نقدی بر یک تصمیم اشتباه در فدراسیون فوتبال
چرا بازی درونتیمی تیم ملی پخش زنده شد؟!
پیش از آنکه درباره کیفیت فنی بازی درونتیمی تیم ملی صحبت شود باید به یک فاجعه مدیریتی و رسانهای پرداخت. تصمیم عجیب و غیرقابل دفاعی که باعث شد بازی درونتیمی تیم ملی بهصورت زنده پخش شود تا همه جزئیات ممکن در اختیار رقبا قرار بگیرد.
واقعاً چه تفکری پشت این تصمیم بوده است؟ مگر نه اینکه تمام تیمهای حاضر در جام جهانی تلاش میکنند کوچکترین اطلاعات فنی خود را در روزهای باقی مانده تا شروع یک تورنمنت بزرگ پنهان کنند؟ پس چرا در فوتبال ایران همه چیز برعکس پیش میرود؟
این بازی در شرایطی روی آنتن رفت که تیم ملی هنوز موفق نشده حریفان تدارکاتی باکیفیتی پیدا کند. حالا در چنین وضعیتی تمام احتمالات ترکیب، میزان آمادگی بازیکنان، شماره پیراهنها، شکل بازی و حتی جزئیترین مسائل فنی بهراحتی در اختیار آنالیزورهای رقبای ایران قرار گرفته است.
در دنیای امروز که با استفاده از پیشرفتهترین نرمافزارهای آنالیز فوتبال در چند دقیقه تمام دادههای فنی استخراج میشود این اقدام چیزی جز حماقت نیست.
مسأله البته فقط اطلاعات فنی نیست. اصل ماجرا این است که آیا پخش چنین مسابقهای اصلاً در شأن فوتبال ملی ایران بود؟ وقتی هیچ تیم ملی حاضر نشده مقابل ایران بازی کند آیا باید تیم ملی را در قالب یک مسابقه تمرینی به نمایش گذاشت؟ آیا به نمایش گذاشتن این تصویر برای افکار عمومی داخل و خارج از کشور اعتبارآور بود یا فقط ضعف برنامهریزی فوتبال ایران را فریاد زد؟ قطعاً دومی.
بخش روابط عمومی فدراسیون فوتبال و مدیران رسانهای تیم ملی دقیقاً چه وظیفهای دارند؟ مگر نه اینکه باید از منافع رسانهای و بازخوردهای آن در دایره تیم ملی محافظت کنند؟
پس چرا هیچ کس پیدا نشد که جلوی این نمایش عجیب را بگیرد؟ چرا هیچ فرد آیندهنگری در اطراف مهدی تاج وجود ندارد که متوجه باشد پخش زنده چنین مسابقهای فقط خوراک علیه فوتبال ایران تولید میکند؟
بدتر از همه اینکه این مسابقه نه جذابیت فنی داشت نه کیفیت لازم و نه حتی هیجان یک بازی دوستانه واقعی را. بازیکنان تیم ملی مقابل هم قرار گرفتند و مسابقهای برگزار شد که بیشتر شبیه یک تمرین ساده بود تا برنامهای در سطح تیم ملی یک کشور حاضر در جام جهانی.
اگر هدف فقط مسائل فنی بود این بازی باید پشت درهای بسته برگزار میشد، نه مقابل دوربینهای زنده تلویزیون.
متأسفانه تیم ملی فوتبال ایران همچنان اسیر تصمیمات لحظهای و مدیریت بدون فکر است. اگر قرار باشد همین سطح از سادهاندیشی در جام جهانی هم ادامه پیدا کند نباید انتظار اتفاق مثبتی را داشت چون فوتبال مدرن جایی برای این حجم از بیدرایتی و آشفتگی باقی نگذاشته است.
انتهای پیام/
واقعاً چه تفکری پشت این تصمیم بوده است؟ مگر نه اینکه تمام تیمهای حاضر در جام جهانی تلاش میکنند کوچکترین اطلاعات فنی خود را در روزهای باقی مانده تا شروع یک تورنمنت بزرگ پنهان کنند؟ پس چرا در فوتبال ایران همه چیز برعکس پیش میرود؟
این بازی در شرایطی روی آنتن رفت که تیم ملی هنوز موفق نشده حریفان تدارکاتی باکیفیتی پیدا کند. حالا در چنین وضعیتی تمام احتمالات ترکیب، میزان آمادگی بازیکنان، شماره پیراهنها، شکل بازی و حتی جزئیترین مسائل فنی بهراحتی در اختیار آنالیزورهای رقبای ایران قرار گرفته است.
در دنیای امروز که با استفاده از پیشرفتهترین نرمافزارهای آنالیز فوتبال در چند دقیقه تمام دادههای فنی استخراج میشود این اقدام چیزی جز حماقت نیست.
مسأله البته فقط اطلاعات فنی نیست. اصل ماجرا این است که آیا پخش چنین مسابقهای اصلاً در شأن فوتبال ملی ایران بود؟ وقتی هیچ تیم ملی حاضر نشده مقابل ایران بازی کند آیا باید تیم ملی را در قالب یک مسابقه تمرینی به نمایش گذاشت؟ آیا به نمایش گذاشتن این تصویر برای افکار عمومی داخل و خارج از کشور اعتبارآور بود یا فقط ضعف برنامهریزی فوتبال ایران را فریاد زد؟ قطعاً دومی.
بخش روابط عمومی فدراسیون فوتبال و مدیران رسانهای تیم ملی دقیقاً چه وظیفهای دارند؟ مگر نه اینکه باید از منافع رسانهای و بازخوردهای آن در دایره تیم ملی محافظت کنند؟
پس چرا هیچ کس پیدا نشد که جلوی این نمایش عجیب را بگیرد؟ چرا هیچ فرد آیندهنگری در اطراف مهدی تاج وجود ندارد که متوجه باشد پخش زنده چنین مسابقهای فقط خوراک علیه فوتبال ایران تولید میکند؟
بدتر از همه اینکه این مسابقه نه جذابیت فنی داشت نه کیفیت لازم و نه حتی هیجان یک بازی دوستانه واقعی را. بازیکنان تیم ملی مقابل هم قرار گرفتند و مسابقهای برگزار شد که بیشتر شبیه یک تمرین ساده بود تا برنامهای در سطح تیم ملی یک کشور حاضر در جام جهانی.
اگر هدف فقط مسائل فنی بود این بازی باید پشت درهای بسته برگزار میشد، نه مقابل دوربینهای زنده تلویزیون.
متأسفانه تیم ملی فوتبال ایران همچنان اسیر تصمیمات لحظهای و مدیریت بدون فکر است. اگر قرار باشد همین سطح از سادهاندیشی در جام جهانی هم ادامه پیدا کند نباید انتظار اتفاق مثبتی را داشت چون فوتبال مدرن جایی برای این حجم از بیدرایتی و آشفتگی باقی نگذاشته است.
انتهای پیام/