واکنش رسانههای جهان به ظهور «پادشاه»
پدیدهای به نام پله
تابستان ۱۹۵۸ در سوئد، نوجوانی ۱۷ساله با چهرهای معصوم و پاهایی جادویی، تمام معادلات فوتبال جهان را بهم ریخت. ادسون آرانتس دوناسیمنتو، همانکه همه او را به نام «پله» میشناسند، در جام جهانی سوئد چنان درخشید که رسانههای جهان مات و مبهوت شدند.
رسانههای برزیل که سالها پس از «ماراکانازو» در سوگ بودند، ناگهان نوید ظهور یک قهرمان را احساس کردند. روزنامه «او گلوبو» که سالها بعد در واپسین روزهای حیات پله، چهار جلد ویژه با عنوان «پله اترنو» (پله جاویدان) منتشر کرد، از شاهکار شگفتآور نوجوانی نوشت که در سال ۱۹۵۸ سه گل در دیدار نیمهنهایی و فینال به ثمر رساند؛ از جمله دو گل تماشایی در فینال برابر سوئد. عنوانهایی چون «ما پادشاه خود را یافتیم» در روزنامههای برزیلی خودنمایی میکرد.
رسانههای اروپایی که فوتبال سازمانیافته و حرفهای را از آن خود میدانستند، در برابر این پدیده سر تعظیم فرود آوردند. روزنامه فرانسوی «اکیپ» که در سالهای بعد پس از مرگ پله، ۲۲صفحه از روزنامه خود را به او اختصاص داد و در تیتر نوشت: «ایل اته اون روآ» (او یک شاه بود)، در سال ۱۹۵۸ او را «نابغه سیاهپوست» توصیف کرد که فوتبال را به سحر و جادو بدل کرده است.
روزنامه اسپانیایی «آس» که دههها بعد با تیتر «او ری»(پادشاه) و تصویر پاهای او یادش را گرامی داشت، در آن سالها پله را «بزرگترین استعدادی که قاره سبز به خود دیده» خواند.
روزنامه ایتالیایی «کوریره دلو اسپورت» که فینال ۱۹۷۰ برابر ایتالیا را با عبارت «جادو» توصیف کرد، در ۱۹۵۸ با حیرت نوشت: «پسرکی که پیراهن شماره۱۰ را پوشیده، ما را با آیندهای ترسناک برای فوتبال اروپا روبهرو میکند!»
در انگلستان که پله در جامهای جهانی ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ قربانی مصدومیتهای خشن شد، روزنامه تایمز او را تکستارهای معرفی کرد که «به نظر میرسد از سیاره دیگری به زمین آمده است.»
روزنامه مکزیکی «لا راسون» که در مرگ پله نوشت «آدیوس آل ری دل فوتبول» (خداحافظ شاه فوتبال)، در سال ۱۹۵۸ با تعجب از نبوغ یک نوجوان برزیلی نوشت و او را «پدیده شگفتانگیز» خواند که فوتبال را برای همیشه دگرگون خواهد کرد.
افسانهای که از سوئد آغاز شد
پله در همان جام جهانی ۱۹۵۸ با ۶گل در ۴بازی، نهتنها قهرمانی را به برزیل هدیه کرد، بلکه عنوان «جوانترین گلزن تاریخ جام جهانی» را از آن خود کرد و این رکورد تا امروز پایدار مانده است.
رسانههای جهان در آن روزهای پایانی دهه۵۰ یکصدا فریاد زدند: «شاه متولد شد» و راستی که چقدر درست میگفتند؛ سلطنتی که ۲۲سال به درازا کشید و سه جام جهانی را برای برزیل به ارمغان آورد.
انتهای پیام/
رسانههای برزیل که سالها پس از «ماراکانازو» در سوگ بودند، ناگهان نوید ظهور یک قهرمان را احساس کردند. روزنامه «او گلوبو» که سالها بعد در واپسین روزهای حیات پله، چهار جلد ویژه با عنوان «پله اترنو» (پله جاویدان) منتشر کرد، از شاهکار شگفتآور نوجوانی نوشت که در سال ۱۹۵۸ سه گل در دیدار نیمهنهایی و فینال به ثمر رساند؛ از جمله دو گل تماشایی در فینال برابر سوئد. عنوانهایی چون «ما پادشاه خود را یافتیم» در روزنامههای برزیلی خودنمایی میکرد.
رسانههای اروپایی که فوتبال سازمانیافته و حرفهای را از آن خود میدانستند، در برابر این پدیده سر تعظیم فرود آوردند. روزنامه فرانسوی «اکیپ» که در سالهای بعد پس از مرگ پله، ۲۲صفحه از روزنامه خود را به او اختصاص داد و در تیتر نوشت: «ایل اته اون روآ» (او یک شاه بود)، در سال ۱۹۵۸ او را «نابغه سیاهپوست» توصیف کرد که فوتبال را به سحر و جادو بدل کرده است.
روزنامه اسپانیایی «آس» که دههها بعد با تیتر «او ری»(پادشاه) و تصویر پاهای او یادش را گرامی داشت، در آن سالها پله را «بزرگترین استعدادی که قاره سبز به خود دیده» خواند.
روزنامه ایتالیایی «کوریره دلو اسپورت» که فینال ۱۹۷۰ برابر ایتالیا را با عبارت «جادو» توصیف کرد، در ۱۹۵۸ با حیرت نوشت: «پسرکی که پیراهن شماره۱۰ را پوشیده، ما را با آیندهای ترسناک برای فوتبال اروپا روبهرو میکند!»
در انگلستان که پله در جامهای جهانی ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ قربانی مصدومیتهای خشن شد، روزنامه تایمز او را تکستارهای معرفی کرد که «به نظر میرسد از سیاره دیگری به زمین آمده است.»
روزنامه مکزیکی «لا راسون» که در مرگ پله نوشت «آدیوس آل ری دل فوتبول» (خداحافظ شاه فوتبال)، در سال ۱۹۵۸ با تعجب از نبوغ یک نوجوان برزیلی نوشت و او را «پدیده شگفتانگیز» خواند که فوتبال را برای همیشه دگرگون خواهد کرد.
افسانهای که از سوئد آغاز شد
پله در همان جام جهانی ۱۹۵۸ با ۶گل در ۴بازی، نهتنها قهرمانی را به برزیل هدیه کرد، بلکه عنوان «جوانترین گلزن تاریخ جام جهانی» را از آن خود کرد و این رکورد تا امروز پایدار مانده است.
رسانههای جهان در آن روزهای پایانی دهه۵۰ یکصدا فریاد زدند: «شاه متولد شد» و راستی که چقدر درست میگفتند؛ سلطنتی که ۲۲سال به درازا کشید و سه جام جهانی را برای برزیل به ارمغان آورد.
انتهای پیام/