روایت اتحادیه جهانی کشتی از وطن پرستی موحد
از شاگردی نبی تا شاگردی مکانیک
چند روزی است که از درگذشت عبدالله موحد میگذرد اما هنوز ورزش دنیا در شوک درگذشت ناگهانی این نابغه است. قهرمان نامی کشتی دنیا سرگذشت عجیبی را داشته و به همین دلیل نامش در کشتی دنیا خیلی مورد توجه قرار گرفته است. اتحادیه جهانی کشتی در گزارشی به درگذشت این نابغه کشتی دنیا پرداخته و به تمجید از این ستاره بی نظیر کشتی دنیا پرداخته است:« عبدالله موحد، عضو تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی بود، نامش با نبوغ فنی و انضباط بیوقفه گره خورده بود. او پنج بار قهرمان جهان شد، مدال طلای المپیک را به دست آورد و دو بار نیز قهرمان بازیهای آسیایی شد؛ افتخاراتی که او را به یکی از نمادهای درخشان دوران طلایی کشتی ایران در عرصه جهانی تبدیل کرد.»
چیزی که از برای اتحادیه جهانی کشتی و بسیاری از علاقهمندان به کشتی دنیا مورد توجه قرار گرفته است، پشت کار موحد و ایستادگی او بود. او برای رسیدن به دوبنده تیم ملی روند بسیار سختی را پشت سر گذاشت اما هرگز خسته نشد. عبدالله موحد در ابتدای ورودش به کشتی، یک جهانی و یک دوره المپیک را با ناکامی پشت سر گذاشت و در حالیکه در کنار خیلی از نوابغ کشتی کار میکرد در حال تلاش برای رسیدن به دوبنده تیم ملی بود. با اینحال او در کنار نبی سروری سرمربی نامدار کشتی ایران در آن زمان سخت کار کرد تا اینکه بعد از دست دادن یک دوره مسابقات جهانی و یک دوره بازیهای المپیک را دوام آورد تا اینکه توانست در مسابقات جهانی 1965 منچستر یک مدال طلای ارزشمند را کسب کرد تا اتحادیه جهانی هم به تحسین او بپردازد:« در مسابقات جهانی منچستر، نخستین طلای جهانی خود را به دست آورد و آغازگر دورهای خارقالعاده شد. از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰، موحد تقریباً شکستناپذیر بود. او شش عنوان بزرگ جهانی پیاپی در وزنهای ۶۸ و ۷۰ کیلوگرم کسب کرد؛ شامل قهرمانی جهان در سالهای ۱۹۶۵، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ و همچنین مدال طلای المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی.» پشتکار موحد از او یک قهرمان شکست ناپذیر ساخت اما با کنار گذاشتن دوران قهرمانی به دلیل مشکلات سیاسی که برای او رقم خورد، موحد تصمیم گرفت به آمریکا برود و زندگی جدیدی را برای خودش بسازد اما در آمریکا هم او بسیار پشت کار از خودش نشان داد تا توانست زندگی جدیدش را در حالی بسازد که در کنار رقبای ایران نباشد. او کارگری در یک مکانیکی را به همراه شدن با رقبای ایران را ترجیح داد. به نحوی که اتحادیه جهانی هم از وطن پرستی و پشت کار موحد تجلیل کرد:« موحد که دارای مدرک کارشناسی ارشد بود، به آمریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه جورج واشنگتن تحصیل در مقطع دکتری را ادامه داد. او پس از دریافت مدرک دکتری نیز در همانجا ماند و به عنوان مکانیک مشغول به کار شد. فراتر از مدالها، میراث واقعی موحد در استانداردی بود که برای نسلهای بعد تعیین کرد. او یکی از پایهگذاران نسل طلایی کشتی ایران بود و الهامبخش شمار زیادی از ورزشکارانی شد که پس از او پا به این مسیر گذاشتند.» موحد هر سختی که ممکن را به جان خرید اما حاضر نشدن زمین خوردن کشتیگیران ایران را به تماشا بنشیند.
انتهای پیام/
چیزی که از برای اتحادیه جهانی کشتی و بسیاری از علاقهمندان به کشتی دنیا مورد توجه قرار گرفته است، پشت کار موحد و ایستادگی او بود. او برای رسیدن به دوبنده تیم ملی روند بسیار سختی را پشت سر گذاشت اما هرگز خسته نشد. عبدالله موحد در ابتدای ورودش به کشتی، یک جهانی و یک دوره المپیک را با ناکامی پشت سر گذاشت و در حالیکه در کنار خیلی از نوابغ کشتی کار میکرد در حال تلاش برای رسیدن به دوبنده تیم ملی بود. با اینحال او در کنار نبی سروری سرمربی نامدار کشتی ایران در آن زمان سخت کار کرد تا اینکه بعد از دست دادن یک دوره مسابقات جهانی و یک دوره بازیهای المپیک را دوام آورد تا اینکه توانست در مسابقات جهانی 1965 منچستر یک مدال طلای ارزشمند را کسب کرد تا اتحادیه جهانی هم به تحسین او بپردازد:« در مسابقات جهانی منچستر، نخستین طلای جهانی خود را به دست آورد و آغازگر دورهای خارقالعاده شد. از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰، موحد تقریباً شکستناپذیر بود. او شش عنوان بزرگ جهانی پیاپی در وزنهای ۶۸ و ۷۰ کیلوگرم کسب کرد؛ شامل قهرمانی جهان در سالهای ۱۹۶۵، ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ و همچنین مدال طلای المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی.» پشتکار موحد از او یک قهرمان شکست ناپذیر ساخت اما با کنار گذاشتن دوران قهرمانی به دلیل مشکلات سیاسی که برای او رقم خورد، موحد تصمیم گرفت به آمریکا برود و زندگی جدیدی را برای خودش بسازد اما در آمریکا هم او بسیار پشت کار از خودش نشان داد تا توانست زندگی جدیدش را در حالی بسازد که در کنار رقبای ایران نباشد. او کارگری در یک مکانیکی را به همراه شدن با رقبای ایران را ترجیح داد. به نحوی که اتحادیه جهانی هم از وطن پرستی و پشت کار موحد تجلیل کرد:« موحد که دارای مدرک کارشناسی ارشد بود، به آمریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه جورج واشنگتن تحصیل در مقطع دکتری را ادامه داد. او پس از دریافت مدرک دکتری نیز در همانجا ماند و به عنوان مکانیک مشغول به کار شد. فراتر از مدالها، میراث واقعی موحد در استانداردی بود که برای نسلهای بعد تعیین کرد. او یکی از پایهگذاران نسل طلایی کشتی ایران بود و الهامبخش شمار زیادی از ورزشکارانی شد که پس از او پا به این مسیر گذاشتند.» موحد هر سختی که ممکن را به جان خرید اما حاضر نشدن زمین خوردن کشتیگیران ایران را به تماشا بنشیند.
انتهای پیام/