string(63) "{"title":"","caption":"","location":["35.685745","51.4209478"]}"

کشتی و وزنه‌برداری

28902
شاعر کشتی

عبدالله موحد عالیجناب ورزش ایران در۸۷ سالگی ترانه مرگ را سرود

شاعر کشتی

برخی به دنیا می‌آیند که ماندگار باشند اما برای انتخاب نام و لقب برای ماندگاران تاریخ کلمات کم می‌آیند. برای عبدالله موحد چه نامی می‌توان انتخاب کرد؛ اسطوره یا عالیجناب و یا هر چیز دیگری اما هیچ‌کدام از این القاب حق مطلب را درباره عبدالله موحد اردبیلی ادا نمی‌کند. او قهرمان بی‌نظیری بود که شاید بعد از انقلاب اسلامی ورزشکاری انقلابی‌تر از او نتوان پیدا کرد. عمر قهرمانی او از جهانی 1963 صوفیه شروع شد تا 1971 که اتفاقاً آن‌هم در صوفیه بود و از قضا این شروع و پایانش بدون مدال بود. 9 سال عضویت در تیم ملی کشتی آزاد و کسب شش مدال طلا از او یک کشتی‌گیر بسیار درجه یک ساخت اما موحد علاوه اینکه در ورزش تراز اول بود، در زندگی شخصی هم یک انسان درجه یک بود؛ کتاب‌خوان و علاقه‌مند به تاریخ ورزش ایران که همیشه به ایرانی بودنش افتخار کرد.
متولد آخرین روز سال 1318 در بابلسر با پسوندی اردبیلی که حکایت از اصلیت آذری‌زبان بودن او دارد؛ سختی کشیده در دوران کودکی که در یکی از مصاحبه‌های خود به شدت از فقر دوران کودکی گلایه می‌کند و مدعی می‌شود که نمی‌تواند حکومتی را که باعث شده تا او در دوران کودکی پابرهنه به مدرسه برود، ببخشد.
عبدالله موحد برای اولین‌بار در جهانی 1963 صوفیا و در 24 سالگی به دوبنده تیم ملی رسید اما او در این مسابقات به عنوان هفتمی بسنده کرد. آخرین حضورش هم به 1971 صوفیه مربوط می‌شد که در 32 سالگی چهارم جهان شد. شاید المپیک 1972 مونیخ و جهانی 1973 تهران را هم می‌توانست تجربه کند اما اختلاف نظر او با مقامات سیاسی وقت کشور باعث شد که او قید حضور در کشتی ایران را بزند.
موحد از ایران راهی آمریکا شد و در آنجا هم کاری به غیر از کشتی را در پیش گرفت که تا امروز زندگی‌اش را بگذراند. هر چند که چندین بار آمریکایی‌ها از او خواستند در کشتی فعالیت کند اما جمله تاریخی او که عنوان کرد هرگز و به هیچ قیمتی حاضر نبود زمین خوردن ایرانی‌ها را ببیند، برآمده از منش وطن‌دوستی او داشت. موحد به سختی در آمریکا کار کرد و حتی شاگرد مکانیک شد اما حاضر نشد استاد کشتی حریفان ایران باشد.
موحد از معدود کشتی‌گیران تاریخ ایران است که به کتاب و شعر و تاریخ ایران علاقه داشت. کمتر کسی را در ورزش و کشتی ایران سراغ داریم که اهل مطالعه باشد. او تاریخ بیهقی و طبری را خوانده و بسیاری از اشعار حافظ و سعدی و سایر شعرای ایران را حفظ بود. خودش شعر می‌گفت و محال ممکن بود تا در گفتارش از ابیات شاعران بزرگ ایران استفاده نکند. وقتی ایران را ترک کرد برخلاف بسیاری که از ایران رفتند و میلیاردها تومان ارز با خودشان بردند اما چمدان موحد در فرودگاه آمریکا به خاطر داشتن کتاب زیاد بارها مورد تفتیش قرار گرفت. موحد نام بزرگی در کشتی ایران داشت و نزدیک به نیم قرن رکورددار تاریخ کشتی ایران بود اما رکورد مدال‌های او توسط حمید سوریان شکسته شد، با این حال نامش به خاطر رفتار و وطن‌پرستی‌اش در اذهان ماند. 
انتهای پیام/
دیدگاه ها