روابط فوتبال انگلستان و فیفا باقی مانده است؛ نقطهای که نشان داد حتی در ورزشی جهانی مانند فوتبال، اختلافات ساختاری و سیاسی میتواند مسیر تاریخ را تغییر دهد.
انتهای پیام/